0
1
σχόλια
176
λέξεις

«Ο χρόνος μού φίλησε τα χείλη και με άφησε ανάμεσα στα στάχυα να ταξιδέψω γαλήνια πια». Στείλτε μας το δικό σας κείμενο στο [email protected]

ΧΡΙΣΤΙΑΝΝΑ ΠΕΡΝΤΕΤΖΗ
3 Σεπτεμβρίου 2013
Έρωτά μου, σε χρόνο παρελθοντικό
Σε αφήνω…
Να δαμάσεις μόνος σου τα κύματα της μοναξιάς σου  
Σε εγκαταλείπω παγερά με ένα κρύο πόνο
που τσούζει την πληγή και με διαπερνά.
Σε αποχαιρετώ περήφανα
χορεύοντας στα σύννεφα
με τα χέρια απλωμένα
κάνοντας κύκλους γύρω από τον εαυτό μου.

Σε αφήνω για έναν τόπο γεμάτο φωνές
που χαμογελούν και φαίνονται κάτασπρα τα δόντια
Σε αφήνω για έναν τόπο
που οι ψυχές ανθίζουν κάτασπρες σαν ορχιδέες
που το νερό ρέει και δροσίζει ζωντανά κορμιά
σχεδόν τα πουντιάζει
και τα βήματα γοργά στριφογυρίζουν
γύρω από τη λέξη ζωή.

Ο χρόνος πέρασε
Ο χρόνος φρόντισε
Ο χρόνος μού φίλησε τα χείλη
και με άφησε ανάμεσα στα στάχυα
να ταξιδέψω γαλήνια πια.

Για σένα όμως, άγριε έρωτα παρελθοντικέ
έγραψα το όνομά σου με τα δάχτυλά μου
στο γυμνό στήθος μου
και σε αφήνω εκεί
Να βρει τα ίχνη σου ο επόμενος
και να ανακαλύψει τα δικά μου
Να βρει τα ίχνη σου ο επόμενος και να τα σεβαστεί
που μαρμαρωμένα στέκουν εκεί.

Κι εγώ πετάω όλες τις ευχές μου στη θάλασσα
γελάω με δύναμη και ξεκινώ να ζω.
 
TAGS:
εμφάνιση σχολίων