0
1
σχόλια
1245
λέξεις
ΖΗΝ
Προτάσεις διαφυγής για της τους δραπέτες τελευταίας στιγμής, στην βορειοανατολική Εύβοια.
 
DOCTV.GR | ΦΩΤΟ: DISCOVERGREECE.COM
29 Ιουνίου 2021
Ανακαλύπτοντας παραλίες πέρα από την μαγική αλλά πολυσύχναστη πλέον Χιλιαδού. Έξι πελαγίσια ακρογιάλια της ανατολικής Εύβοιας, χωρίς ταλαιπωρίες και υπέρογκα έξοδα. Για να φτάσεις ακόμη και στα πιο απόμακρα από αυτά, δεν θα χρειαστεί να καλύψεις πάνω από 170 χιλιόμετρα και σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής, εκτός από το Καπανδρίτι, δεν θα βρεθείς αντιμέτωπος με καμιά άλλη μπάρα διοδίων.

Αγιος Νικόλαος – Ψαροπούλι: Νοτιότερα από το ακρωτήρι Αρτεμίσιο, το οποίο δεσπόζει στο βορειοανατολικό άκρο της Εύβοιας, συναντάμε το χωριό Ελληνικά, που απέχει 98 χιλιόμετρα από Χαλκίδα. Από εδώ θα έχουμε εύκολη πρόσβαση στην αβαθή αμμουδιά του Αγίου Νικολάου που ξεχωρίζει για τα πεντακάθαρα νερά της και τα υπέροχα χρώματα.

Οι υποδομές μηδαμινές, ελάχιστα καταλύματα, κάποια παραλιακά ταβερνάκια, μερικά εξοχικά σπίτια και μια νησίδα που στολίζει το ολόλευκο ξωκλήσι του Αγ. Νικολάου στήνουν το ενδιαφέρον θαλασσινό σκηνικό.

Ολόγυρα το τοπίο ενδείκνυται για περιπλανήσεις και περιπάτους στο θαλερό πευκοδάσος. Μονοπάτια και δαιδαλώδεις δύσβατοι χωματόδρομοι θα σας φέρουν ως το ακρωτήρι Αρτεμίσιο που κρύβεται πίσω από δάσος με πελώρια πεύκα. Σε αυτό το σημείο θα ανακαλύψετε άλλες δύο απόμερες βοτσαλωτές ακτές. Νοτιότερα, απέναντι από τις ξέρες Μυρμηγκονήσια διαγράφεται η παντελώς ανοργάνωτη βοτσαλιά Μαύρικας, ιδανική για ελεύθερο κάμπινγκ.

Νότια από την παραλία των Ελληνικών, με πρόσβαση από το χωριό Βασιλικά, προσεγγίζεται το ακρογιάλι Ψαροπούλι, μήκους περίπου τριών χιλιομέτρων. Στο βόρειο άκρο της απλωτής ακτής χιλιομέτρων συναντάμε τον μικρό παραθεριστικό οικισμό με τα ενοικιαζόμενα δωμάτια και τις ταβέρνες. Προς τον Νότο η δόμηση αραιώνει αισθητά, καθώς το φυσικό τοπίο ανακτά τις φυσικές του διαστάσεις. Ο δρόμος «τρέχει» κατά μήκος της ακτής ανάμεσα στη θάλασσα και το πυκνό πευκοδάσος και φτάνει παραλιακά ώς τις εγκαταστάσεις του ιππικού αγροκτήματος.

Παραλία Αγκάλης και το κρυφό Σαρακήνικο: Στην καρδιά της βόρειας Εύβοιας συναντάμε τα ορεινά χωριά Κερασιά, Παπάδες, Αγία Αννα, όλα με εύκολη πρόσβαση από τον κεντρικό δρόμο Χαλκίδας – Ιστιαίας. Πριν πιάσουμε τις παραλίες αξίζει να αναφέρουμε ότι στο χωριό Κερασιά έχουν βρεθεί υπολείμματα απολιθωμένου δάσους ηλικίας 10-25 εκατομμυρίων χρόνων και τμήματα σκελετών άγριων ζώων.

Τα ενδιαφέροντα ευρήματα εκτίθενται στο Μουσείο Απολιθωμάτων. Ανάμεσα στα χωριά Αμέλαντες και Αγία Αννα κρύβεται το φαράγγι της Μπολοβίναινας που θεωρείται ένα από τα φυσικά θαύματα της ευβοϊκής γης. Αξίζει να το επισκεφθείτε ακολουθώντας κάποιον ντόπιο που γνωρίζει τα κατατόπια.

Από το χωριό της Αγίας Άννας θα κατηφορίσουμε εύκολα προς την πασίγνωστη αμμουδιά που για τουλάχιστον 5 χιλιόμετρα αντικρίζει κατάματα το ανοιχτό πέλαγος. Πρόκειται για μία από τις καλύτερες και μεγαλύτερες σε μήκος αμμουδερές ακτές της Εύβοιας με υποδομές και εξυπηρετήσεις για όλα τα πορτοφόλια.

