Αν οι φιλικές σχέσεις φαντάζουν «βουνό» πολλές φορές στα μάτια μας, τότε οι ερωτικές αποτελούν έναν απέραντο ωκεανό που μέσα κρύβουν ευχάριστες αλλά και συνάμα δυσάρεστες εκπλήξεις και κινδύνους, πολλούς και διαφορετικούς. Βέβαια, τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, δεν μοιάζουν ακριβώς με θάλασσες, διότι στη δεύτερη περίπτωση έχεις την επιλογή να κάτσεις απλά στην άμμο και να απολαύσεις την ομορφιά και την απεραντοσύνη της από μια απόσταση και να νιώσεις μέσα σου την ίδια ακριβώς γαλήνη και ηρεμία σαν να κολυμπούσες στα νερά αυτά. Ενώ στις ερωτικές σχέσεις δεν νοούνται αποστάσεις. Πρέπει να μπεις ολοκληρωτικά σε αυτό, να κολυμπήσεις όσο πιο πολύ μπορείς και αν φτάσεις βαθιά και είναι άπατα, και τότε συνειδητοποιήσεις πως δεν ξέρεις τελικά και τόσο καλό κολύμπι, να μπορέσεις να επιβιώσεις χωρίς να βυθιστείς ολοκληρωτικά.
Όχι πως είναι κακό να «βυθίζεσαι» κατά τη διάρκεια ή μετά το τέλος μιας σχέσης, απλά πολλοί δεν το αντέχουν. Δεν αντέχουν οι άνθρωποι να χάσουν έστω και για λίγο τη γη κάτω από τα πόδια τους, δυστυχώς. Τρελαίνονται στην ιδέα του να χάσουν την ασφάλειά τους. Αυτό το ρίσκο είναι που μας κρατάει ζωντανούς, όμως. Τι να την κάνεις την παλέτα χωρίς ζωηρά χρώματα; Τι να τον κάνεις τον ουρανό χωρίς βροχές, αστραπές, σύννεφα; Ναι, είναι πάντα όμορφος ο καθαρός ουρανός με ηλιοφάνεια, αλλά εσύ είσαι αυτός που προς το τέλος του καλοκαιριού αναζητάς τον χειμώνα.
Οι ερωτικές σχέσεις δεν μπορούν και δεν πρέπει να είναι ήρεμες, γιατί τότε δεν είναι ποτέ ολοκληρωμένες. Όταν θα γυρίσεις πίσω, στον σύντομο και περιεκτικό απολογισμό του μυαλού σου, θα σου έρθουν εικόνες. Οι πρώτες εικόνες που θα σου έρθουν θα είναι οι έντονες στιγμές, οι μοναδικές εμπειρίες και οι πρωτόγνωρες καταστάσεις που έζησες μέσα στη σχέση αυτή. Θα κλείσεις τα μάτια και αυτόματα θα δεις ένα χρώμα που θα ντύνει το σκηνικό. Φρόντισε να μην είναι το γκρι. Γιατί μπορεί να είναι εύκολο και ουδέτερο χρώμα, αλλά παράλληλα είναι βαρετό, άοσμο, χλιαρό. Κι αν στον δεύτερο γύρο του φιλμ του μυαλού σου έρθουν κλάματα, τσακωμοί, αδυναμίες, ανασφάλειες και φόβοι, μη βιαστείς να ανοίξεις τα μάτια σου, διότι αυτές ακριβώς οι στιγμές, οι στενάχωρες και θλιβερές πολλές φορές, θα σε συντροφεύουν έμμεσα στις επόμενες σχέσεις σου. Βιώματα, παθήματα και κατ’ επέκταση μαθήματα αυτοβελτίωσης.
Δεν έχει και πολλή σημασία να το ζήσεις αν δεν σκοπεύεις πραγματικά να ισορροπήσεις με το ένα πόδι και τα μάτια δεμένα στη λεπτή κλωστή που ακούει στο όνομα «έρωτας». Δεν χρειάζεται πάντα να είναι αμοιβαίος, αρκεί να μην μπερδευτείς και ονομάσεις μια έλξη ή έναν άκρατο ενθουσιασμό «έρωτα». Γιατί τότε απλά θα ζήσεις μια πλάνη, που σίγουρα δεν σου αξίζει. Καλύτερα να είναι λάθος παρά να μην υπάρξει καθόλου, γιατί όπως λέει και ο Όσκαρ Ουάιλντ, η εμπειρία είναι το όνομα που δίνουμε στα λάθη μας.
εμφάνιση σχολίων