ΣΙΝΕΜΑ: Man at ΣΙΝΕΦΙΛ sea

ΣΙΝΕΦΙΛ Ο Κωνσταντίνος Γιάνναρης υπήρξε από την αρχή της πορείας του ένας ιδιαίτερος σκηνοθέτης του ελληνικού κινηματογράφου. Με σπουδές ιστορίας, οικονομικών και φιλοσοφίας στην Αγγλία, ξεκίνησε από εκεί την καριέρα του γυρίζοντας ταινίες μικρού μήκους, αλλά και την πρώτη του μεγάλου μήκους το 1995, το “3 Steps to Heaven”.

Το «Από την Άκρη της Πόλης» το 1998 υπήρξε ένα ευχάριστο ξάφνιασμα για τα δεδομένα του ελληνικού σινεμά εκείνης της εποχής. Κομμάτια της «πραγματικής» ζωής των νέων του περιθωρίου και όχι μόνο, στην άκρη αλλά και στο κέντρο της πόλης, όπως περίπου τα γνωρίζαμε κι εμείς, δραματοποιημένα άτσαλα, αλλά γεμάτα ζωντάνια και σχεδόν πρωτόγονη δύναμη. Κάτι που η εγχώρια παραγωγή ταινιών έμοιαζε να έχει ξεχάσει από την εποχή των «Απέναντι» (1981) του Γιώργου Πανουσόπουλου.

Η ανάμιξη ερασιτεχνών (φίλων του σκηνοθέτη) και επαγγελματιών ηθοποιών λειτούργησε υπέρ της αληθοφάνειας του συνόλου και έγινε σήμα κατατεθέν του Γιάνναρη, κάτι που συνεχίζεται μέχρι σήμερα και στην καινούργια του ταινία. Το ίδιο συμβαίνει και με τις εμμονές και τη θεματική του σε ιστορίες που είτε είναι βγαλμένες από τη φαντασία του όπως στο «Δεκαπενταύγουστο» (2001), είτε βασίζονται σε αληθινά συμβάντα όπως στον «Όμηρο» (2005). Ιστορίες εγκλεισμού αλλά και αποκλεισμού (ατομικού αλλά και συλλογικού), εκπατρισμού αλλά και επαναπατρισμού, όπου οι ήρωες τους βρίσκονται πάντα μετέωροι, προσπαθώντας να διασχίσουν διαχωριστικές γραμμές χωρίς σχεδόν ποτέ να τα καταφέρνουν, ενώ όταν φτάνουν τελικά στην κάθαρση, αυτό γίνεται συνήθως με τον τρόπο της αρχαίας τραγωδίας. Ναι, και οι αρχαίοι τραγικοί είναι εκεί, όπως και ο Ζενέ και ο Κοκτό μαζί με τον Ντέρεκ Τζάρμαν, αλλά και τον Μιχάλη Κακογιάννη από το «Κορίτσι με τα Μαύρα».

Στο “Man at Sea” (διεθνής όρος για το ναυαγό), έμπνευση για τον Γιάνναρη υπήρξε ένα άρθρο του Jeremy Harding που γράφει στη London Review of Books για την προσπάθεια απόκρουσης από την Ευρώπη της «εισβολής» πλήθους νεαρών μεταναστών από την Ανατολή, ενώ ουσιαστικά τους έχει ανάγκη, καθώς αυτή «πεθαίνει» δημογραφικά. Έτσι το πλοίο στην ταινία αντιπροσωπεύει την Ευρώπη στη δίνη της δημοσιονομικής κρίσης. Όταν ο καπετάνιος (Αντώνης Καρυστινός) αποφασίζει να σώσει μεσοπέλαγα μία ομάδα από νεαρούς ναυαγούς μετανάστες, θα φέρει αναστάτωση στο πλοίο, στο πλήρωμα αλλά και στον εαυτό του και τη σύζυγό του (Θεοδώρα Τζήμου), που ταξιδεύει μαζί του υπό το βάρος μιας οικογενειακής τραγωδίας.

Η ταινία πήρε μέρος στο Φεστιβάλ Βερολίνου το 2011, αλλά η τωρινή εκδοχή είναι διαφορετική. Η αλήθεια είναι ότι αυτή τη φορά η ιστορία των μεταναστών με την ιστορία των «προσωπικών» του καπετάνιου και της γυναίκας του δεν κατάφεραν να δέσουν τόσο καλά όσο τις προηγούμενες φορές. Αυτό είναι ένα Director’s cut, που προσπαθεί να προσγειώσει στο σήμερα μία ταινία που, όταν ξεκίνησε να γυρίζεται, η Ελλάδα ήταν, κυριολεκτικά, μια άλλη χώρα. Και για έναν σκηνοθέτη με τόσο έντονη την αίσθηση του επείγοντος, μια τέτοια καθυστέρηση αποτελεί από μόνη της ένα ατυχές γεγονός. Του ευχόμαστε η ταινία του να είναι καλοτάξιδη μες στη «φουρτούνα» που μας δέρνει ως κοινωνία και ως χώρα.


Info: Man at Sea -Δραματική. Πρεμιέρα: Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου. Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Γιάνναρης. Παίζουν: Αντώνης Καρυστινός, Θεοδώρα Τζίμου, Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης. Η ταινία προβάλλεται αποκλειστικά στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας.

εμφάνιση σχολίων