ΑΦΑΝΕΙΣ ΗΡΩΪΔΕΣ: Η απίστευτη άγνωστη ιστορία των Κάθριν Τζόνσον, Ντόροθι Βον και Μαίρη Τζάκσον, τριών ιδιοφυών Αφροαμερικανών γυναικών, οι οποίες εργάζονταν για τη NASA και ήταν οι εγκέφαλοι πίσω από μία από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις στην ιστορία: την εκτόξευση του αστροναύτη Τζον Γκλεν σε τροχιά, ένα σπουδαίο επίτευγμα που ανέτρεψε την διαστημική κούρσα και ενθουσίασε τον κόσμο. Οι τρεις πρωτοπόρες επιστήμονες, ξεπέρασαν κάθε εμπόδιο που συνάντησαν λόγω του φύλου και της φυλής τους, εμπνέοντας τις επόμενες γενιές να κάνουν μεγάλα όνειρα.
Είναι απίστευτο το πως μια τέτοια ιστορία επιτυχίας και πραγμάτωσης του λεγόμενου Αμερικάνικου Ονείρου, δεν είχε έρθει στην κινηματογραφική επιφάνεια τόσα χρόνια, που το φιλελεύθερο κομμάτι του Χόλιγουντ, κάνει ταινίες που έχουν σαν σκοπό, να ξεπλύνουν τις παλιές αμαρτίες της αμερικάνικης ιστορίας, επισημαίνοντας με αυτόν τον τρόπο σε όσους έχουν αντίθετη άποψη, ότι παρ' όλες τις αδυναμίες του, το Σύστημα λειτουργεί. Να λοιπόν, που μετά την περσινή απουσία μαύρων υποψηφίων, το κύμα των ταινιών με αφροαμερικάνικη θεματική, φέρνει στον αφρό των ημερών και των φετινών όσκαρ κι ετούτη την ταινία, η οποία αν είχε βγει κάποια άλλη εποχή (πριν το Χόλιγουντ στρέψει την προσοχή του στα ονόματα της ανεξάρτητης κινηματογραφίας από τα οποία ελπίζει να ρουφήξει νέο αίμα και να κρατηθεί ακμαίο), θα κέρδιζε με το φιλελεύθερο, αλλά καθόλου κοφτερό σπαθί της, το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.
Η ιστορία των τριών μαύρων επιστημόνων που εκτός από έγχρωμες, τυχαίνει να είναι και γυναίκες, μέσα από πραγματικά και κάποια φανταστικά (για λόγους μυθοπλασίας), γεγονότα, σκιαγραφείται από το σενάριο με εξαιρετικό, αλλά πάντα πολιτικά ορθό τρόπο. Οι κακότροποι και προκατειλημμένοι λευκοί συνάδελφοι και υφιστάμενοι, αλλάζουν γνώμη και συμπεριφορά, όταν πειστούν για τις ικανότητές των τριών γυναικών, ενώ ο επαναστατημένος σύζυγος της Μαίρη Τζάκσον, θα θάψει χωρίς δεύτερη σκέψη τα λάβαρα της εξέγερσης, όταν η γυναίκα του γίνει δεκτή, ως η πρώτη μαύρη σπουδάστρια της Αρχιτεκτονικής, στο ανάλογο πανεπιστήμιο. Ακόμη κι έτσι όμως, με αμβλυμμένες τις γωνίες του, το φιλμ του λευκού, Θίοντορ Μέλφι (Ο Αγαπημένος μου Άγιος), παραμένει δυνατό και ιδιαίτερα συγκινητικό, με αξιοσημείωτη αναπαράσταση της εποχής και ένα υπέροχο μαύρο σάουντρακ από τραγούδια της εποχής, πιο σύγχρονα, αλλά και πρωτότυπες συνθέσεις του Χανς Ζίμερ (Τσίμερ, το σωστό), του Μπέντζαμιν Γουόλφις (Το Αντίδοτο της Ευεξίας) και του Γουίλ Φαρέλ, που είναι ένας από τους παραγωγούς. Υπέροχες οι τρεις πρωταγωνίστριες, αλλά και ο Κέβιν Κόστνερ, που πραγματοποιεί εδώ, ένα δυνατό come back. Θα ήταν πολύ συγκινητικό να μπορούσε να δει κανείς την ταινία σε μια αίθουσα με mainstream μαύρο κοινό, να νοιώσει την ενέργεια που εκπέμπει η εναλλαγή των συναισθημάτων του, μέχρι την τελική δικαίωση. Έστω κι αν στο επόμενο τετράγωνο, της οποιαδήποτε αμερικάνικης πόλης, ο οπλισμένος μπάτσος, είναι πάντα έτοιμος να πυροβολήσει, χωρίς δεύτερη σκέψη, τον επόμενο νέγρο, που θα του κάτσει στο μάτι.
