0
1
σχόλια
719
λέξεις
Α' ΠΡΟΣΩΠΟ
Στις 18 Σεπτεμβρίου 2013, ο ράπερ Παύλος Φύσσας δολοφονείται από Χρυσαυγίτες. Ο θάνατός του αποτελεί την αρχή του τέλους για το ναζιστικό μόρφωμα και την αρχή μιας Οδύσσειας για την Μάγδα
 
DOCTV.GR
17 Σεπτεμβρίου 2020
Επτά χρόνια η μάνα του Παύλου χτυπιέται στα δικαστήρια. Το πείσμα της προκειμένου να αποδοθεί δικαιοσύνη στους δολοφόνους για το θάνατο του γιού της, την έχει μετατρέψει σε σύγχρονο σύμβολο του αντιφασισμού. Αυτά είναι μερικά από τα λόγια της.


Στο πρώτο άκουσμα ότι ο Παύλος έφυγε κι εγώ δεν θα ξαναδώ ποτέ το παιδί μου, το πρώτο που πρέπει να διαχειριστώ ήταν το πώς θα ζήσω χωρίς τον Παύλο. Τι ήθελα να κάνω και τι έπρεπε να κάνω, δηλαδή, να συνεχίζω να ζω, έχοντας άλλο ένα παιδί και εγγόνι. Δεν σκεφτόμουν καθόλου. Προσπάθησα να μπορέσω να συνειδητοποιήσω ότι δεν θα τον ξαναδώ, δεν θα ξανανοίξω την πόρτα, δεν θα ακούσω το κλειδί. Το μυαλό μου για μεγάλο διάστημα δεν άφηνε καν να σκεφτώ τον δολοφόνο, τους δολοφόνους, το πώς έγινε…. Τώρα τους μισώ. Τώρα θα ήθελαν πολύ να τους δω να υποφέρουν, δεν θα ήθελα να πεθάνουν, θέλω να υποφέρουν.

Όλα τα παιδιά που ήταν μαζί του εκείνο το βράδυ, μαζί και η Χρύσα, σημαδεύτηκαν για πάντα. Όμως δεν είναι το ίδιο με το να περιμένεις κάθε βράδυ να ακούσεις το κλειδί στην πόρτα. Δεν το λέω εγωιστικά, αλλά είναι νέα παιδιά και υποχρεωτικά θα συνεχίσουν τη ζωή τους. Όμως τόσα παιδιά –κι όχι μόνο όσα έζησαν τον εφιάλτη– με γνώρισαν από τότε και ήρθαν κοντά μου. Δεν θέλω να είμαι αχάριστη. Έχασα τον Παύλο κι απέκτησα τόσα παιδιά, κι όταν περπατάω στον δρόμο κι ακούω να με φωνάζουν «μάνα» και να με πιάνουν από τον ώμο, αυτό είναι για μένα συγκλονιστικό.

Δεν μπορώ να μοιραστώ αυτό που έζησα με το παιδί μου, όταν άνοιγε η πόρτα κι άκουγα το «μάνα, πού είσαι» ή όταν, δύο μέτρα παλικάρι, χωνόταν στον λαιμό μου. Τουλάχιστον χόρτασε πριν φύγει αγάπη και φροντίδα, δεν είχε παράπονα. Για εμάς όμως σταμάτησαν όλα

Δεν αντέχεται η απώλεια, δεν υπάρχει κάτι χειρότερο, δεν μπορείς να το διανοηθείς, νεκρώνεις, δε ζεις, απλά αναπνέεις.. Εσείς θεωρείτε ότι εγώ κάνω κάτι πολύ δυνατό. Εγώ κάνω ό,τι μπορώ να κάνω και για τον Παύλο και για όλα τα παιδιά εκεί έξω που θέλουν να είναι ελεύθερα.

Ήταν παιδί με αξίες και ιδανικά που τα κράτησε μέχρι και την τελευταία του στιγμή….

Μάθαινε πράγματα πηγαίνοντας δίπλα σε κινήματα, πλησίασε κάποτε και το ΚΚΕ. Πήγαινε, άκουγε, έβλεπε, αλλά κάτι στη συνέχεια δεν του άρεσε κι έφευγε. Δεν χώρεσε πουθενά.

Ο Παύλος έβλεπε από μικρός την αδικία. Ζούσε με αυτή. Ερχόμαστε από μια γειτονιά που έπρεπε να αντιμετωπίσει πολλές δυσκολίες και τα παιδιά που κάνουν ραπ στη Δυτική Αττική αποτυπώνουν την αδικία στα τραγούδια τους. Ο Παύλος ήταν πάντα αντιφασίστας. Έτσι ήταν, έτσι γεννήθηκε. Ένας ελεύθερος νους. Έβλεπε την αδικία και μέσα από τους στίχους του μιλούσε για το άδικο.

Το όνειρό του ήταν να κάνει εθελοντισμό, να δημιουργήσει ένα χώρο, ένα τεράστιο κτήμα, σαν σχολείο. Ήθελε να μην υπάρχει κανένα παιδί στα φανάρια, κανένα παιδί στο δρόμο. Ο Παύλος ήθελε να δώσει βοηθεια στους αδικημένους της ζωής, στους κατατρεγμένους. Είχε αυτό το όραμα, το οποίο δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Έκανε συναυλίες για να δώσει τα χρήματα για καλό σκοπό... Ελάχιστες φορές έβγαζε χρήματα. Το ποσό που μαζεύονταν το έδινε «εκεί που έπρεπε». Δεν ερχόταν ποτέ να μου το πει, αλλά το ήξερα. Ήθελε να ταξιδέψει, να τραγουδήσει στο εξωτερικό, να πάει και να κάνει συναυλίες στην Αγγλία. Το έκανε με το νου του κάθε μέρα, αλλά στην πραγματικότητα δεν τα κατάφερε...

Αν ο Παύλος στοχοποιήθηκε και δολοφονήθηκε για τη μουσική του, φταίμε εμείς, η κοινωνία που επιτρέψαμε στο μόρφωμα της Χ.Α. να στερεί σε παλικάρια τη ζωή και την ελευθερία, με πρόσχημα την πατρίδα. Ο Παύλος μου έλεγε ότι το 2013 θα ήταν η χρονιά του, ότι θα έβγαζε τον δίσκο του και ότι θα έκανε κάτι μεγαλύτερο επαγγελματικά.

Αν ζούσε σήμερα ο Παύλος μετά την επίθεση, δεν θα του έλεγα ποτέ να αλλάξει τα «πιστεύω» του, ούτε αυτός άλλωστε θα άλλαζε. Θα φοβόμασταν εμείς, σαν γονείς. Αλλά αν δεν δολοφονούνταν ο Παύλος, αν ήταν ζωντανός μετά την επίθεση, δε θα μπορούσα να του αλλάξω την ιδεολογία, δε θα το δεχόταν ο ίδιος. Το μόνο σίγουρο είναι ότι το αίμα του Παύλου εμπόδισε να χυθεί κι άλλο αίμα, αίμα αθώων.


Δείτε επίσης:
Δείτε το Dead Brother αποκλειστικά στο doctv.gr
DOCTV VIDEO: Ο Γλέζος μιλάει για το κατέβασμα της σημαίας
εμφάνιση σχολίων