Ο πατέρας είπε: «Προσεχτικά όταν θα φας αυτά τα κεράσια, είναι απ’ το περιβόλι του παππού και έχουν τρύπες, μπορεί να έχουν σκουλήκια. Πρέπει να τα κοιτάς ένα ένα πριν τα φας». Ο δοκιμαζόμενος βρίσκεται μπροστά σ’ένα δίλημμα, κλυδωνίζεται όπως η γιαγιά όταν της έχει τελειώσει το γλυκό καρυδάκι για να κεράσει τα ‘γγόνια της. Διερωτώμαι ακόμη ποιοι ήταν οι λόγοι που τον ώθησαν να πάρει την απόφασή του. Πάντως, το πιάτο με τα κεράσια έμεινε εκεί ασάλευτο, περήφανο στη θέση του στο ψυγείο για να εκτελεί κι αυτό τον σκοπό του: να μας γυρίζει πίσω στα λόγια του πατέρα, ως άλλος Ευρύλοχος που θέλει να γλιτώσει τους συντρόφους του από τα «κεράσια» της Κίρκης.
Δυο βδομάδες πέρασαν κι η μάνα, η από μηχανής θεά, θα κατέβει για να διευθετήσει το θέμα εξαφανίζοντας τα κεράσια. Το περιβόλι άδειασε εκείνη τη στιγμή ενώ ο δεξιότερος πάγκος μόλις μπεις στη φρουταρία γέμιζε με στιλπνά, χυμώδη, ολοκόκκινα κεράσια. Ο δοκιμαζόμενος έβαλε τη χαρτοσακούλα με τα κεράσια πάνω στη ζυγαριά στο ταμείο. Παράλληλα, ένα καλά ρυθμισμένο μειδίαμα αραδιαζόταν στο πρόσωπό του. Τέτοιου είδους μειδίαμα πρέπει να το φοβάσαι.
Χρόνια έχουν περάσει (γιατί δεν μπορώ να πω «πλέον») που λειτουργούμε (γιατί δεν μπορώ να πω «ζούμε») με τη νόρμα, με τις ετικέτες. Γιατί το όνομα εξιτάρει τους νευρώνες. Κεράσια «RED DREAM» γράφει η χαρτοσακούλα απέξω. Ο δοκιμαζόμενος την πετάει κι αρχίζει ο νέος κύκλος δουλειάς. Με στρογγυλές κινήσεις κουνάει την άρτια εκπαιδευμένη σιαγόνα του, λούζοντας με κόκκινα όνειρα τις οδοντοστοιχίες του. Περήφανος τροπαιοφόρος ενώ τα τρυπημένα κεράσια βρίσκονται πλέον στην άβυσσο του μυαλού του. Αλλά το δέντρο είναι εκεί, μες στη γύμνια του, δίχως πανοπλία , δίχως σκοπό. Ο σκοπός του βρίσκεται στον πάτο του κάλαθου μαζί με κωλόχαρτα και άλλες συσκευασίες.
Δόξα και τιμή στον άνθρωπο ο οποίος ακούγοντας τον πατέρα επέλεξε το βόλεμα, την ομοιομορφία. Γιατί δεν είναι ο πατέρας που έχει το φταίξιμο . Ο δοκιμαζόμενος είναι ο μόνος φταίχτης, ο οποίος μπροστά στην ανθρωπιά επέλεξε την ψευτιά, έτσι απλά για να ‘χει τη συνείδησή του στη θέση της, ατάραχη, σαν τις ρίζες εκείνου του δέντρου.
εμφάνιση σχολίων