iDOCERS | Πρόσφυγας

Τη μάνα μου τη λένε Σμύρνη. και τον πατέρα μου Πόντο. Και με βαφτίσανε πρόσφυγα μέσα στην κολυμβήθρα του κόσμου. Γεμάτη δάκρυ, γεμάτη πόνο.

Μετανάστης, αποδημητικά φτερά κομμένα, δίχως επιστροφή. Με ξεροκόμματα μεγάλωσα. Αυτά μοιράζω. Έτσι τη λευτεριά ταΐζω. Πολλά δε θέλει να στεριώσει. Από λίγο όλοι.

Κι όταν αγάπησα, έλληνας ονομάστηκα. Και περηφάνια μου; Να βρέχω, με το δικό μου αίμα, το γαλάζιο της θάλασσας και τ’ ουρανού. Το δικό μου αίμα, όχι των άλλων.

Πρόσφυγας, μετανάστης. Τι δεν ακούς; Και τι δε βλέπεις; Χαμογελώ, τυφλοί, χαμογελώ, κουφοί, χαμογελώ. Και γίνομαι αναστάσεις.

εμφάνιση σχολίων