Η νέα «αόρατη» τάξη που καταγράφει στην Ελλάδα το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών
Με δεδομένο λοιπόν ότι δεν υπάρχουν δικλείδες ασφαλείας, οι άνθρωποι αυτοί, μετά την απώλεια του εισοδήματός τους από την εργασία σε περίοδο παρατεταμένης ύφεσης, οδηγούνται σε ακραία κατάσταση φτώχειας. Το πιο τρομακτικό ίσως είναι ότι αυτή η μεταβολή της κατάστασής τους μπορεί να συμβεί από τη μια μέρα στην άλλη και ότι η απώλεια ακόμα και της στέγης αποτελεί συνηθισμένη πρακτική.
Το ΕΚΚΕ προειδοποιεί ότι αν και τα άτυπα κοινωνικά δίκτυα και οι διάφορες ΜΚΟ αποτελούν κατά κάποιον τρόπο αντίβαρο στην απουσία του κράτους, μέχρι στιγμής δεν έχει ληφθεί κανένα μέτρο για τις ακραίες μορφές φτώχειας! Ο ρόλος του κοινωνικού κράτους είναι αμελητέος και η αίσθηση της κοινωνικής αδικίας διάχυτη. Το άρθρο κλείνει με ένα απόσπασμα από τη συνέντευξη ενός άστεγου για το πώς βιώνει την σημερινή του κατάσταση:
«Δε ντρέπομαι. Και ξέρεις γιατί δε ντρέπομαι; Γιατί δε φταίω εγώ. Εγώ είχα όλη την καλή πρόθεση να εργαστώ, πλήρωνα φόρους, ΙΚΑ, ταμείο εμπόρων και τα λοιπά, σε όλη τη ζωή μου ήμουν καθόλα εντάξει και σε κάποια στιγμή πλήρωσα τους κλέφτες. Εντάξει, ας είναι… Δεν είμαι μόνος, είναι πάρα πολλοί τέτοιοι. Και θα γίνουν πάρα, πάρα πολλοί το Σεπτέμβριο, Οκτώβριο, Νοέμβριο...».
Το «Κοινωνικό Πορτρέτο της Ελλάδας 2012» είναι μια καταγραφή και ανάλυση της ελληνικής κοινωνίας, της αγοράς εργασίας, της μετανάστευσης, της φτώχειας, των κοινωνικών ανισοτήτων με φόντο την κρίση.