iDOCERS | Η τέλεια μέρα

Η στιγμή που σε κοιτούσα να κοιμάσαι, ενώ εγώ είχα ξυπνήσει και δε σάλευα μήπως και σε ξυπνήσω… Όχι δεν ήθελα να σε ξυπνήσω, ήθελα να κολλήσω εκεί. Παρόλο που ένιωθα το σώμα μου ότι θέλει να ενεργοποιηθεί και να κινηθεί από την ανυπομονησία της έναρξης της καινούργιας μέρας, έμενα ασάλευτη.

Άνοιγες τα μάτια νωθρά, με κοιτούσες και μου έλεγες «καλημέρα». Έπειτα απαραίτητα καφές και τσιγάρο. Τα τσιγάρα σου αυτά τα βαριά, που μου έκαιγαν τα ρουθούνια, αλλά μου άρεσαν γιατί μου θύμιζαν εσένα όπου και να τα μύριζα. Μετά τον καφέ και τις ατέλειωτες ώρες που ήμασταν εκεί, συζητώντας, γελώντας και παίζοντας, ερχόταν η ώρα για φαΐ. Το καλύτερό μου να σου ετοιμάσω φαΐ και να μου βάζεις μουσική, να με πειράζεις που χορεύω και τραγουδώ παράφωνα ώρες ώρες. Δε βαριέσαι, ποιος με ακούει;

Και έπειτα βόλτα στη βροχή. Τινάζεις τα δέντρα να βραχώ και εγώ τρέχω και τσατίζομαι μαζί σου, αλλά με παίρνεις αγκαλιά και μου περνάν όλα. Προχωράμε να πάμε να κάτσουμε για έναν καφέ. Στο δρόμο φταρνίζομαι. Ένα τσαγάκι θα ήταν ό,τι πρέπει, σκέφτομαι, και μου λες το ίδιο.

Μετά πάλι σπίτι, δε μας παίρνει και πολύ με τα λεφτά, αλλά ποιος νοιάζεται; Βάζουμε να δούμε ταινία από αυτές τις αισθηματικές που με κοροϊδεύεις που μου αρέσουν, γιατί με κάνουν να νομίζω ότι θα ζήσω το παραμύθι. Πού να ‘ξερες ότι το ζω το παραμύθι;

Με παίρνει ο ύπνος. Και έτσι πάλι τώρα που τα σκέφτομαι όλα μαζεμένα λίγο πάλι πριν κλείσω τα μάτια μου και κοιμηθώ, τελικά δεν είναι η διάρκεια, αλλά οι στιγμές που αξίζουν, αφού μέσα από ένα παζλ στιγμών μας δημιούργησα την τέλεια μέρα. Ένα παραμύθι για καληνύχτα.
 

εμφάνιση σχολίων