iDOCERS | Τρύπιες σκέψεις

Ποιο φόβο αγάπησες πάλι; Έλα ντε, μάλλον αυτόν που πάντα αγαπάω, να μένω μόνος, να μην έχω κανέναν να νοιάζεται λίγο παραπάνω από έναν φίλο μου. Ξύπνησα βρεγμένος, λειψός από όνειρο που με άφησε μουδιασμένο σε ένα μονό κρεβάτι. Η επιμονή μου να δω λίιιιιιγο παραπάνω εξάντλησε τη φαντασία μου, έτσι άρχισε να αντλεί ιδέες από τους εφιάλτες μου. Γιατί να μην ξύπναγα με την νοσταλγία; Ίσως η μέρα μου να ξεκίναγε λίγο πιο λαμπερή, ίσως να χαμογελούσα στον καθρέφτη και να αγαπούσα το ζομπιασμένο είδωλό μου.

Σιχτιρίζω, γιατί δεν είναι κανείς εκεί να μου πει ότι τα όνειρά μας πηγάζουν από εμάς και ότι είναι σίγουρος ότι θα ξαναδώ κάτι που αυτήν τη φορά θα νοσταλγήσω. Τότε δε θα χρειαστεί ίσως να κοιμάσαι, γιατί η πραγματικότητά σου θα είναι πολύ καλύτερη από τα όνειρά σου. Κενές σκέψεις γεννιούνται στο μυαλό μου, ταξιδεύουν στις αναμνήσεις μου και λίγο πριν χτυπήσουν τα νεύρα μου, παγώνουν. Η στερνή μου γνώση σταματάει κάθε παρόρμηση και την ευχαριστώ που υπάρχει, αν και στερνή.

Τζογάρεις σε μια ζαριά και βάζεις όλη τη σκέψη σου και τη θέλησή σου, μπας και κάτσει, κλείνεις τα μάτια και εύχεσαι. Τι άλλο να κάνεις, και όλα αυτά όσο τα ζάρια κυλάνε στον τραπέζι, ψάχνοντας να βρουν την ισορροπία τους. Έμεινες ρέστος, αλλά έπαιξες! Να ‘χα την τύχη σου.

εμφάνιση σχολίων