Το ντοκιμαντέρ που εξερευνά την αλήθεια των θεματικών πάρκων με τις φάλαινες όρκες
MEΛΙΝΑ ΛΕΓΑΚΗ
8 Μαρτίου 2014
Από την στιγμή της βίαιης αιχμαλωσίας τους μέχρι τον πρόωρο θάνατό τους οι φάλαινες όρκες εκπαιδεύονται από σύγχρονους αρκουδιάρηδες στο πώς να προσφέρουν θέαμα προκειμένου να κερδίσουν την (ενίοτε λειψή) τροφή τους. Τραυματίζονται από επιθέσεις των άλλων φαλαινών (και στη μπανιέρα, και με αγνώστους). Κάποιες περνούν τα 2/3 της ζωής τους σε χώρο που μετά βίας μπορούν να κινηθούν, ενώ όλες πεθαίνουν στα μισά της βιολογικής ζωής τους.
Ο κατάλογος της ντροπής είναι μακρύς. Ενίοτε, όμως, το ιδιαίτερα αναπτυγμένο μυαλό τους ως προς τα συναισθήματα, εκρήγνυται. Και επιτίθενται στους ζωόφιλους αλλά ελλιπώς εκπαιδευμένους εκπαιδευτές τους, παρότι στη φύση δεν έχει σημειωθεί πότε επίθεση όρκας σε άνθρωπο. Σύμφωνα με το ντοκιμαντέρ, έχουν καταγραφεί περισσότερες από 70 επιθέσεις φαλαινών σε αιχμαλωσία, οι οποίες αιτιολογούνται ως «κακός συγχρονισμός», «παραπάτημα του εκπαιδευτή» ή «πνιγμός». Φυσικά, οι επιχειρηματίες δεν φταίνε ποτέ. Ούτε όταν καταλήγουν στα δικαστήρια μετά το δεύτερο θάνατο με τη συμμετοχή του δύσμοιρου Tilikum. Απεναντίας, το 54% των φαλαινών στο SeaWorld είναι πλέον απόγονοι του συγκεκριμένου ζώου!
«Τι μάθαμε στα 20 χρόνια που μεσολάβησαν από την πρώτη ως την τελευταία επίθεση του Tilikum; Τίποτα, απολύτως τίποτα» λέει στο τέλος της ταινίας ο Dave Duffus, ερευνητής και ειδικός μάρτυρας του OSHA που μήνυσε το Seaworld. Ας ελπίσουμε ότι μέσα στα επόμενα 20 χρόνια θα αναπληρώσουμε το χαμένο έδαφος.
Τι μπορoύμε να κάνουμε:
Βλέπουμε το blackfish. Μπορεί να είναι σκληρό, αλλά η αλήθεια οδηγεί στην αφύπνιση.
Το διαδίδουμε. Ίσως έτσι σταματήσει αυτή η κατάντια.
Υποστηρίζουμε το whale watching.
Υποστηρίζουμε την απελευθέρωση των ζώων σε αιχμαλωσία. Η μοναδική φάλαινα στην ιστορία που απελευθερώθηκε εντοπίστηκε πρόσφατα με μωρό.
Σταματάμε να υποστηρίζουμε τέτοιου είδους επιχειρήσεις. Όπως έλεγε και ο Γκάντι, «γίνε η αλλαγή που θες να δεις στον κόσμο».
εμφάνιση σχολίων