ΚΟΣΜΟΣ Κοινωνικοποίηση μεσοπέλαγα

ΚΟΣΜΟΣ Έχω την τύχη να έχω συναντήσει φυσητήρες στην Ελλάδα αλλά και στη θάλασσα της Λιγουρίας. Δεν είχα ιδέα ότι υπήρχαν τέτοια ζώα στις ελληνικές θάλασσες και όταν πάτησα το πόδι μου στο σκάφος του Ινστιτούτου Κητολογικών Ερευνών Πέλαγος που μας περίμενε στη Ν. Κρήτη, δεν ήμουν και σίγουρη τι θα έβλεπα. Το «Νηρηίς», ξεκίνησε το ταξίδι του ένα πρωινό του Αυγούστου κατά μήκος αυτού που οι επιστήμονες ονομάζουν «Ελληνική Τάφρος», ένα σύμπλεγμα υποβρύχιων γκρεμών και φαραγγιών με μεγάλα βάθη και απότομες κλήσεις, που εκτείνεται από τα Νότια της Ρόδου μέχρι τη Ν. Κεφαλονιά. Πρόκειται για το κατεξοχήν σπίτι για 200 περίπου φυσητήρες που ζουν στις ελληνικές θάλασσες. Ίσως και η πιο σημαντική περιοχή στη Μεσόγειο.

Καφές στην πλώρη με την τσίμπλα στο μάτι, υδρόφωνο στο νερό και «όρτσα τα πανιά». Άλλος με ακουστικά στα αυτιά (για να ακούει από το υδρόφωνο τυχόν «κλικ» φυσητήρων), άλλος με κιάλια στο deck, άλλος ηλιοθεραπεία, άλλος μαγείρεμα… στη θάλασσα οι ώρες κυλάνε αλλιώς. Μέχρι να ακουστεί μια φωνή που τους πετάει όλους σαν ελατήρια στον αέρα: κάποιος είδε μέσα από τα κιάλια κάτι στον ορίζοντα ή κάποιος άκουσε κάτι από το υδρόφωνο. Μια κοινωνική ομάδα από ώριμες θηλυκές και μικρά, τσατάρει στον ορίζοντα. Η διάθεση αλλάζει, ο καθένας αναλαμβάνει και από ένα πόστο, βγαίνουν οι φωτογραφικές μηχανές, τα χαρτιά και τα στυλό για συλλογή επιστημονικών πληροφοριών ενώ τα «κλικ» πέφτουν καταιγιστικά. Πόσα ζώα είναι, πόσες αναπνοές και κάθε πότε, έχει και μικρά, «δε βλέπω κάντε στην άκρη, πρόσωωω» κ.α.

Φαίνεται όμως ότι και τα πανέξυπνα θαλάσσια θηλαστικά ήθελαν και αυτά να βγάλουν τις δικές τους φωτογραφίες. Άλλωστε, για να έχουν τον μεγαλύτερο εγκέφαλο που καταγράφηκε ποτέ στο ζωϊκό βασίλειο μάλλον θα έχουν και μπόλικη φαιά ουσία. Ήθελαν να μάθουν για μας, μας πλησίασαν, μιλούσαν μεταξύ τους (ο υπολογιστής που ήταν συνδεδεμένος με το υδρόφωνο έκανε πάρτι από τα κλικς), οι πιο περίεργες έβγαζαν το κεφάλι τους από το νερό για να μας δουν από κοντά, ίσως και να μας κουτσομπόλευαν όπως άλλωστε κάναμε και εμείς!

Το κουτσομπολιό αυτό καταμεσής του Ιονίου, το ζηλεύει όλη η Μεσόγειος. Στη Λιγουρία, την περιοχή δηλαδή μεταξύ Ιταλίας, Μονακού και Γαλλίας, ζουν, ως επί το πλείστον, μοναχικοί αρσενικοί. Εμείς πετύχαμε σε βάθος 2500 μέτρων, τον 40. Το πλήρωμα του Tethys τον είχε «γνωρίσει» πρώτη φορά τη μέρα που η επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας γινόταν 40. Το σκηνικό διαφορετικό αλλά η διαδικασία όμως η ίδια. Όλοι σε πόστο άλλοι με φωτογραφικές μηχανές, άλλοι με κιάλια όλοι όμως με κομμένη την ανάσα μετράγαμε αναπνοές, ενημερώναμε τους ερευνητές και περιμέναμε πότε ο 40 θα πάρει μια βαθιά ανάσα για να καταδυθεί. Άλλωστε, οι φυσητήρες είναι από τους καλύτερους δύτες αφού μπορεί με μία ανάσα να φτάσουν στα 2000 μέτρα με ταχύτητα, 100 μέτρα το λεπτό.

Πραγματικά ήμουν πολύ τυχερή. Ο υπεύθυνος του ερευνητικού πληρώματος, από κει που μας έκανε μάθημα για τα θαλάσσια θηλαστικά, την συμπεριφορά τους, τη συνήθειά τους κλπ ξαφνικά με είχε περικυκλώσει. Ήμουν η μόνη που είχε δει κοινωνικές ομάδες! Μοιραζόμαστε το ίδιο σπίτι, ας μάθουμε να ζούμε μαζί!

εμφάνιση σχολίων