4
1
σχόλια
1476
λέξεις
ΣΙΝΕΦΙΛ

Μην Ενοχλείτε, Παρακαλώ!  Ένα Φιλί Για το Τέλος. Μαντάμ Μποβαρί. Παράξενη Μαγεία

ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΑΚΗΣ ΛΑΚΤΑΡΙΔΗΣ [email protected]
4 Ιουνίου 2015
ΜΗΝ ΕΝΟΧΛΕΙΤΕ, ΠΑΡΑΚΑΛΩ!: Όταν ο φανατικός θαυμαστής της τζαζ, Μισέλ, βρίσκει ένα σπάνιο άλμπουμ σε μια υπαίθρια αγορά, το μόνο που ονειρεύεται είναι να πάει σπίτι του αμέσως να το απολαύσει. Δυστυχώς όμως γι' αυτόν φαίνεται ότι ολόκληρος ο κόσμος συνωμοτεί εναντίον του για να μην έχει μια ώρα ησυχίας! Η σύζυγός του βρίσκει τη μέρα να του αποκαλύψει κάτι που θα τον ταράξει, ο εκκεντρικός γιος του του φορτώνει ανεπιθύμητους επισκέπτες, ο κολλητός του ζητάει τη συμβουλή του για κάτι επείγον, ο γείτονας του κάνει συνεχώς ενοχλητικές ερωτήσεις, η καθαρίστρια θέλει να βάλει ηλεκτρική σκούπα, η μητέρα του δεν σταματά να τηλεφωνεί και το κερασάκι στην τούρτα... η ερωμένη του θέλει να αποκαλύψει τη μεγάλη της ενοχή. Αν σε αυτά προστεθούν οι επισκευές που πρέπει να γίνουν στα υδραυλικά του σπιτιού και η απαίτηση των κατοίκων της πολυκατοικίας να γίνει στο διαμέρισμά του ένα επετειακό πάρτι, η επιθυμία του Μισέλ μετατρέπεται σε έναν αληθινό εφιάλτη.

Βασισμένη σε ένα δημοφιλές θεατρικό έργο του Florian Zeller, η καινούργια δουλειά του Πατρίς Λεκόντ (Μία Υπόσχεση, Μπουτίκ για Αυτόχειρες, Ο Δήμιος του Σεντ Πιέρ, Ο Εραστής της Κομμώτριας) είναι η σύγχρονη εκδοχή ενός αντιήρωα, ο οποίος, σε κάποια παλιότερη εκδοχή του (τηρουμένων των ποιοτικών αναλογιών αξιολόγησης) θα μπορούσε να ανήκει στην πινακοθήκη χαρακτήρων του Μολιέρου.

Εγωιστής και παρτάκιας (Me, Myself & I, είναι και ο χαρακτηριστικός τίτλος του σπάνιου βινυλίου το οποίο προσπαθεί απεγνωσμένα να ακούσει), ο Μισέλ, τον οποίο ενσαρκώνει με μπρίο ο Κριστιάν Κλαβιέ (Θεέ μου, Τι Σου Κάναμε;), υποτίθεται ότι είναι ο χαρακτηριστικός τύπος του σύγχρονου, σοβινιστή και αριβίστα Γάλλου (ή Έλληνα) μεσοαστού, ο οποίος είναι ταυτόχρονα θύτης και θύμα των ανθρώπων που τον περιβάλλουν και της υποκριτικής και βαθιά διεφθαρμένης κοινωνίας στην οποία ανήκει, καθώς υπηρετεί κι αυτός, με τον τρόπο του, τις δομές της, αναπαράγοντας τις μανιέρες και τις εμμονές της.

Ο Λεκόντ βγάζει την πλοκή από το σαλόνι στο οποίο εξελίσσεται το θεατρικό έργο και καλεί τη Ρόζι Ντι Πάλμα του Αλμοδόβαρ για έναν χαρακτηριστικό ρόλο. Διασκεδαστική, πάντα μέσα στο πλαίσιο των περισσότερων γαλλικών κωμωδιών της τελευταίας 15ετίας. Ό,τι πρέπει για θερινό κινηματογράφο, όπου σινεμά και γείτονες συνηθίζουν να ενοχλούν ο ένας τον άλλον.