ΒΕΡΟΛΙΝΟ, ΑΝΤΙΟ: Ο 14χρονος Μάικ Κλίγκενμπεργκ είναι ένας αταίριαστος με το περιβάλλον του νεαρός, που μεγαλώνει σε μια πλούσια, αλλά δυσλειτουργική οικογένεια στο Βερολίνο. Κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών, η μητέρα του Μάικ πηγαίνει για απεξάρτηση, ενώ ο πατέρας φεύγει σε, χμ χμ, επαγγελματικό ταξίδι με τη βοηθό του. Ο μικρός είναι μόνος στο σπίτι και στην πισίνα τους, μέχρι που ένας συμμαθητής του, ο Τσικ, ένας νεαρός μετανάστης ρωσικής καταγωγής, εμφανίζεται με ένα κλεμμένο αυτοκίνητο. Αυτή είναι η αρχή ενός μεγάλου ταξιδιού, χωρίς σχεδιασμό ή αίσθηση του φόβου.
To, Im Juli (In July, δηλαδή Τον Ιούλιο), το 2000, ήταν η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Φατίχ Ακίν, μετά το Βαθιά Κοφτά Ανθρώπινα (1998) και πριν το Solino (2002) και το Μαζί, Ποτέ! (Gegen die Wand/Head On), με το οποίο τον γνωρίσαμε και τον αγαπήσαμε στην Ελλάδα. Εκεί, ένας νεαρός Γερμανός δάσκαλος, διασχίζει την Ευρώπη με προορισμό τον Βόσπορο, με σκοπό να συναντήσει το κορίτσι μιας προφητείας, μιας ερωτικής παγίδας στην οποία πέφτει πρόθυμα βεβαίως βεβαίως, μόνο που από ένα τυχαίο λάθος, αναζητάει το λάθος πρόσωπο.
Κωμική ταινία δρόμου, έχει όλα εκείνα τα στοιχεία της διαδρομής, της απόδρασης, της αναζήτησης για μια (πραγματική και απτή ή φανταστική και εσωτερική) γη της Επαγγελίας (στις περισσότερες των περιπτώσεων, την γη των προγόνων του, την Τουρκία), που συναντάμε στην φιλμογραφία του Ακίν, είτε σκηνοθετεί κωμωδίες, είτε δράματα ή ταινία εποχής, όπως η προηγούμενή του, Η Μαχαιριά.
Δεν εκπλήσσει λοιπόν το γεγονός, πως όταν διάβασε το εφηβικό μπεστ σέλερ Βερολίνο, Γεια (εκδόσεις Κριτική), του Βόλφγκανγκ Χέρντορφ, θέλησε να το μεταφέρει στον κινηματογράφο, καθώς του θύμισε δικές του σχολικές εμπειρίες, σαν παιδί μεταναστών στην Γερμανία. Αναπόφευκτα, η καλοκαιρινή διαδρομή των δύο παιδιών με το κλεμμένο όχημα στους καλοκαιρινούς αγρούς της Ευρώπης, φέρνει στο νου, εκείνη την όμορφη ρομαντική κομεντί που κέρδιζε με το χιούμορ και την φρεσκάδα της ματιάς του 27χρονου, το 2000, Ακίν. Ώριμος σκηνοθέτης πλέον και το πιο σπουδαίο όνομα της γενιάς του στον σύγχρονο γερμανικό κινηματογράφο, παίζει στο δαχτυλάκι του αυτήν την διασκευή, η οποία μπορεί να μην ανοίγει νέους δρόμους σε ό,τι αφορά την δουλειά του ή το είδος της εφηβικής περιπέτειας ενηλικίωσης, η διαδρομή της όμως είναι απολαυστική, γεμάτη συγκίνηση και χιούμορ.
