Ο σινεφίλ μας συντάκτης παρουσιάζει τα βραβεία των Καννών - και σχολιάζει σύμφωνα με την ψυχρή του υποκειμενικότητα!
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΑΚΗΣ ΛΑΚΤΑΡΙΔΗΣ [email protected]
26 Μαΐου 2014
Δεν ήταν η πρώτη φορά (σίγουρα όχι κι η τελευταία), όπου ένα φεστιβάλ κινηματογράφου όπως αυτό των Καννών βραβεύει έναν μεγάλο σκηνοθέτη τον οποίο είχε αδικήσει στο παρελθόν, δίνοντάς του καθυστερημένα τον Χρυσό Φοίνικα για μία λιγότερο σημαντική ταινία του. Ο Νουρί Μπιλγκέ Τσεϊλάν έπρεπε να είχε βραβευτεί το 2011 για το Κάποτε στην Ανατολία, μία από τις σπουδαιότερες ταινίες της τρέχουσας δεκαετίας - κατά τη γνώμη της στήλης μας και όχι μόνο. Η νίκη του στη φετινή Μόστρα με το ενδιαφέρον αλλά άνισο Winter Sleep μοιάζει με κίνηση τακτικής, παρά με πραγματική επιβράβευση της καλύτερης ταινίας του επίσημου προγράμματος. Κι επειδή έτυχε να ξεχωρίσουν επί του συνόλου των ταινιών οι διπλά βραβευμένοι στο παρελθόν αδερφοί Νταρντέν (Το Παιδί, Rosetta), με το συνταρακτικό Deux Jours, Une Nuit (το εφιαλτικό σαββατοκύριακο μιας νεαρής εργάτριας, η οποία επισκέπτεται έναν έναν τους συναδέλφους της, προκειμένου να τους πείσει να αγνοήσουν το πριμ που τους έχει υποσχεθεί η διοίκηση και να ψηφίσουν κατά της άμεσης απόλυσής της), πιστεύουμε πως οι ιθύνοντες του φεστιβάλ θεώρησαν ότι τους παίρνει να την αγνοήσουν και να διορθώσουν ένα παλιό λάθος.
Αντίθετα, το βραβείο σκηνοθεσίας στον Μπένετ Μίλερ (Moneyball,Τρούμαν Καπότε), για το Foxcatcher (βασισμένο στην πραγματική ιστορία του πρωταθλητή της ελληνορωμαϊκής πάλης Ντέιβ Σουλτς), ήταν απόλυτα δικαιολογημένο, όπως και το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής για το Le Meraviglie, της Αλίτσε Ρορβάκερ. Μια τρυφερή ταινία γεμάτη μικρά και μεγάλα θαύματα, όπως είναι και ο τίτλος της.
Ο αγαπημένος Τίμοθι Σπολ (Μυστικά και Ψέματα, Τσάι στη Σαχάρα) κέρδισε το βραβείο Α’ Αντρικού Ρόλου για το Mr. Turner του Μάικ Λι, ενώ η επίσης αγαπημένη Τζούλιαν Μουρ, το βραβείο Α’ Γυναικείου, για το Maps to the Stars του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ.
Το Βραβείο της Επιτροπής μοιράστηκαν ο νεότερος και ο γηραιότερος (25 και 83 αντίστοιχα) σκηνοθέτες του Επίσημου Προγράμματος, Ξαβιέ Νολάν για το Mommy και Ζαν-Λικ Γκοντάρ για το Adieu au Langage, και τα δύο γυρισμένα με ανορθόδοξο τρόπο.
Βραβείο Σεναρίου στους Όλεγκ Νέγκιν και Αντρέι Σβιανγκίντσεφ για το Leviathan του δεύτερου, το οποίο άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Σπουδαίες ταινίες ήταν και τα Mr. Turner και Jimmy’s Hall, των σπουδαίων Βρετανών Μάικ Λι και Κεν Λόουτς αντίστοιχα. Υπέροχο και το The Homesman του σκηνοθέτη-ηθοποιού Τόμι Λι Τζόουνς, ενώ ενδιαφέρουσα ήταν και η πρώτη σκηνοθετική απόπειρα του ηθοποιού Ράιαν Γκόσλινγκ με το ονειρικό Lost River.
Το Xenia του Πάνου Κούτρα μπορεί να μην κέρδισε κάποιο βραβείο, όμως η γεμάτη ανθρώπινη ζεστασιά και συναισθήματα ταινία του σκηνοθέτη -τόσο διαφορετική από τις άλλες πρόσφατες ελληνικές ταινίες που κατακλύζουν τα φεστιβάλ- κέρδισε τις καρδιές και το παρατεταμένο χειροκρότημα κοινού και κριτικών και αγοράστηκε από έναν μεγάλο αριθμό χωρών.
Στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα, το μεγάλο βραβείο πήγε στο White God του Κορνέλ Μουνρούσκο, ο οποίος παραβίασε τους δύο άγραφους κανόνες που δεν θέλουν παιδιά και σκυλιά στην ίδια ταινία. Μια ταινία που θα κάνει αίσθηση όταν προβληθεί.
Το Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών βράβευσε το νεανικό Les Combattants του Thomas Cailley, ενώ στην Εβδομάδα Κριτικής κέρδισε το εντυπωσιακό και επίσης νεανικό The Tribe του Μίροσλαβ Σλαμποσπίτσκι από την Ουκρανία, το οποίο είναι όλο γυρισμένο στη νοηματική γλώσσα των κωφών πρωταγωνιστών του.
Ανάμεικτα τα συναισθήματα σε ό,τι αφορά το επίσημο πρόγραμμα. Απογοήτευσαν οι καινούργιες ταινίες των άλλοτε κραταιών Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ και Ατόμ Εγκογιάν. Τα μεγάλα φεστιβάλ θα έπρεπε κάποια στιγμή αντί για μεγάλα ονόματα να ενδιαφερθούν περισσότερο για ενδιαφέρουσες ταινίες.
Διαβάστε επίσης: VIDEO: 67ο Φεστιβάλ Καννών
εμφάνιση σχολίων