Info: Μην Ενοχλείτε, Παρακαλώ! (Une Heure de Tranquilite). Κωμωδία. Γαλλία 2014. Πρεμιέρα: Πέμπτη 4 Ιουνίου. Σκηνοθεσία: Πατρίς Λεκόντ. Παίζουν: Κριστιάν Κλαβιέ, Καρόλ Μπουκέ, Βαλερί Μπονετόν, Ρόζι Ντι Πάλμα. Διανομή: Rosebud 21 & Feelgood Entertainment.




ΕΝΑ ΦΙΛΙ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ: Για καιρό τώρα, η Φράνι βρίσκεται στο Μαρόκο κάνοντας έρευνα πάνω στους Βεδουίνους για τη διατριβή της στην ανθρωπολογία. Την τελευταία φορά που μίλησε με τον αδελφό της, τον Χένρι, καβγάδισαν για την απόφασή του να παρατήσει το κολέγιο για να γίνει μουσικός. Όταν ένα τρομερό ατύχημα αφήνει τον Χένρι σε κώμα, η Φράνι επιστρέφει βιαστικά στη Νέα Υόρκη. Αναζητώντας απεγνωσμένα τρόπους για να τον βοηθήσει να επανέλθει, βρίσκεται να εμβαθύνει στη μουσική σκηνή του Μπρούκλιν, παρακολουθώντας συναυλία του ινδάλματος του αδελφού της, του Τζέιμς Φόρεστερ. Όταν ο τελευταίος αναπάντεχα επισκέπτεται τον Χένρι στο νοσοκομείο, μια ερωτική φλόγα ανάβει μεταξύ αυτού και της Φράνι.

Συμπαθής, αλλά άτολμη αισθηματική ταινία που θα ήθελε πολύ να μοιάζει με το Μια Φορά (Once, 2006), ή έστω, το Πάρ' το Από την Αρχή (2013), του Τζον Κάρνι, το ντεμπούτο της Κέιτ Μπάρκερ-Φρόιλαντ είναι γεμάτο από εξαιρετικές νεο-φολκ μπαλάντες (γραμμένες από τους Τζένι Λιούις, Τζόναθαν Ράις & Νέιτ Γουόλκοτ), διαθέτει ένα ζευγάρι πρωταγωνιστών με καλή χημεία μεταξύ τους, αλλά μοιάζει εντελώς αμήχανο για το ποια κατεύθυνση θα ήθελε να ακολουθήσει.

Χωρίς να λείπουν οι καλές ιδέες -προφανώς στην προσπάθεια της σκηνοθέτη να μη γίνει πολύ mainstream- μοιάζουν να μένουν από καύσιμα κάπου στη μέση, με την αμηχανία να καθρεφτίζεται και στις πράξεις των ηρώων της, όσο και στην ερμηνεία των ηθοποιών. Εκεί που ένα παλιό καλό κλισέ θα έσωζε με τον τρόπο του την κατάσταση, το σενάριο κάνει μια στροφή 180 μοιρών και αλλάζει ρότα. Ακόμη και το τέλος μοιάζει αμήχανο, στην προσπάθειά του να δώσει μια γλυκόπικρη νότα, με τον τρόπο των προαναφερόμενων ταινιών του Τζον Κάρνι.

Ας είναι. Κρατάμε τη σκηνή που η Φράνι θυμάται το αγαπημένο, από την παιδική της ηλικία, τραγούδι, το εκφραστικό βλέμμα του Τζόνι Φλιν (Τα Σύννεφα Του Σιλς Μαρία) και ολόκληρο το σάουντρακ (το original αλλά και τα ήδη υπάρχοντα κομμάτια που ντύνουν την ταινία) και μια και το φιλί δεν το παίρνουμε στο τέλος, θα το περιμένουμε από την επόμενη ταινία της Μπάρκερ-Φρόιλαντ, ελπίζοντας ότι θα παραιτηθεί από την υπερπροσπάθεια να δείχνει πόσο indie & alternative είναι ως καλλιτέχνις.