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΧΙΛΙΑ ΠΡΟΣΩΠΑ: H απίστευτη, αλλά αληθινή ιστορία ενός ανθρώπου που κατάφερε να ξεγελάσει μια ολόκληρη χώρα. Μια ιστορία απάτης που έχει στο επίκεντρό της έναν από τους πιο ενδιαφέροντες χαρακτήρες των τελευταίων δεκαετιών. Ο Φρανσίσκο Παέζα υπήρξε επιχειρηματίας, Ελβετός τραπεζίτης, έμπορος όπλων σε διεθνές επίπεδο, playboy, ζιγκολό, διπλωμάτης, κλέφτης, μυστικός πράκτορας, κατάσκοπος. Όταν η ισπανική κυβέρνηση τον πρόδωσε, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα. Χρόνια αργότερα, όταν επιστρέφει, τα πάντα έχουν αλλάξει. Ο ίδιος έχει χρεοκοπήσει, έχοντας τη βούλα του απατεώνα δεν μπορεί να ξεκινήσει άλλη δουλειά, ενώ η σχέση του με την Γκλόρια, τη σύζυγό του για 15 έτη, έχει τελειώσει. Όντας σε αυτές τις συνθήκες, δέχεται μια επίσκεψη από τον Λουίς Ρολντάν, πρώην ισχυρό Αρχηγό της Ισπανικής Αστυνομίας, ο οποίος προσφέρει στον Παέζα ένα εκατομμύριο δολάρια, αν τον βοηθήσει να κρύψει δώδεκα εκατομμύρια πεσέτες που έχει υπεξαιρέσει από τον δημόσιο προϋπολογισμό που είχε υπό τον έλεγχό του κατά τη διάρκεια της θητείας του. Το δαιμόνιο μυαλό του Παέζα βλέπει την τέλεια ευκαιρία να πάρει εκδίκηση για το παρελθόν και ταυτόχρονα να βελτιώσει τα οικονομικά του. Με τη βοήθεια του Χεσούς Καμόες, πιλότου και στενού συνεργάτη του, θα ενορχηστρώσει ένα περίπλοκο, πανέξυπνο σχέδιο που θα ζήλευε και ο καλύτερος ταχυδακτυλουργός.
Ο Αλμπέρτο Ροντρίγκες είναι ο άνθρωπος που σκηνοθέτησε Το Μικρό Νησί, το εξαιρετικό αστυνομικό, πολιτικό θρίλερ του 2014, που ήταν μια από τις πιο αγαπημένες ταινίες της στήλης, την σεζόν του 2015. Αυτή τη φορά, σκηνοθετεί μια πραγματική ιστορία, πασπαλισμένη με στοιχεία φαντασίας (καθώς διαθέτει μια σποραδική, επεξηγηματική, πρωτοπρόσωπη αφήγηση, από τον Καμόες, που καθοδηγεί τον θεατή σε χρόνο και τόπο), βασισμένη σε ένα ήδη υπάρχον βιβλίο που έχει καταγράψει τα γεγονότα. Εκτός από αστυνομικό ενδιαφέρον, το χρονικό που καταγράφει, έχει και πάλι πολιτικό υπόβαθρο που αυτή τη φορά αφορά την διαφθορά των εκλεκτών του λαού και την υπεξαίρεση, ζεστού δημόσιου χρήματος. Μαζί με Το Μικρό Νησί και το Grupo 7 πριν από αυτό, αποτελούν μια άτυπη τριλογία του σκηνοθέτη, πάνω στην θολή πολιτική κατάσταση της μεταφρανκικής ισπανικής κοινωνίας.
