iDOCERS | Μπλε του κοβαλτίου

«Ξεφτιλίκια», ψιθύρισε η γραία δίπλα στα Depon, σύνεγγυς των σκευασμάτων άμεσης εντερικής ανακουφίσεως. Βιολογικά. Κοζάνης. «Στην ηλικία σου, βρε ξεκούτη; Ήμαρτον κύριε!». Υπέρταση, καρδιακά επεισόδια, εγκεφαλικά… Χωρίς φειδώ απαρίθμησε τα ολέθρια συμπτώματα ο νεαρός με τη λευκή ποδιά. Ο γέροντας απείθαρχος. «Χώρια που…», πρόσθεσε ο νεαρός, ο διαβόητος για το χιούμορ του το κάπως βιτριολικό, «αν το παρακάνεις με δαύτα, θείο, θα ’ναι ο πόνος “σκληρός”. Πολύ “σκληρός”». Αργόσυρτα το είπε το «σκληρός». Και πονηρά θαρρώ. Έκλεισε και το μάτι με τη γλώσσα του. Ξανά ο γέροντας εξόχως αμετάπειστος.

Μουλάρωμα τελεσίδικο. Εν τω μεταξύ η γραία βωβός θεατής, λοξοκοιτώντας. Ξάφνου, μία έκλαμψη από αυτές που έρχονται συχνά-πυκνά στους ανθρώπους με λευκή ποδιά και χιούμορ κάπως βιτριολικό, κατέφθασε σαν από μηχανής Θεός. Ο νεαρός απομακρύνθηκε προς τα ενδότερα.

Μια-δυο κινήσεις και τα χάπια σε μπλε του κοβαλτίου έδωσαν τη θέση τους σε καραμέλες για τον βήχα. Βιολογικές. Καρπενησίου. Στο έβγα, ο νεαρός είχε μια όψη ανθρώπου ικανοποιημένου. «Σαν δεν ντρέπεσαι σάψαλο, με το ’να πόδι στον τάφο», μηρύκαζε εν εξάλλω παραδίπλα η γραία. Ο γέροντας άρπαξε το σακούλι περιχαρής. Ξέχειλα γενναιόδωρος στην πληρωμή. Είδα να δίνει δύο μπλε. Κοβαλτίου. Μια εβδομάδα αργότερα, ο νεαρός με τη λευκή ποδιά και το κάπως βιτριολικό χιούμορ, που τώρα δεν φορούσε λευκή ποδιά αλλά διέθετε το ίδιο βιτριολικό χιούμορ, συνάντησε τυχαία στον περίπατό του τον γέροντα. Μπαταρισμένο. Στο δεξί χέρι και το πόδι το αριστερό. «Τι έπαθες, θείο;» ρώτησε ο νεαρός. «Έπεσα απ’ το κρεβάτι. Έσπασε».

εμφάνιση σχολίων