Info: Ένα Φιλί Για το Τέλος (Song One). Αισθηματική. ΗΠΑ 2014. Πρεμιέρα: Πέμπτη 4 Ιουνίου. Σκηνοθεσία: Κέιτ Μπάρκερ-Φρόιλαντ. Παίζουν: Αν Χάθαγουεϊ, Τζόνι Φλιν, Μέρι Στίνμπεργκερ, Μπεν Ρόζενφιλντ. Διανομή: Seven Films & Spentzos Film.




ΜΑΝΤΑΜ ΜΠΟΒΑΡΙ: Η Έμμα Μποβαρί, μορφωμένη και καλοαναθρεμμένη παρά την ταπεινή της καταγωγή, ασφυκτιά στη φάρμα του πατέρα της και παντρεύεται από παρόρμηση τον γιατρό της μικρής της πόλης για να αποδράσει. Όμως, μια μικρή γεύση από την υψηλή κοινωνία είναι αρκετή για να την κάνει να βαρεθεί τη «μικρή» της ζωή και να αναζητήσει την απόλαυση και το κοινωνικό κύρος σε άλλους κύκλους -και άλλες ανδρικές αγκαλιές- με τραγικά αποτελέσματα.

Η γνωστή ιστορία του Φλομπέρ μεταφέρεται στο σινεμά για πρώτη φορά από γυναίκα σκηνοθέτιδα. Έχουν προηγηθεί πολλοί άλλοι, ανάμεσά τους ο Βινσέντε Μινέλι και ο Κλοντ Σαμπρόλ με την Ιζαμπέλ Ιπέρ, στον ομώνυμο ρόλο. Έργο δύσκολο στη μεταφορά του, δεν κατάφερε ποτέ να αποδοθεί όπως του αξίζει και η ταινία της Σόφι Μπρατ (Cold Souls, 2009) δεν αποτελεί εξαίρεση. Μπορεί να μην είναι απόλυτα επιτυχημένη, δεν είναι όμως και καθόλου αδιάφορη.

Παρότι η σκηνοθέτις δίνει έμφαση στον ρεαλισμό, στον φυσικό φωτισμό, στην προσεκτική επιλογή του στησίματος των πλάνων της, με αναφορές στην ζωγραφική τέχνη της εποχής, η απόφασή της να αφήσει τους ηθοποιούς να μιλούν αγγλικά, ο καθένας με την προφορά του τόπου καταγωγής του, αποδυναμώνει το εγχείρημά της σε ό,τι αφορά την αληθοφάνειά του.

Τα κοντινά πλάνα στο πρόσωπο της ηρωίδας (η Μία Γουασικόφσκα στον καλύτερο ρόλο της μέχρι τώρα καριέρας της) περνούν ένα μεγάλο μέρος του δράματος μέσα από την εκφραστικότητά του. Εξαιρετική αναπαράσταση της εποχής σε μια ιστορία για την γυναικεία απελευθέρωση, η οποία, δυστυχώς, παραμένει επίκαιρη και μας αφορά, όσο και ενάμιση αιώνα πιο πριν, τότε που ο Φλομπέρ έγραψε το μυθιστόρημά του, που θεωρήθηκε ανήθικο και προσβλητικό για τα ήθη της εποχής.

Info: Μαντάμ Μποβαρί (Madame Bovary). Κοινωνική Δραματική Εποχής. Γερμανία Βέλγιο ΗΠΑ 2014. Πρεμιέρα: Πέμπτη 4 Ιουνίου. Σκηνοθεσία: Σόφι Μπαρτ. Παίζουν: Μία Γουασικόφσκα, Έζρα Μίλερ, Πολ Τζιαμάτι, Χένρι Λόιντ Χιουζ. Διανομή: Odeon.




ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΜΑΓΕΙΑ: Μία πριγκίπισσα που έχει απαρνηθεί την αγάπη, ένας ευαίσθητος κακός, μία τρελούτσικη Νεράιδα Ζαχαρένια, ένα πεισματάρικο και καλόψυχο ξωτικό, ένα πονηρό ιμπ και ένας ιππότης που καμία σχέση δεν έχει με τον Πρίγκιπα των Ονείρων μας. Αυτοί είναι οι ήρωες που διεκδικούν το ίδιο μαγικό φίλτρο και μπλέκουν σε ατελείωτες περιπέτειες και διασκεδαστικές παρεξηγήσεις, σε ένα παραμύθι που θα τραγουδηθεί πολύ!