Γυρισμένη με γρήγορο ρυθμό και πυκνότητα που φέρνει στο νου το περσινό Η Φαμίλια του Αργεντινού Πάμπλο Τραπέρο, ο Ροντρίγκεζ προσεγγίζει με κινηματογραφικά κομψό και εντελώς διαφορετικό από την προηγούμενη φορά στιλ, το θέμα του, σε μια καινούργια επίδειξη σκηνοθετικής αποτελεσματικότητας. Κρατάει το σασπένς και την ένταση σε υψηλούς τόνους αποσπώντας εξαιρετικές ερμηνείες από τους πρωταγωνιστές του. Το πρόβλημα είναι, ότι η υποτιθέμενη αντικειμενική ματιά, σεναριογράφων και σκηνοθέτη, μοιάζει να βλέπει με συμπάθεια αυτούς τους ηθικά κατακριτέους ήρωες, μια και δεν μιλάμε για Ρομπέν των Δασών, αλλά για προνομιούχους απατεώνες της λεγόμενης καλής κοινωνίας που επιδίδονται στο παιχνίδι που ονομάζεται, ο κλέψας του κλέψαντος, έχοντας σαν στόχο τους το προσωπικό τους όφελος. Όταν μάλιστα σε κάποια στιγμή ο πρώην Αρχηγός της Αστυνομίας ομολογεί, πως δεν έκανε τίποτα κακό, καθώς πρόκειται για κάτι που έκαναν και συνεχίζουν να κάνουν και όλοι οι άλλοι, σχεδόν τον λυπάται κανείς, ακόμη κι αν αυτό αποτελεί ένα από τα λίγα, πραγματικά πολιτικά σχόλια της ταινίας. Τα περί συγγένειας μεθόδων Μαφίας, στις σχέσεις Πολιτικής και Πλουτοκρατίας, από την άλλη πάλι, είναι διαφωτιστικά μονάχα για όσους δεν τα γνωρίζουν ήδη. Καλή δουλειά που θα κέρδιζε παραπάνω κινηματογραφικούς πόντους αν έπαιρνε και μια πιο ξεκάθαρη πολιτική θέση, όπως το σαφώς ανώτερο Μικρό Νησί.
Ιnfo: Ο Άνθρωπος με τα Χίλια Πρόσωπα (El Hombre de las Mil Caras). Βιογραφία Θρίλερ. Ισπανία 2016. Πρεμιέρα: Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου. Σκηνοθεσία: Αλμπέρτο Ροντρίγκεζ. Παίζουν: Εδουάρδo Φερνάντεζ, Χοσέ Κορονάδο, Μάρτα Ετούρα, Κάρλος Σάντος. Διανομή: Tanweer.
ΓΙΑΤΡΟΣ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ: Σε αυτό το χωριό όλοι μπορούν να βασιστούν στον Ζαν Πιερ. Ο Ζαν Πιερ είναι ο γιατρός που βρίσκεται πάντα εκεί, να τους ακροαστεί, να τους παρηγορήσει, να τους θεραπεύσει 24 ώρες το 24ώρο. Όμως, μία επίσκεψή του στο νοσοκομείο αποκαλύπτει ότι τώρα είναι εκείνος που χρειάζεται περίθαλψη. Η Ναταλί αναλαμβάνει την δύσκολη αποστολή του να τον αντικαταστήσει. Να όμως που είναι αναντικατάστατος, ή μάλλον, έτσι τουλάχιστον νομίζει.
Συγκινητική δραματική κομεντί χαρακτήρων η οποία ξεχωρίζει για την σκιαγράφηση των δύο κεντρικών χαρακτήρων της, αλλά και για εκείνην της ζωής στη γαλλική επαρχεία. Σε μια εξαιρετική άσκηση ισορροπίας και στιλ, δεν γίνεται στιγμή μελοδραματική ή καταθλιπτική, ακόμη και όταν καταπιάνεται με δύσκολα θέματα, ενώ από την άλλη, το διακριτικό της χιούμορ στις ιδιαιτερότητες της ζωής στις αγροτικές περιοχές, δεν ξεπέφτει σε καρικατούρα, ακόμη και όταν η τοπική πολιτιστική ομάδα, διοργανώνει ασκήσεις γιόγκα-γέλιου, όπου ο κλαυσίγελος, μοιάζει να αποτυπώνει την ουσία της ανθρώπινης κατάστασης, απανταχού γης.
