0
1
σχόλια
563
λέξεις
Α' ΠΡΟΣΩΠΟ
«Έχω ανάγκη τη θάλασσα γιατί με διδάσκει: δεν ξέρω αν μου δίνει μουσική η συνείδηση» -Πάμπλο Νερούδα
 
DOCTV.GR 
19 Ιουλίου 2020
 Η Θάλασσα
Έχω ανάγκη τη θάλασσα γιατί με διδάσκει:
δεν ξέρω αν μου δίνει μουσική η συνείδηση:
Δεν γνωρίζω αν είναι κύμα μονάχα ή πλάσμα βαθύ
ή μονάχα βραχνή φωνή ή θαμβωτική εικασία
ιχθύων και καραβιών.
Γεγονός είναι ότι και κοιμισμένος ακόμα
με κάποιο μαγνητικό τρόπο
κυκλοφορώ
στην παγκοσμιότητα των κυμάτων.

Δεν είναι μονάχα τ’ αλλοιωμένα κοχύλια,
σα ν’ ανάγγελνε κάποιο αργό θάνατο
τρεμουλιάρης πλανήτης,
όχι, με τη λεπτομέρεια ανοικοδομώ την ημέρα,
με μια ριπή αλατιού το σταλακτίτη,
και με μια κουταλιά τον άπειρο θεό.
Διατηρώ ο,τι με δίδαξε.
Τον αγέρα, τον αδιάκοπο άνεμο, το νερό και την άμμο.
Μοιάζει ελάχιστο για τον νέο
που’ ρθε εδώ να ζήσει με τις πυρκαγιές του,
αυτός ο παλμός όμως που κατερχόταν
κι ανέβαινε στην άβυσσό του,
το ψύχος του γαλάζιου που κροτάλιζε καιγόμενο,
και η στείρωση του άστρου,
το τρυφερό ξεκαθάρισμα του κύματος
που σπαταλάει το χιόνι με τον αφρό,
η ειρηνική κι ασάλευτη εξουσία
σαν πέτρινος θρόνος στα βάθη,
αντικαταστήσανε τον περίβολο
που μεγάλωνε η πεισματάρικη θλίψη,
συσσωρεύοντας λησμονιά,
κι άλλαξε ξάφνου η ύπαρξή μου:
Προσχώρηση στην καθάρια κίνηση.

 

Ωδή στη θάλασσα
Γύρω από το νησί είν’ η Θάλασσα- πόση Θάλασσα!
ξεχειλίζει κάθε τόσο
λέει ναι, λέει όχι, πάλι όχι, όχι
σε μπλε, σε αφρό, σε κύμα
λέει όχι, πάλι όχι
αδύνατο να μείνει ήρεμη
«με λένε Θάλασσα», λέει και ξαναλέει
χτυπώντας έναν βράχο που δεν πείθει
κι έπειτα μ’ εφτά πράσινες γλώσσες
μ’ εφτά πράσινες τίγρεις
μ’ εφτά πράσινα τέρατα
μ’ εφτά πράσινες θάλασσες
τον χτυπάει τον φιλάει τον καταβρέχει
πάνω στο στήθος του χορεύει κι όλο λέει
τ’ όνομά της

Ώ Θάλασσα, αυτό ας είναι τ’ όνομά σου
ω φίλε ωκεανέ
μη χάνεις χρόνο και νερό
μη χτυπιέσαι
είμαστε άνθρωποι της ακτής, φτωχοί ψαράδες
κρυώνουμε και πεινάμε
κι είσαι συ ο εχθρός μας
μη χτυπάς τόσο δυνατά, μην ουρλιάζεις έτσι
άνοιξε τον πράσινο θησαυρό σου
και δώσε μας
το καθημερινό μας ασημένιο δώρο:
το ψάρι ημών το επιούσιο.
 

Σκύβω τα βράδια
Σκύβω στα βράδια τραβώ τα περίλυπα δίχτυα μου
στους ωκεανούς των ματιών σου.

Εκεί ξαπλώνει και καίγεται στην πιο ψηλή φωτιά
η μοναξιά μου που κουνάει τα μπράτσα σαν ναυαγός.

Κάνω κόκκινα σινιάλα στα απόντα μάτια σου
που κυματίζουν σαν τη θάλασσα στην όχθη ενός φάρου.

Φύλαγες μόνο σκότη, μακρινή και δική μου γυναίκα,
από το βλέμμα σου αναδύεται κάποτε η παραλία του τρόμου.

Σκύβω στα βράδια ρίχνω τα περίλυπα δίχτυα μου
σε κείνη τη θάλασσα που πάλλει τους ωκεανούς των ματιών σου.

Τα νυχτοπούλια ραμφίζουν τα πρώτα αστέρια
που σπινθηρίζουν σαν την ψυχή μου όταν σε αγαπώ.

Καλπάζει η νύχτα στη μαύρη φοράδα της
σκορπίζοντας γαλάζια στάχυα στο λιβάδι.


Πριν σε αγαπήσω
Πριν σε αγαπήσω, τίποτα δεν ήταν
δικό μου: όλο βολόδερνα στους δρόμους:
τίποτα αξία κι όνομα δεν είχε:
έλπιζε ο κόσμος μόνο στον αέρα.

Είχα γνωρίσει σταχτερά σαλόνια,
τούνελ κατοικημένα απ’ το φεγγάρι,
στέγαστρα άπονα που αποχαιρετιόνταν,
ερωτήσεις που επέμεναν στην άμμο.

Βουβά ήταν όλα, πεθαμένα κι άδεια,
πεσμένα, ξεπεσμένα κι αφημένα,
ήταν αναλλοτρίωτα όλα ξένα,

όλα ήταν κανενός κι όλα των άλλων,
ώσπου η φτώχεια σου κι η ομορφιά σου
γέμισαν το φθινόπωρο με δώρα.

 
Ο Πάμπλο Νερούδα, φιλολογικό ψευδώνυμο του Νεφταλί Ρικάρδο Ρέγιες Μπασοάλτο (12 Ιουλίου 1904 - 23 Σεπτεμβρίου 1973) ήταν χιλιανός συγγραφέας και ποιητής. Ξεκίνησε να γράφει ποίηση σε ηλικία 10 ετών και θεωρείται ο σημαντικότερος ποιητής του 20ού αιώνα στη Λατινική Αμερική. Εργάστηκε στο Διπλωματικό Σώμα ως πρόξενος. Όταν ο Πρόεδρος της Βενεζουέλας, Γκονζάλεζ Βιντέλα, απαγόρευσε τον κομμουνισμό στη Χιλή, βγήκε ένταλμα σύλληψης εις βάρος του. Διέφυγε στην Αργεντινή και από εκεί στην Ευρώπη, όπου έζησε ως εξόριστος από το 1948 μέχρι το 1952. Μετά το τέλος της Δικτατορίας, επέστρεψε στη Χιλή, αφού πλέον είχε γίνει διάσημος για τα ποιήματά του. Το 1971 τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Η βράβευσή του προκάλεσε αντιδράσεις, λόγω της πολιτικής του δραστηριότητας.


Διαβάστε επίσης:
Νερούδα: Είμαστε πολλοί
Νερούδα: Έτσι πρέπει να’ναι ο έρωτας
Νερούδα: Απέραντη
εμφάνιση σχολίων