ΣΙΝΕΦΙΛ ΣΙΝΕΜΑ: Ο Αυτοκράτορας

ΣΙΝΕΦΙΛ Τον Αύγουστο του 1945, λίγες εβδομάδες μετά το βομβαρδισμό της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι, οι αμερικανικές κατοχικές δυνάμεις εγκαθίστανται επίσημα στην κατεστραμμένη Ιαπωνία, με επικεφαλής τους τον στρατηγό Ντάγκλας Μακ Άρθουρ (Τόμι Λι Τζόουνς). Σκοπός τους, κατ’ εντολή του προέδρου των ΗΠΑ, να διερευνήσουν το ρόλο που έπαιξε στην εμπλοκή της ασιατικής νησιωτικής χώρας στον πόλεμο (επίθεση στο Περλ Χάρμπορ) ο αυτοκράτορας Χιροχίτο. Πράγμα καθόλου εύκολο, μια και ο θεσμός και ο εκπρόσωπος του αυτοκρατορικού θρόνου δεν είναι απλά ηγετικός, αλλά θεωρείται ότι έχει θεϊκή υπόσταση και προέλευση. Πώς να κατηγορήσεις για εγκλήματα πολέμου έναν ηγέτη που λατρεύεται από τον περήφανο λαό του σαν Θεός;



Η έρευνα και η, εν μέσω τρίτων, προσέγγιση των ανθρώπων του παλατιού θ’ ανατεθεί στον στρατηγό Μπόνερ Φέλερς (Μάθιου Φοξ), ειδικό στον ιαπωνικό πολιτισμό και σχεδιαστή των αεροπορικών επιδρομών στις πόλεις της χώρας, κατά τη διάρκεια του πολέμου. Θα έχει ν’ αντιμετωπίσει τους «περίεργους» κώδικες τιμής των γιαπωνέζων στρατιωτικών και πολιτικών, την πίεση του χρόνου (του δίνεται περιθώριο 10 ημερών), τις πολιτικές φιλοδοξίες του στρατηγού Μακ Άρθουρ και την αντιζηλία των συναδέλφων του. Παράλληλα, θ’ αναζητεί να μάθει τι απέγινε η Άιο, η γιαπωνέζα συμφοιτήτριά του πριν απ’ τον πόλεμο, πίσω στις ΗΠΑ και μεγάλο έρωτα της ζωής του. Άλλωστε, αυτή ήταν η αιτία για την εντρύφησή του και τη γνωριμία του με το μυστηριακό και αλλόκοτα γοητευτικό πολιτισμό της άπω-ανατολίτικης χώρας.

Καλογραμμένη, με εξαιρετική, κλασικότροπη σκηνοθεσία, ωραίες ερμηνείες και πειστική ατμόσφαιρα, η ταινία του Πίτερ Γουέμπερ («Το Κορίτσι με το Μαργαριταρένιο Σκουλαρίκι») έχει κάτι από τη στόφα των κλασικών ταινιών των δεκαετιών του ’50 και του ’60 (φωτογραφικά τις θυμίζει κιόλας) των Ντέιβιντ Λιν και Ραούλ Γουόλς, χωρίς όμως τη θεαματική διάστασή τους.

Η αστυνομικής υφής έρευνα του Φέλερς τής δίνει μια περισσότερο noir διάσταση, καθώς, κατά τη διάρκειά της, κάποιοι από τους βασικούς μάρτυρες θ’ αυτοκτονήσουν (σύμφωνα με το γιαπωνέζικο κώδικα τιμής), άλλοι θα δολοφονηθούν, ενώ κάποια στοιχεία θα τον παραπλανήσουν και θα τον οδηγήσουν σε λάθος συμπεράσματα. Η πίεση του χρόνου κι οι άκαρπες προσπάθειές του να ξαναβρεί το αντικείμενο του έρωτά του εντείνουν την αγωνία και δίνουν σ’ αυτήν την αναζήτηση μια σχεδόν τραγική και συγκινητική διάσταση. Φυσικά στο τέλος τ’ αμερικανικά γένια ευλογούνται, χωρίς όμως αυτό να εμποδίσει  να βγουν στην επιφάνεια κάποια αρκετά αιχμηρά συμπεράσματα για την αμφιλεγόμενη στάση των συμμάχων ή για το μοντέλο αποικιοκρατίας των γιάνκιδων στον Ειρηνικό, μοντέλο το οποίο οι γιαπωνέζοι ουσιαστικά αντέγραψαν.

Η ταινία βγήκε στην Αμερική τον περασμένο Μάρτιο και δεν είμαστε σίγουροι αν θα «παίξει» στα επόμενα Όσκαρ. Φαινομενικά έχει όλα τα φόντα γι' αυτό, σε πάνω από μία κατηγορίες.


Info: «Ο Αυτοκράτορας» (“Emperor”) -Ιστορική Δραματική Περιπέτεια. ΗΠΑ-Ιαπωνία 2012. Πρεμιέρα: Πέμπτη 14 Νοεμβρίου. Σκηνοθεσία: Πίτερ Γουέμπερ. Παίζουν: Τόμι Λι Τζόουνς, Μάθιου Φοξ, Έρικο Χατσούνε, Τοσιγιούκι Νισίντα, Μασαγιόσι Χανέντα, Γουίλιαμ Γουάλας. Διανομή: Ομοφοβική Χωριατοπούλα.


Διαβάστε επίσης όλες τις ταινίες της εβδομάδας
 

εμφάνιση σχολίων