2
1
σχόλια
479
λέξεις
ΣΙΝΕΦΙΛ

Ένα techno-θρίλερ για τη δημιουργία, τη δραστηριότητα και τους αμφιλεγόμενους στόχους του WikiLeaks και των εμπνευστών του

ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΑΚΗΣ ΛΑΚΤΑΡΙΔΗΣ [email protected]
28 Νοεμβρίου 2013
Ο Τζούλιαν Ασάνζ (Μπένεντικτ Κάμπερμπατς) συναντά τον Ντάνιελ Μπεργκ (Ντάνιελ Μπρουλ) και μαζί αποφασίζουν, με σύμμαχό τους τις γνώσεις τους στους υπολογιστές, να στήσουν έναν ιστότοπο, ο οποίος θα αποκαλύπτει (μέσα από τη συνεργασία ανώνυμων πληροφοριοδοτών -Whistleblowers), τα ένοχα μυστικά και τα ψέματα των προνομιούχων και των ισχυρών. Όταν αυτό συμβεί (και με τη βοήθεια εντύπων και άλλων ιστοτόπων) και το WikiLeaks είναι πλέον πραγματικότητα, καθώς οι αποκαλύψεις φέρνουν στην επιφάνεια κυβερνητικά μυστικά και εταιρικά εγκλήματα των πολυεθνικών, οι δύο συνεργάτες, εκτός από το κυνηγητό των αρχών, έχουν ν’ αντιμετωπίσουν και ο ένας τον άλλο, μια και οι απόψεις και οι επιδιώξεις τους πάνω στο ζήτημα έχουν πάψει να συμπίπτουν πια.



Γνωρίσαμε τον Μπιλ Κόντον το 1998 με το “Gods and Monsters”, ένα εξαιρετικό δραματικό φιλμ, το οποίο ήταν υποτίθεται ένα χρονικό των τελευταίων ημερών -και του τελευταίου έρωτα- του Τζέιμς Γουέιλ, σκηνοθέτη κλασικών ταινιών τρόμου και φαντασίας της δεκαετίας του ’30. Το 2004, επέστρεψε με το “Kinsey”, άλλη μία, αρκετά ενδιαφέρουσα, βιογραφία του γνωστού και πρωτοπόρου «σεξολόγου». Από εκεί και μετά, σκηνοθέτησε άλλες τρεις ταινίες για το σινεμά, το “Dreamgirls” και τα δύο τελευταία μέρη του «Λυκόφωτος». Εκτός λοιπόν από τις δύο τελευταίες ταινίες, θα λέγαμε ότι παίζει τις βιογραφίες στα δάχτυλά του. Έτσι, η επιλογή του να σκηνοθετήσει την αληθινή ιστορία της δημιουργίας του WikiLeaks μοιάζει λογική.

Γραμμένο από τον Τζος Σίνγκερ της τηλεοπτικής Δυτικής Πτέρυγας (βασισμένο όμως σε τρία διαφορετικά βιβλία, ανάμεσά τους και αυτό του πραγματικού Ντάνιελ Μπεργκ) μοιάζει πολύ μ’ εκείνο του “The Social Network” του Ντέιβιντ Φίντσερ, σε σενάριο του Άρον Σόρκιν, ο οποίος επίσης έγραφε για τη Δυτική Πτέρυγα. Όμως, κακά τα ψέματα, ο Κόντον δεν είναι Φίντσερ.



Η ταινία έχει ναι μεν τη ροή του θρίλερ, αλλά, όπως όλοι γνωρίζουμε καλά, δεν υπάρχει τίποτα το συναρπαστικό σε ήρωες που περνούν την ώρα τους πάνω από ένα πληκτρολόγιο. Σενάριο και σκηνοθεσία προσπαθούν να δώσουν, και εν μέρη τα καταφέρνουν, με footage πραγματικών γεγονότων και τις αντιδράσεις των Μυστικών Υπηρεσιών και του Λευκού Οίκου, μία αίσθηση συνεχούς απειλής. Η απειλή αυτή όμως δεν έχει να κάνει με κυβερνητικούς ή εταιρικούς πράκτορες δολοφόνους, αλλά με μηνύσεις για συκοφαντία και για αποκάλυψη απόρρητων κυβερνητικών εγγράφων. Επίσης τα κίνητρα και η σκιαγράφηση των χαρακτήρων, αμφίσημα όπως και στην πραγματικότητα, δεν εμβαθύνονται αρκετά για να εξάψουν το ενδιαφέρον μας.

Ο Κάμπερμπατς (Sherlock) μοιάζει καταπληκτικά με τον Ασάνζ, αλλά σενάριο και σκηνοθεσία δεν τον βοηθούν αρκετά. Ικανοποιητικοί οι υπόλοιποι ηθοποιοί, χωρίς εξάρσεις. Το ίδιο σενάριο, σε θεατρική διασκευή, θα μπορούσε πιθανόν και ν’ απογειωθεί. Άλλη μία ενδιαφέρουσα αποτυχία. Καλό, αλλά όχι αρκετό.


Info: «Ο Άνθρωπος που Πούλησε τον Κόσμο» (The Fifth Estate) -Δραματική, Βιογραφία, Techno-Θρίλερ. ΗΠΑ-Βέλγιο, 2013. Πρεμιέρα: Πέμπτη 28 Νοεμβρίου. Σκηνοθεσία: Μπιλ Κόντον. Παίζουν: Μπένεντικτ Κάμπερμπατς, Ντάνιελ Μπρουλ, Πίτερ Καπάλντι, Ντέιβιντ Τιούλις, Λόρα Λίνεϊ, Στάνλεϊ Τούτσι, Μόριτζ Μπλάιμπτροϊ. Διανομή: Odeon.


Διαβάστε επίσης τις ταινίες της εβδομάδας
 
εμφάνιση σχολίων