Οι περισσότεροι όμως επιλέγουν αυτόν τον τρόπο ζωής. Αυτόν που βρίσκεται στην επιφάνεια, μακριά από την αλήθεια και την ουσία. Τον κυνηγάνε μάλιστα. Κι εγώ πραγματικά αναρωτιέμαι, είναι όντως ευτυχισμένοι; Τους δίνει χαρά αυτή η απόσταση απ’ την αλήθεια; Ή το κάνουν απλώς επειδή είναι εύκολο; Όλοι μας μπορούμε να χαμογελάσουμε πειστικά, ακόμα κι όταν δεν το νιώθουμε, ακόμα και σε άτομα που θα προτιμούσαμε να πέσει κεραυνός πάνω τους. Όλοι μπορούμε να υποκριθούμε ώστε να γίνουμε συμπαθείς και να έχουμε ένα «ευρύ» κοινωνικό δίκτυο που μας δίνει την ψευδαίσθηση της επιτυχίας. Όλοι μπορούμε να έχουμε 1.000 φίλους στο facebook και να νιώθουμε δημοφιλείς και αρεστοί. Ακριβώς όπως όλοι μπορούμε να εμπιστευτούμε το σώμα μας στη θάλασσα και στους νόμους της άνωσης, που θα μας βγάλουν στην επιφάνεια χωρίς καμία δική μας προσπάθεια ή κάποιο ιδιαίτερο ταλέντο στην κολύμβηση.
Το να κολυμπήσεις προς τον βυθό ωστόσο είναι πολύ πιο δύσκολο. Πρέπει να κρατήσεις την αναπνοή σου και να αναγκάσεις τα μάτια σου να μείνουν ανοιχτά ώστε να δεις αυτά που κρύβονται κάτω από την επιφάνεια. Πρέπει να κάνεις συντονισμένες κινήσεις προς μια κατεύθυνση, να ασκήσεις στο θαλασσινό νερό πίεση αντίστοιχη με αυτήν που σου ασκεί αυτό. Πρόκειται για μια διαδικασία που κουράζει, αλλά παρ’ όλα αυτά όλοι μας όταν βρισκόμαστε στο νερό βουτάμε. Όλοι προσπαθούμε να πάμε όσο πιο κάτω γίνεται και να δούμε όσα περισσότερα είναι δυνατόν.
Μπορεί ο σημερινός τρόπος ζωής να μας έχει κάνει να ξεχάσουμε τις πραγματικές μας ανάγκες, υπάρχει όμως ακόμα κάτι μέσα μας που αναζητάει τα βασικά, τα ουσιώδη. Θέλουμε να αφεθούμε στη δύναμη του νερού, αλλά παράλληλα θέλουμε να ανακαλύψουμε και κάτι ουσιαστικό, κάτι πραγματικά όμορφο. Και γι’ αυτό στρεφόμαστε στο βυθό. Έστω και για μερικά δευτερόλεπτα, όλοι αναζητάμε την ουσία και την αλήθεια.
Μακάρι να γινόταν το ίδιο και στις σχέσεις μας. Να ψάχναμε την ομορφιά που κρύβει μέσα του ο κάθε άνθρωπος και να μην περιοριζόμασταν σε επιφανειακές ερωτήσεις ψεύτικου ενδιαφέροντος. Γνωρίζοντας τους άλλους, σιγά σιγά θα γνωρίσουμε και εμάς τους ίδιους, τον δικό μας βυθό. Δεν ξέρω για σας, εγώ πάντως τρέμω στην ιδέα του να αντικρίσω την αντανάκλασή μου στον καθρέφτη και να σκεφτώ «την ξέρω απ’ το facebook».
εμφάνιση σχολίων