ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Φτωχός και Α' ΠΡΟΣΩΠΟ καλλιτέχνης στο Ισραήλ;

Α' ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ μέσα στο Ισραήλ άρχισε από τους Ισραηλινούς και πιο δειλά ακολούθησαν οι Αραβό-Ισραηλινοί-Παλαιστίνιοι (που παρέμειναν στα Ισραηλινά εδάφη το 1948 και αναγκάστηκαν σε διπλή ταυτότητα).

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΕΧΕΙ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΠΛΕΥΡΕΣ ΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ. «Δεν πάει άλλο» μου είπε ο Αραβό-Ισραηλινός Emad Zreik: «Η πολιτική της κυβέρνησης είναι ακραία φιλελεύθερη, με αποτέλεσμα τα τελευταία πέντε χρόνια να χαθεί η μεσαία τάξη». Το κράτος του Ισραήλ ελέγχει ως γνωστόν όλη τη γη και είναι εξαιρετικά δύσκολο να αγοράσεις για να χτίσεις. Αυτό δημιούργησε πρόβλημα στην ανοικοδόμηση με αποτέλεσμα τα λίγα που χτίζονται, να πωλούνται ή να ενοικιάζονται σε αστρονομικές τιμές. Όπως φαίνεται κι εδώ οι πλούσιοι γίνονται Κροίσοι ενώ οι φτωχοί πληρώνουν το λογαριασμό.

Η ΙΔΕΑ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ, την ανάγκη των Ισραηλινών για φτηνή κατοικία λέγοντάς τους «Ξέρετε, έχει φτηνά σπίτια στον αποικισμό που κάνουμε στη Δυτική Όχθη, έξω από την Ραμάλα» είναι γνωστή. Αλλά οι καλλιτέχνες που συνάντησα εδώ, δεν φαίνεται να τσιμπάνε.

Θέλουν να ζήσουν στις γειτονιές τους και όχι στις παράνομες νέες κατοικίες στα Παλαιστινιακά εδάφη. Τώρα που γράφω πέσανε τρείς πύραυλοι από και προς την Γάζα…

ΒΡΕΘΗΚΑ ΣΤΟ CARMEN CENTER ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ Αγανακτισμένων της Χάιφα. Σημείωση: υπάρχουν σε όλο το Ισραήλ περίπου 20 κατασκηνώσεις. Η μεγαλύτερη βρίσκεται στο Τελ Αβίβ, στο πολιτιστικό κέντρο του Ισραήλ. Εδώ και καιρό ακούγεται βέβαια ότι ο Νετανιάχου ψάχνει τρόπο να αποσταθεροποιήσει το πρωτόγνωρο για τη χώρα κίνημα.

ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΣΤΟΥΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ υπάρχουν δυό διαφορετικές δυναμικές: άλλη τύχη έχουν οι Ισραηλινοί και άλλη οι Αραβό-Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι. «Έτσι μάθαμε να ζούμε» μου είπε η παλαιστίνια ηθοποιός Lana Zreik. «Μάθαμε να βάζουμε όλο το υλικό, όλη την απελπισία μας στην Τέχνη, εκεί να μιλάμε, να επαναστατούμε, να προτείνουμε». Δεν είναι τυχαίο πως ο Εθνικός Οργανισμός των Παλαιστινίων φίλων μου, το Al Midan Theatre, επέλεξε την παράσταση του Ντάριο Φο «Δεν πληρώνω! Δεν πληρώνω!» για να περιγράψει την αφόρητη ακρίβεια στο φαγητό και την καθημερινότητα και την ανάγκη ν’ αντιδράσουν. «Το θέατρο για μας, είναι ο τόπος της αλήθειας. Εκεί μπορούμε και τολμάμε να μιλήσουμε, τολμάμε να προτείνουμε, να πούμε φτάνει».

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΕΚΑΝΕ τη μεγαλύτερη πορεία του αυτές τις μέρες με 400.000 διαδηλωτές γιατί όπως λέει και η Lana Zreik «δεν πάει άλλο».


H Δέσποινα Παναγιωτοπούλου είναι σκηνοθέτρια και Docer.

εμφάνιση σχολίων