Ο παραθεριστικός οικισμός της Αγκάλης είναι χτισμένος στο βόρειο τμήμα του ανοιχτού όρμου όπου βρίσκεται και το μικρό λιμάνι, ενώ προς Νότο απλώνεται το πυκνό πευκοδάσος που φτάνει μέχρι το κύμα. Λειτουργούν ξενοδοχεία, ένα εξαιρετικό κάμπινγκ, ενοικιαζόμενα δωμάτια και ταβέρνες. Βέβαια, αυτήν την εποχή, ακόμη κι εδώ επικρατεί το αδιαχώρητο.

Για πιο ήσυχες καταστάσεις αναζητήστε το κρυφό, μικροσκοπικό ακρογιάλι Μικρό Σαρακήνικο όπου τα πεύκα φτάνουν στο κύμα (θα σας δείξουν οι ντόπιοι τον δρόμο). Ενδιαφέρον είναι και το τοπίο στο ακρωτήρι του Αγ. Βασιλείου (θα σας φέρει εδώ σύντομος και σχετικά βατός χωματόδρομος).

Πρασίδι και Αχλάδι: Από το παραθαλάσσιο χωριό της Αγκάλης, που βρίσκεται στο βόρειο μέρος της παραλίας της Αγίας Αννας, θα δείτε τον στενό ασφάλτινο δρόμο που τραβά βόρεια, διασχίζοντας το πευκοδάσος. Ακολουθώντας αυτήν τη διαδρομή θα έχετε την ευκαιρία να προσεγγίσετε μερικές ακόμη παραλίες που δεν είναι τόσο γνωστές όσο αυτή της Αγίας Αννας.

Θα περάσετε τον παραθεριστικό οικισμό Πρασίδι (2 χλμ.) με τη θαυμάσια μικροσκοπική κυκλική ακρογιαλιά του πνιγμένη στα πεύκα και θα φτάσετε στο χωριό Αχλάδι. Εδώ ξεδιπλώνεται το ακρογιάλι Φραγκάκη που θεωρείται, όχι άδικα, ένα από τα πιο καθαρά της Β. Εύβοιας. Η παραλία είναι στρωμένη με λαμπερό βότσαλο και τα βαθυγάλαζα νερά είναι διάφανα, αρκεί βέβαια να μη φυσά βοριάς που τόσο ταλαιπωρεί το σύνολο της ανατολικής ευβοϊκής ακτογραμμής.

Λίγο βορειότερα θα συναντήσουμε το Λουτρό Κοτσικιάς (88 χιλιόμετρα από Χαλκίδα) με την καλή αμμουδιά και το γραφικό λιμάνι όπου απαγκιάζουν οι ψαρόβαρκες. Υπάρχουν καταλύματα, αλλά και ψαροταβέρνες που προμηθεύονται καθημερινά φρέσκο ψάρι από τα καΐκια.

Πήλι – Βλαχιά: Από τη Χαλκίδα ακολουθούμε τον κεντρικό οδικό άξονα που οδηγεί στην Ιστιαία. Περνάμε τη Νέα Αρτάκη, τα Ψαχνά και ανηφορίζουμε για το ορεινό Προκόπι (50 χλμ. από Χαλκίδα). Από εδώ, αφού δροσιστούμε για λίγο στο κατάφυτο με πλατάνια τοπίο γύρω από τον ποταμό Κηρέα, θα ακολουθήσουμε τον ασφάλτινο δρόμο που τραβά ανατολικά προς το παραθαλάσσιο χωριό Πήλι (13 χιλιόμετρα).

Από τον παραλιακό οικισμό ο δρόμος συνεχίζει νότια για Βλαχιά διατρέχοντας μία από τις πιο όμορφες και επιβλητικές περιοχές της Εύβοιας. Από το χωριό Βλαχιά χωματόδρομοι κατηφορίζουν σε μικρές κρυφές παραλίες που δεν διακρίνονται από τον κεντρικό δρόμο. Πουθενά δεν υπάρχουν κατατοπιστικές πινακίδες - μάλλον εσκεμμένα. Ετσι οι πιθανότητες να βρεθείτε μπροστά στην είσοδο κάποιας αυθαίρετης βίλας, χτισμένης μέσα στο πευκοδάσος, είναι πολλές.

Από τη Βλαχιά θα συνεχίσετε σε ασφάλτινο δρόμο για δυόμισι ακόμη χιλιόμετρα ώς το πανέμορφο ακρογιάλι του Μακρύ Γιαλού, που θεωρείται η καλύτερη παραλία της περιοχής, στρωμένη με χοντρή άμμο και βοτσαλάκι. Τα πλατάνια σε πυκνή παράταξη κατεβαίνουν ώς τη θάλασσα δημιουργώντας ένα απίθανο φυσικό σκηνικό που θυμίζει έντονα Χαλκιδική ή ανατολικό Πήλιο. Εδώ λειτουργεί κοινοτικό κάμπινγκ που προσφέρει κάποιες βασικές υπηρεσίες στους κατασκηνωτές.