Ο περήφανος χαρακτήρας του γιατρού, που θέλει να περνάνε όλα από το χέρι του, αρχικά θα αντιμετωπίσει την αντικαταστάτρια (η οποία παρεπιπτόντως του στέλνετε για βοήθεια από τον δικό του θεράποντα ιατρό, καθώς εκείνος ούτε που θα το διανοούνταν), με υποτίμηση των σπουδών της και ειρωνεία των πρακτικών της. Καθώς όμως εκείνη ακολουθεί πειθήνια τις υποδείξεις του, κερδίζει σιγά σιγά την εμπιστοσύνη του. Η επιδείνωση της υγείας του και μια δική της λάθος κίνηση, θα τους φέρει στα άκρα. Ένα δυστύχημα θα σταθεί αιτία να τα ξαναβρούν, ενώ την ίδια στιγμή, στο χωριό γίνονται συζητήσεις για ένα Κέντρο Υγείας στην περιοχή, όπου κάθε σπίτι και κάθε τομέας (όπως στα τροχόσπιτα των Ρομά), έχει τα δικά της μικρότερα ή μεγαλύτερα προβλήματα υγείας να αντιμετωπίσει.
Ζωντανοί χαρακτήρες (αν και μαθαίνουμε τελικά ελάχιστα πράγματα για το παρελθόν της Ναταλί), καθημερινές καταστάσεις, η μελαγχολία και η αισιοδοξία της ζωής στην επαρχία, χάρη στους δύο κεντρικούς χαρακτήρες (τον Φρανσουά Κλουζέ των Άθικτων, αλλά και του ελληνικού, Έτερος Εγώ και την Μαριάν Ντενικούρ του Άγνωστο D.N.A, και του Innocent Lies), αλλά και όλους τους υπόλοιπους χαρακτήρες που σκιαγραφούνται με μικρές πινελιές (δείτε για παράδειγμα τον γιο του Ζαν Πιερ, ο οποίος εμφανίζεται μονάχα στην σκηνή του τοπικού country & western χορού), ένας ολόκληρος μικρόκοσμος ζωντανεύει και αποτυπώνεται με εξαιρετική μαεστρία στην οθόνη. Αυτός ο Αγροτικός Γιατρός, όπως είναι και ο πρωτότυπος τίτλος της ταινίας, δίδει κινηματογραφικά, μόνο θετικές διαγνώσεις. Ουσιαστικό και το λυρικά μελαγχολικό σάουντρακ από τους Αλεξάντερ Λιέρ, Σιλβέν Ορέλ και Νίκολας Βέιλ.
Ιnfo: Γιατρός στο Χωριό (Medicin de la Campagne/Irreplacable). Δραματική Κομεντί. Γαλλία 2016. Πρεμιέρα: Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου. Σκηνοθεσία: Τομά Λιτλί. Παίζουν: Φρανσουά Κλουζέ, Μαριάν Ντενικούρ, Κριστόφ Οντέντ. Διανομή: Filmtrade.
Ο ΙΔΡΥΤΗΣ ΜΙΑΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ: Η πραγματική ιστορία του Ρέι Κροκ, ενός πωλητή από το Ιλινόις των ΗΠΑ. Ο Kροκ γνώρισε τους Mακ και Ντικ McDonald, που είχαν ένα εστιατόριο με εξειδίκευση στα μπέργκερ στην Νότια Καλιφόρνια τη δεκαετία του 1950 και εντυπωσιάστηκε από το ταχύτατο σύστημα παρασκευής φαγητού που είχαν αναπτύξει τα δύο αδέρφια. Πίστεψε ότι υπήρχε η προοπτική για την εκκίνηση ενός franchise, κατόρθωσε λοιπόν να πάρει την εταιρία από τα αδέρφια McDonald και να δημιουργήσει μια αυτοκρατορία δισεκατομμυρίων.
