iDOCERS | Ελλάδα 2013

Με συγκλονίζει που εν έτη 2013, σε μια «υποτιθέμενα» δημοκρατική χώρα, δολοφονείται ένας νεαρός, πολιτικοποιημένος ή μη, από χέρι μέλους κόμματος (όπως ο δράστης παραδέχθηκε), εκλεγμένου με δημοκρατικές διαδικασίες. Το εν λόγω κόμμα κατοικοεδρεύει στη Βουλή, η οποία όπως έχω διαβάσει σε βιβλία, είναι, λέει, ο θεματοφύλακας των δημοκρατικών θεσμών. Επίσης, το άρθρο 2 παρ.1 του Ελληνικού Συντάγματος, το οποίο συνιστά το θεμέλιο της δημοκρατίας, λέει ότι ο σεβασμός και η προστασία της προστασίας του ανθρώπου, όχι πολίτη αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας.

Να πάω λίγο πίσω χρονικά. Το μόρφωμα αυτό με το νομικό ένδυμα του κόμματος δε βρέθηκε αυτόφωτο στη Βουλή, προέκυψε από ένα ποσοστό ψηφοφόρων κομπλεξικών, δυο ειδών. Η μία κατηγορία φοβήθηκε μη μοιραστεί την ήδη μειωμένη πίτα των κεκτημένων της με τον ξένο και η άλλη κατηγορία ακόμα πιο αζύμωτη διανοητικά και συναισθηματικά από την πρώτη, δεν είχε να χάσει κάτι, γιατί πολύ απλά δεν είχε κάνει τίποτα το αξιοπρεπές στη ζωή της.

Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα, με το προφίλ του γείτονά μας, συνανθρώπου μας, φαντάζομαι θα αφύπνισε και τον πιο αφελή σε χειμερία νάρκη για το κόμμα το οποίο ψήφισε. Δε θέλω όμως να γράψω και εγώ, για χιλιοστή φορά, περί της συνενοχής του ψηφοφόρου για τη νομιμοποίηση της βίας, ασφαλώς και είναι συνένοχος στο βαθμό που του αναλογεί.

Με λυπεί βαθύτατα που έπρεπε να σκοτωθεί ένας νεαρός με δυο ιδιότητες: έλληνας και πολιτικοποιημένος, για να ξεσηκωθεί ο κόσμος εναντίον αυτού του τρομακτικού μορφώματος. Ίσως να είναι άστοχος ο συνειρμός μου, αλλά με παραπέμπει στην ατάκα «σκίστε τους δημοσίους υπαλλήλους, πάρτε τα τους όλα». Η λαίλαπα της σκληρότητας και της αυθαιρεσίας δε γνωρίζει φραγμούς, χρώματα, πολιτικές ιδεολογίες, εθνική προέλευση, επαγγελματική ιδιότητα και η διχόνοια μόνο τη χειραγώγηση βοηθάει και κακό προκαλεί.

Με εξοργίζει να βλέπω διάφορες πολιτικές παρατάξεις από οποιονδήποτε χώρο να καπηλεύονται πολιτικά την αφαίρεση μιας ανθρώπινης ζωής. Με απογοητεύει να ακούω νέους, πωρωμένους με ακραία συνθήματα και απόψεις του τύπου, τι ειρηνική διαδήλωση και μαλακίες, θα χυθεί αίμα, έτσι γιατί το είπε ο τάδε πολιτικός αυθεντίας στην κοινωνική ομάδα που μπορεί να ανήκει ή γιατί είναι και θέμα life-style, πώς θα καπελώσω τα προβλήματα που έχω στην προσωπική μου ζωή. Λαϊκισμός και ξερό ψωμί.

Πλέον το εθνικό δίλημμα που δημιουργήθηκε είναι φασίστας-αντιφασίστας. Το κόλπο πέτυχε, η κοινωνία αποπροσανατολίστηκε. Δε μας ενδιαφέρει πλέον η ανεργία, η φτώχεια, ο συνεχώς εντεινόμενος αριθμός αυτοκτονιών, η εξαθλίωση του συστήματος υγείας και παιδείας. Το δικαστικό μας σύστημα κάνει σύσφιγξη σχέσεων με τη νομοθετική εξουσία και εκτελεστική εξουσία (Βουλή και Υπουργεία), ενώ πρέπει να είναι απέναντι και να απονέμει δικαιοσύνη. Το έλλειμμα δημοκρατίας στη χώρα μας είναι τρομακτικό, αποφάσεις λαμβάνονται έμμεσα, άμεσα και με τακτικισμούς μη νοητούς από τον κόσμο, αλλά πάντα οιονεί νομιμοποιημένες και μακριά από την κοινωνία των πολιτών.

Η ημιμάθεια (η κατοχή πτυχίων δεν έχει καμία απαραιτήτως σημασία) και οι μαζικοποιημένες αντιλήψεις απορρέουσες από την ψυχολογία των μαζών συνιστούν μυωπία, επιδημία και επικίνδυνη αφέλεια. Το εκπαιδευτικό μας σύστημα παράγει παπαγαλάκια μεταφορικά και κυριολεκτικά και όχι ανθρώπους σε ένα πρώτο επίπεδο και ανθρώπους με συνείδηση και κριτική αντίληψη σε ένα δεύτερο επίπεδο. Δε διαβάζουμε γενικότερα ή αρκούμαστε στο το άκουσα, μου είπαν, το είδα και αν διαβάζουμε, καταλαβαίνουμε όσα χαϊδεύουν το δικό μας αξιακό σύστημα. Η ώριμη εκπαίδευση και η εν γένει παιδεία σημαίνει εκτός των άλλων και ώριμους ψηφοφόρους.

εμφάνιση σχολίων