Οι γενιές που ΚΟΣΜΟΣ σκοτώνει η Ευρώπη

ΚΟΣΜΟΣ Σε ένα ενδιαφέρον ρεπορτάζ η εφημερίδα κοιτάει στις ασθενέστερες χώρες της Ευρωπαικής Ένωσης, όπου οι νέοι είναι στο δρόμο και απαιτούν ένα ανθρώπινο μέλλον.

«Κάποιοι από αυτούς δεν είχαν ξαναπάει ποτέ σε πορεία διαμαρτυρίας και τώρα περνάνε τις νύχτες τους στο δρόμο και στις πλατείες. O κάθε ένας ξεκινά από διαφορετική αφετηρία όμως μοιράζονται όλοι τις ίδιες ανησυχίες και προβληματισμούς. Δεν είναι μόνο το κοινό νόμισμα που βρίσκεται σε χάος και προκαλεί φτώχια και ανασφάλεια. Είναι κυρίως το κοινό συμπέρασμα πως η Ε.Ε. δεν τους βοηθά. Και μάλλον ούτε πρόκειται.» Η γερμανική εφημερίδα Spiegel εξετάζει πως η Ευρώπη έχασε μια ολόκληρη γενιά. Τη νέα γενιά.

Στο ρεπορτάζ, μιλάνε νέοι από τη Ισπανία, την Ιρλανδία και την Ελλάδα. Ο ένας πιστεύει ακόμα στην Ευρώπη ως θεσμό αλλά πως οι πολιτικοί δεν ανταποκρίνονται. Ο άλλος τα βάζει με τις τράπεζες. Ο τρίτος με την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ. Όμως ανεξάρτητα από την αφετηρία και τα πιστεύω τους για το ποιός και τι φταίει, όλοι καταλήγουν σε ένα θλιβερό παρόν με την προοπτική ενός ακόμα πιο ζοφερού μέλλοντος, αν δεν αλλάξει κάτι.

Ο 25χρονος Ισπανός Oleguer Sagarra δεν είχε λάβει ποτέ μέρος σε διαδήλωση. Μιλά άπταιστα γαλλικά και αγγλικά και ασχολείται με τη σύνθετη ανάλυση δεδομένων. Γιος του κοσμήτορα της σχολής Αρχιτεκτόνων της Βαρκελώνης, τις τελευταίες μέρες ζει και κοιμάται στην πλατεία. «Αποφοίτησα πριν από ένα χρόνο, μαζί με άλλους 50. Μόνο ένας βρήκε δουλειά», λέει. «Μιλάω πολλές γλώσσες, είμαι φυσικός, και ζω στο δωμάτιο όπου έζησα ως παιδί.» Ο Sagarra δεν αμφισβητεί την Ευρώπη ως ιδέα, ούτε τη βλέπει ως εχθρό. «Πολλά θα μπορούσαν να επιτευχθούν αν οι πολιτικοί δεν εξυπηρετούσαν τις ομάδες συμφερόντων των επιχειρήσεων αλλά εξυπηρετούσαν τους ανθρώπους», λέει.

Ανάμεσα στους νέους, μιλά και ο Ζακ Ντελόρ 85 χρονών σήμερα. Ο Ντελόρ, υπήρξε μαζί με τον πρώην Γάλλο Πρόεδρος Φρανσουά Μιτεράν και τον πρώην καγκελάριο της Γερμανίας Χέλμουτ Κολ, από τις κινητήριες δυνάμεις πίσω από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Υπό την ηγεσία του ως πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, «υπογράφηκαν συμβάσεις οι οποίες θα ήταν αδύνατο να σφυρηλατήσουν μια συμφωνία σήμερα». Ο Ντελόρ αντιπροσωπεύει μια εποχή όπου η Ευρώπη ενέπνευσε τη φαντασία των κρατικών αξιωματούχων. Στόχος ήταν η διασφάλιση της ειρήνης στην Ευρώπη και της ευημερίας για τις φτωχότερες χώρες της ηπείρου, συμπεριλαμβανομένων των θέσεων εργασίας, της εκπαίδευσης και της δικαιοσύνης. Η Ευρώπη ήταν μια υπόσχεση. Σήμερα, οι νέοι ζητούν να αναβιώσει και να τηρηθεί αυτό το όραμα.

«Μια φευγαλέα γνωριμία με τα συγκοινωνούντα δοχεία “τράπεζες/κυβερνήσεις” είναι αρκετή για να συνειδητοποιήσουμε ότι η μοίρα της Ευρώπης είναι συνδεδεμένη με τα εθνικά χρέη των χωρών αυτών. Διεθνείς χρηματοοικονομικές αγορές και νέοι πολίτες της Ευρώπης βλέπουν φιλύποπτα το ευρωπαϊκό σχέδιο, τα θεσμικά της όργανα, τους ηγέτες, το νόμισμα. Και τα παιδιά της πλατείας μοιάζουν με ήρωες του Κάφκα στο “Κάστρο”: μια αυταρχική, απρόσωπη δύναμη αποφασίζει ποιος από αυτούς θα γίνει πλούσιος ή φτωχός» γράφει η Spiegel.

Κάπου σε μια ευρωπαϊκή πλατεία, ένα πλακάτ γράφει: «Δεν είμαστε ενάντια στο σύστημα. Το σύστημα είναι εναντίον μας».

εμφάνιση σχολίων