Σε συμπαραγωγή του Χρήστου Β. Κωνσταντακόπουλου της Faliro House, ο Τζον Λι Χάνκοκ της Μαγικής Ομπρέλας, επιστρέφει με άλλη μια βιογραφία, αυτήν του Ρέι Κροκ, πλασιέ μηχανημάτων όλων των ειδών, ο οποίος έπεισε τους αδερφούς ΜακΝτόναλντ να επεκταθούν με την βοήθειά του, για να παραβεί στην συνέχεια πολλούς από τους όρους που του έθεσαν στο συμβόλαιο μαζί τους. Στην συνέχεια, τους αρπάξει το brand name και το logo, καταφέρνοντας τελικά να τους καταστρέψει οικονομικά, παραβιάζοντας ακόμη και μια τελική συναινετική αλλά άγραφη συμφωνία, η οποία αν τηρούνταν, θα απέφερε σήμερα 100 εκατομμύρια δολάρια τον χρόνο, στους απόγονους των πραγματικών ΜακΝτόναλντ.
Γυρισμένη με ιδιαίτερη επιμέλεια στην αναπαράσταση και στο κλίμα της εποχής, ο Χάνκοκ και ο σεναριογράφος του, Ρόμπερτ Σίγκελ, (Ο Παλαιστής), δεν φτιάχνουν τόσο μια ταινία καταγγελίας του καπιταλισμού και των πρακτικών του, όσο μια (τρομακτική στην καρδιά της), ελεγεία, για την σκοτεινή πλευρά του λεγόμενου, Αμερικάνικου Ονείρου. Ακολουθούν βήμα βήμα τον Κροκ και καταγράφουν λεπτομερώς τις μεθόδους του, ο οποίος ξεκινάει με καλό σκοπό, για να καταλήξει - όταν τα κέρδη του δεν είναι αυτά που περίμενε - να υποβαθμίζει την ποιότητα του προϊόντος και να μετατρέπεται σιγά σιγά σε ένα άπληστο ερπετό, το οποίο καταπίνει ό,τι βρίσκεται στον δρόμο του. Η ταινία μένει στην επιφάνεια, χωρίς να εμβαθύνει στην ουσία της σάπιας καρδιάς του καπιταλισμού, αυτό δεν την εμποδίζει να κάνει όμως και κάποιες πολύ πικρές διαπιστώσεις.
Ο Μάικλ Κίτον (Birdman), ενσαρκώνει εκπληκτικά τον Κροκ και θα μπορούσε άνετα να βρίσκεται μέσα στην πεντάδα των φετινών όσκαρ ανδρικής ερμηνείας αν τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Διαφωτιστική για όσους αμφιβάλουν ακόμα για τον τρόπο με τον οποίο χτίζονται οι Αυτοκρατορίες, η ταινία του Χάνκοκ δεν είναι αδιάφορη, αλλά ούτε και ένα καινούργιο The Master.
Ιnfo: Ο Ιδρυτής Μιας Αυτοκρατορίας (The Founder). Βιογραφία 2016. Πρεμιέρα: Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου. Σκηνοθεσία: Τζον Λι Χάνκοκ. Παίζουν: Μάικλ Κίτον, Νικ Όφερμαν, Τζον Κάρολ Λιντς, Λόρα Ντερν. Διανομή: Spentzos Film.
ΚΩΔΙΚΟΣ 999: Μία ομάδα αποτελούμενη από πρώην στρατιωτικούς και διεφθαρμένους αστυνομικούς εκβιάζεται από την Ρωσική μαφία και φέρνει εις πέρας δύσκολες αποστολές για λογαριασμό της. Προκειμένου να ξεφορτωθούν τους Ρώσους αποφασίζουν να επικαλεστούν τον αστυνομικό κωδικό 999 (τραυματισμός/θάνατος αστυνομικού, το λεγόμενο officer down) και να την στήσουν σε ένα νέο αστυνομικό που φτάνει στο τμήμα. Καθώς όμως εκείνος, από λάθος συμπτώσεις καταφέρνει να ξεφύγει, από την παγίδα που του είχαν στήσει, παράλληλα με τον υφιστάμενο του αστυνομικού τμήματος πατέρα του, ο οποίος αγνοεί την πραγματική φύση του γεγονότος, θα αποφασίσει να ανακαλύψει ποιοι πραγματικά κρύβονται πίσω από αυτή την παγίδα.
