Μια ελληνίδα φίλη τρομάζει με τον εαυτό της
ΓΕΓΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ
8 Νοεμβρίου 2010
ΔΕΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΔΙΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ. Είναι που όταν δούλευες ως φοιτήτρια στην Αγγλία, σου είχαν δώσει μέσα σε μία εβδομάδα κάρτα ασφάλισης και φορολογική απαλλαγή ενώ ο υπεύθυνος του καταστήματος σχεδόν σε υποχρέωνε να τηρείς τα διαλλείματα σου και να παίρνεις τα επιδόματα φαγητού.
ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΡΦΟΣ, ΕΞΥΠΝΟΣ ΚΑΙ ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ. Κάθε φορά που πηγαίνεις εκεί να αγοράσεις φαγητό, πάντα σου μιλάει ευγενικά. Και το φαγητό καλό, ποιοτικό. Προχθές που μετά από χρόνια έπιασες κουβέντα μαζί του, διαπίστωσες ότι μιλάει καλά τα ελληνικά. Με μικρή προφορά βέβαια αλλά μήπως εσένα τα γαλλικά σου είναι καλύτερα;
ΚΙ ΥΣΤΕΡΑ Η ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΟΥ ΣΕ ΚΑΙΕΙ:
- Μετάνιωσες που ήρθες στην Ελλάδα;
- Ναι.
- Και τι θα κάνεις τώρα που έχουμε την κρίση;
- Προσπαθώ χρόνια να φύγω στο εξωτερικό αλλά με πιάσανε στα σύνορα. Εσύ τι σκέφτεσαι να κάνεις;
- Και εγώ θέλω να φύγω, να φύγω από εδώ, αν και είναι το σπίτι μου. Δεν υπάρχει μέλλον εδώ.
ΜΙΛΗΣΕΣ ΚΙ ΑΛΛΟ ΜΑΖΙ ΤΟΥ. ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΩΡΑΙΑ, ΚΑΛΑ. Όχι. Ήταν καλύτερα. Καλύτερα από όλες τις άλλες συνομιλίες της εβδομάδας. Γιατί αυτό σκέφτηκες. Στην αρχή είχες αντίσταση, δεν το παραδεχόσουν. Ύστερα η πρώτη σκέψη έγινε δεύτερη και τρίτη και σε λίγο η εμμονή της ημέρας. Ναι, οκ, μου άρεσε. Αυτό είναι.
ΑΥΤΟΣ Ο ΑΛΒΑΝΟΣ, ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ-ΕΡΓΑΤΗΣ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΟΥ, ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ. Πανέξυπνος, με ανοιχτή καρδιά και διάθεση, με χιούμορ και αυτογνωσία. Εκ των πραγμάτων αγωνιστής και μέχρι τώρα νικητής. Κερδίζει το δικαίωμα να είναι καλά με την δουλειά του, χωρίς ρεπό, με το μυαλό του, χωρίς βλακείες. Καμία υποψία της γνωστής κατάθλιψης των βολεμένων ελλήνων αστών. Καμία οκνηρία σκοπού και ύπαρξης. Όλες οι αισθήσεις του εν ενεργεία. Δεν ξαναπέρασα από εκεί για 10-15 μέρες. Σκεφτόμουνα ότι είναι το είδος του ανθρώπου που μου αρέσει. Και τι γίνεται μετά, αν και εκείνου του αρέσω; Εγώ με έναν Αλβανό; Ντρέπομαι.
ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΣΕΝΑΡΙΑ, ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ, ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΕΙΣ, ΣΜΙΞΙΜΟ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣΜΟ. Θεωρητικά πάντα. Αγάπη vs προέλευσης, ο δραματικοποιημένος τίτλος της ιστορίας αυτής. Πολλή σκέψη για να καταλήξω στο αυτονόητο. Η πολιτιστική καταγωγή του είναι ένα θέμα χώρια στα γνωστά θέματα που ούτως ή άλλως έχουν δύο άνθρωποι που «συναντιούνται» κάποια στιγμή στη ζωή τους. Και θυμάμαι κάτι που μου είπε ένας άλλος μη γηγενής, ένας γνωστός μου Νοτιοαφρικανός Έλληνας. Οι αφρικανές αγαπούν με την καρδιά τους, οι ελληνίδες με το μυαλό τους. Τι εννοείς τον ρώτησα; Οι αφρικανές αγαπούν με την καρδιά τους, οι ελληνίδες με το μυαλό τους. Όσες φορές και αν τον ξαναρώτησα η ίδια απάντηση. Άραγε αυτό να εννοεί;
εμφάνιση σχολίων