Ο θρυλικός Ιταλός συγγραφέας Ουμπέρτο Έκο είχε πάνω από 50.000 βιβλία στην ιδιωτική του βιβλιοθήκη. Όταν ρωτήθηκε γιατί τόσα πολλά, είχε να πει τα εξής: «Είναι ανόητο να πιστεύεις ότι πρέπει να διαβάσεις όλα τα βιβλία που αποκτάς, όπως είναι ανόητο να επικρίνεις όσους αγοράζουν περισσότερα βιβλία από όσα θα μπορέσουν ποτέ να διαβάσουν».
Τι θα γινόταν αν τα βλέπαμε ως φάρμακο; Τότε, ξαφνικά: «Καταλαβαίνουμε ότι είναι καλό να έχεις πολλά στο σπίτι αντί για λίγα: όταν θέλεις να νιώσεις καλύτερα, τότε πηγαίνεις στο «ντουλάπι με τα φάρμακα» και διαλέγεις ένα βιβλίο. Όχι τυχαίο, αλλά το κατάλληλο βιβλίο για εκείνη τη στιγμή. Γι' αυτό θα πρέπει πάντα να έχεις μια διατροφική επιλογή!
Το θέμα δεν είναι να τα διαβάσεις όλα. Τα καλά βιβλία δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα αγαθό. Το να έχεις μια βιβλιοθήκη γεμάτη από αυτά είναι, από πολλές απόψεις, πλούτος. «Υπάρχουν πράγματα στη ζωή για τα οποία πρέπει πάντα να έχουμε άφθονα εφόδια, ακόμα κι αν χρησιμοποιήσουμε μόνο ένα μικρό μέρος» έλεγε ο Ουμπέρτο Έκο
Στο βιβλίο του, «Ο Μαύρος Κύκνος», ο Νασίμ Ταλέμπ λ΄έει: «Η βιβλιοθήκη θα πρέπει να περιέχει όσο το δυνατόν περισσότερα από αυτά που δεν γνωρίζετε, όσα σας επιτρέπουν οι οικονομικές σας δυνατότητες... να βάλετε εκεί. Θα συσσωρεύετε περισσότερη γνώση και περισσότερα βιβλία καθώς μεγαλώνετε, και ο αυξανόμενος αριθμός αδιάβαστων βιβλίων στα ράφια θα σας κοιτάζει απειλητικά. Πράγματι, όσο περισσότερα γνωρίζετε, τόσο μεγαλύτερες θα είναι οι σειρές των αδιάβαστων βιβλίων. Ας ονομάσουμε αυτή τη συλλογή αδιάβαστων βιβλίων αντι-βιβλιοθήκη».
«Έχουμε την τάση να αντιμετωπίζουμε τη γνώση μας ως προσωπική περιουσία που πρέπει να προστατεύεται και να υπερασπιζόμαστε. Είναι ένα στολίδι που μας επιτρέπει να ανελισσόμαστε στην ιεραρχία. Έτσι, αυτή η τάση να προσβάλλουμε την ευαισθησία του Έκο για τη βιβλιοθήκη εστιάζοντας στο γνωστό είναι μια ανθρώπινη προκατάληψη που επεκτείνεται στις νοητικές μας λειτουργίες. Οι άνθρωποι δεν κυκλοφορούν με αντι-βιογραφικά λέγοντάς σας τι δεν έχουν μελετήσει ή βιώσει (είναι δουλειά των ανταγωνιστών τους να το κάνουν αυτό), αλλά θα ήταν ωραίο αν το έκαναν. Όπως ακριβώς πρέπει να βάλουμε στο μάτι τη λογική της βιβλιοθήκης, θα εργαστούμε για να βάλουμε στο μάτι και την ίδια τη γνώση».