Ο Τομ Χίλκοτ, γνωστός σκηνοθέτης μουσικών βίντεο (τελευταία του δουλειά το The Spoils των Massive Attack), πέρασε με επιτυχία στον κινηματογράφο το 2005 με την Παράνομη Δικαιοσύνη (The Proposition), και το φουτουριστικό The Road (2009), από το βιβλίο του Κόρμακ ΜακΚάθρι. Με προηγούμενη ταινία του το Παράνομοι (Lawless), το 2012, επιστρέφει στο σινεμά, με ένα πρωτότυπο σενάριο, γραμμένο από τον Ματ Κουκ των επερχόμενων Duel και Patriot's Day. Φόρος τιμής στον κόσμο των αστυνομικών δραμάτων του Σίντνεϊ Λιούμετ (Πριν ο Διάβολος Καταλάβει ότι Πέθανες, Serpico, Σκυλίσια Μέρα, Ο Πρίγκηπας της Πόλης), έχει σαν θέμα της την αστυνομική διαφθορά και την συνεργασία μελών του σώματος της επιβολής του νόμου με την μαφία, όχι στην αγαπημένη Νέα Υόρκη του κλασικού δημιουργού, αλλά στην Ατλάντα της Τζόρτζια.
Σκηνοθετημένη δυναμικά, ειδικά στις σκηνές δράσης, δεν προδίδει την θητεία του σκηνοθέτη στα βίντεο κλιπ, καθώς είναι μια από τις λίγες φορές, που σε μια σύγχρονη περιπέτεια δράσης, το μοντάζ (δια χειρός Ντίλαν Τίσενορ ), δεν ακολουθεί την μόδα της σύγχρονης χαοτικής ασυνεχούς αντιπαράθεσης στιγμιαίων σκηνών προς χάρην εντυπωσιασμού, αλλά παρακολουθεί την δράση, βήμα το βήμα. Το all star καστ είναι υπέροχο, με την Κέιτ Γουίνσλετ να πείθει, στα όρια του camp, και ως Ρωσοεβραία αρχηγός της μαφίας. Το πρόβλημα είναι ότι το σενάριο δεν διαθέτει καθόλου γκρίζους χαρακτήρες (κάτι που δεν συνέβαινε ποτέ στις ταινίες του θείου Σίντνεϊ). Οι κακοί είναι κακοί και τιμωρούνται, οι καλοί είναι καλοί και θριαμβεύουν. Επίσης, οι συμπτώσεις του ο αρχηγός της ομάδας των κακοποιών να είναι κουνιάδος της αρχιμαφιόζας και ο αστυνομικός που μπαίνει στον στόχο τους, γιος του ντετέκτιβ της αστυνομίας, δεν καταπίνονται πολύ εύκολα. Αν κάποιος ξεπεράσει αυτούς τους δύο σκοπέλους και δεν τον ενοχλήσει το ότι οι κακοί είναι Ρωσοεβραίοι με κιπά και ανταύγειες, αλλά και Λατίνοι με ξυρισμένα κεφάλια και ολόσωμα τατουάζ, θα απολαύσει μια από τις πιο συναρπαστικές αστυνομικές περιπέτειες της σεζόν. Ωραίο σάουντρακ, πολυσυλλεκτικό το πρωτότυπο με επικεφαλής τους Άτικους και Λέοπολντ Ρος, αλλά και εκείνο των τραγουδιών που κλείνει με το τζαμάτο Pigs των Cypress Hill, σε remix του Άτικους. Διευθυντής φωτογραφίας, ο ελληνικής καταγωγής Νικόλας Καρακατσάνης (Η Συγκάλυψη, Bullhead).