Τρία χιλιόμετρα νότια από τον Μακρύ Γιαλό –πάντα ακολουθώντας τον ασφάλτινο δρόμο- συναντάμε το καταπληκτικό τοπίο του Σαρακήνικου με το ομώνυμο νησάκι που φράζει την είσοδο του μικροσκοπικού βράχινου όρμου. Υπάρχει μια μικρή, ακόμη και τον Αύγουστο ήσυχη ακτή με σκουρόχρωμο βότσαλο που προσεγγίζεται με τετρακίνητο αυτοκίνητο.

Λιμνιώνας: Από τα Ψαχνά, που απέχουν 15 χιλιόμετρα από τη Χαλκίδα, θα αφήσετε τον κεντρικό οδικό άξονα προς Ιστιαία και θα ακολουθήσετε ταμπέλα προς Κοντοδεσπότι και Λιμνιώνα. Ο δρόμος με πολλές στροφές και ορεινές διαθέσεις στριφογυρνά στις νότιες παρυφές του βουνού Πυξαριάς, διασχίζοντας δάση ελάτης, πεύκων και μικρά ορεινά λιβάδια. Στη συνέχεια περνά από το χωριουδάκι Αγία Σοφία και κατηφορίζει για το ακρογιάλι του Λιμνιώνα (45 χλμ. από Χαλκίδα).

Εδώ κοιτώντας το Αιγαίο Πέλαγος προστατευμένη από άγρια βράχια ξανοίγεται μια θαυμάσια ακροθαλασσιά. Η ακτή είναι στρωμένη με βότσαλα και σκουρόχρωμη άμμο. Τα νερά, καθώς βαθαίνουν αρκετά απότομα, είναι κρύα και διαυγή. Ενας βράχος χωρίζει την ακτή σε δύο μέρη, με το βορειότερο να είναι δημοφιλέστερο, κυρίως στους ελεύθερους κατασκηνωτές.

Αρκετές εξοχικές κατοικίες, ταβέρνες και κάποια ενοικιαζόμενα δωμάτια συνθέτουν το θαλασσινό σκηνικό. Κοντά στις ταβέρνες υπάρχει διαμορφωμένος χώρος στάθμευσης, ενώ λειτουργούν αποδυτήρια και ντουσιέρες.

Η παραλία είναι πολυσύχναστη το καλοκαίρι, καθώς είναι αρκετά κοντά στη Χαλκίδα και συγκεντρώνει πολλούς θαμώνες –κυρίως οικογένειες και ντόπιους- αλλά και πολυάριθμους κατασκηνωτές που δυστυχώς σπάνια σέβονται αυτό το εξαίσιο φυσικό περιβάλλον που τους φιλοξενεί.

Βύθουρη: Από Χαλκίδα θα κατευθυνθείτε προς Νέα Αρτάκη και στη συνέχεια προς Καθενούς – Αγιο Αθανάσιο (15 χλμ. από Χαλκίδα), δυο χωριά που ακουμπούν στις παρυφές του όρους Δίρφη.

Απ’ τον Άγιο Αθανάσιο και μετά σας περιμένει μια τρομερή ανάβαση σε γυμνή, ανεμοδαρμένη και έντονα διαβρωμένη πλαγιά που καταλήγει στο χωριό Γλυφάδα (15 χιλιόμετρα). Φτάνοντας στη Γλυφάδα θα δείτε αριστερά μέσα από αγροικίες έναν στενό χωμάτινο δρόμο να χάνεται στο δάσος καταλήγοντας στη μικροσκοπική παραλία Βύθουρη.

Η ακτή, περίκλειστη καθώς είναι από κάθετα βράχια, δεν ξεπερνά τα 200 μέτρα σε μήκος. Είναι στρωμένη με βότσαλο και άμμο ενώ υπάρχει μια στέρνα με καθαρό νερό. Πριν από λίγα χρόνια ήταν μία από τις κρυφές παραλίες της
Εύβοιας, όχι όμως πια αφού το «μυστικό» της έχει αποκαλυφθεί εδώ και αρκετό καιρό. Ετσι, τουλάχιστον αυτήν την εποχή, θα συναντήσετε πολλούς επισκέπτες και άφθονους ελεύθερους κατασκηνωτές.

Περίπου το ίδιο σκηνικό θα συναντήσετε στην επίσης απόμερη παραλία Πετάλη που εντοπίζεται ανάμεσα σε Βύθουρη και Λιμνιώνα. Σε αντίθεση με τη Βύθουρη, εδώ υπάρχει μια παραλιακή ταβέρνα.
 
Via

 
Διαβάστε επίσης:
Λιχαδονήσια: 2 ώρες από την Αθήνα
ΚΑΡΤ ΠΟΣΤΑΛ: Αγκίστρι
εμφάνιση σχολίων