Η Παράξενη Μαγεία, η νέα ταινία κινούμενων σχεδίων της Lucasfilm, πάνω σε μια ιδέα του Τζορτζ Λούκας (Ο Πόλεμος των Άστρων), βασισμένη στο Όνειρο Θερινής Νυκτός του Σέξπιρ, γνώρισε, άδικα κατά τη γνώμη της στήλης, το απίστευτο μένος των κριτικών. Φημολογείται μάλιστα, ότι η Ντίσνεϊ ως παραγωγός απέσυρε το σήμα της και έβαλε στη θέση του εκείνο της θυγατρικής της, Touchstone.

Ένα πολύχρωμο μωσαϊκό από ξωτικά, καλικάντζαρους και παράξενα πλάσματα πρωταγωνιστεί σε ένα χιουμοριστικά σκοτεινό μιούζικαλ εμπνευσμένο από την εκρηκτική εξτραβαγκάντζα ενός Μπαζ Λούρμαν, σαν αυτή του Moulin Rouge! (2001), με το οποίο μοιράζονται τον Marius De Vries στον μουσικό τομέα της παραγωγής. Ένα μέντλεϊ από διαχρονικά pop, rock & soul κομμάτια, μαζί με πρόσφατα χιτάκια, πιο αμφιλεγόμενης αισθητικής και αξίας, μοιάζει να ενόχλησε μέρος των επικριτών της. Οι υπόλοιποι ενοχλήθηκαν -παραδόξως- από τη θεματική της, στην οποία οι συνήθως αντίπαλοι, στις ταινίες του Λούκας, κόσμοι ερωτεύονται ο ένας τον άλλον. Νάνοι ερωτεύονται πριγκίπισσες, μανιτάρια λαγούς, σιδεράδες σαύρες, νεράιδες τέρατα κι η παρθένα τον σατανά (αυτό είναι από το Ολαρία-Ολαρά, του Σαββόπουλου). Αν και η κατάληξη του βασικού ζεύγους είναι προφανής ήδη από τη μέση της ταινίας, έχει ενδιαφέρον η αναμενόμενη κλιμάκωση μέχρι το πολυπόθητο τέλος. Το μαγικό ερωτικό φίλτρο της Ζαχαρένιας και η κλοπή του γίνεται αφορμή για μια σειρά από ξεκαρδιστικές παρεξηγήσεις.

Αστείο και τεχνικά άψογο, θα σας βρει να σιγοτραγουδάτε τα κομμάτια (ο τίτλος είναι από το Strange Magic), ή να κουνάτε ρυθμικά το πόδι σας. Δυστυχώς η ταινία θα είναι μόνο στα ελληνικά, πράγμα που αποδυναμώνει το μουσικό σχόλιο και ακρωτηριάζει τα περισσότερα λεκτικά αστεία. Περισσότερο διασκεδαστική για τους ενήλικες παρά για τα παιδιά τους (με το μοναδικό της λάθος τελικά να είναι το πλασάρισμά της ως παιδικής ταινίας), αν και γενικά δεν γνώρισε την επιτυχία που της άξιζε, έχει όλα τα φόντα για να γίνει ένα all time cult classic.

Info: Παράξενη Μαγεία (Strange Magic). Κινούμενα Σχέδια, Μιούζικαλ, Περιπέτεια Φαντασίας. ΗΠΑ 2015. Πρεμιέρα: Πέμπτη 4 Ιουνίου. Σκηνοθεσία: Γκάρι Ρίντστρομ. Ακούγονται: Χρήστος Θάνος, Στεφανία Φιλιάδη, Σταύρος Σιούλης, Χριστέλα Γκιζέλη, Στέλιος Ψαρουδάκης, Σοφία Τσάκα, Βίνα Παπαδοπούλου, Γιάννης Στεφόπουλος, Τηλέμαχος Κρεβάικας, Κώστας Τριανταφυλλόπουλος, Τάσος Κωστής. Διανομή: Feelgood Entertαinment.


 
εμφάνιση σχολίων