«Η ζωή είναι ένα μυστήριο παιχνίδι. Δεν ξέρεις τι σου κρύβει στην επόμενη πίστα». Στείλτε μας το δικό σας κείμενο στο [email protected]
ΙΩΑΝΝΑ ΠΡΟΕΣΤΑΚΗ
21 Ιανουαρίου 2014
Τον βλέπεις σαν μια σκιά. Μια μικροσκοπική σκιά με την οποία μοιράζεσαι το ίδιο παγκάκι, το ίδιο λεωφορείο, τον ίδιο αέρα. Μια σκιά που δε μιλάει, δε φωνάζει, δεν ουρλιάζει, αλλά παρ’ όλα αυτά δεν παύει να υπάρχει και να πονάει. Κι εσύ τι κάνεις γι αυτό; Τον κρίνεις. Ή ακόμα χειρότερα, δεν τον βλέπεις καν. Κλείνεις ερμητικά τα μάτια σε οτιδήποτε δε μπορείς να κατανοήσεις ή να νιώσεις εσύ ο ίδιος. Δεν το βλέπεις; Έτσι τον πονάς κι εσύ. Μην τον αγνοείς.
Η ζωή είναι ένα μυστήριο παιχνίδι. Δεν ξέρεις τι σου κρύβει στην επόμενη πίστα. Προχωράς αργά και μαθαίνεις τους κανόνες στην πορεία. Κάποιες φορές όμως, στην παρτίδα σου μπλέκονται και άλλοι παίχτες και σου αλλάζουν τους κανόνες. Σου ανατρέπουν τα δεδομένα. Και ξαφνικά, χωρίς να το περιμένεις, μπορείς να χάσεις όλα όσα έχεις κερδίσει προηγουμένως.
Γι’ αυτό την επόμενη φορά που θα τον συναντήσεις, ξεχώρισέ τον από τη σκιά του. Πιάσε το χέρι του, νιώσε τη ζεστή σάρκα του και τον παλμό του που ζητάει την προσοχή σου. Όταν το κάνεις αυτό, θα σταματήσεις και να τον κρίνεις. Θα συνειδητοποιήσεις ότι πέρα από τρελός, άρρωστος, άπορος ή πρεζάκι είναι Άνθρωπος. Σαν κι εσένα. Και τότε οι σκιές θα σταματήσουν να σε τρομάζουν.
Γι’ αυτό την επόμενη φορά που θα σταθείς δίπλα του, απλά σκέψου. Άλλαξε τους κανόνες του παιχνιδιού που σου έχουνε μάθει τόσα χρόνια οι κοινωνίες και τα σχολεία και φτιάξε επιτέλους τους δικούς σου.
εμφάνιση σχολίων