0
1
σχόλια
503
λέξεις

«Γιατί κάθε στιγμή είναι μοναδική, από την πιο απλή ως την πιο σπουδαία». Στείλτε μας το δικό σας κείμενο στο [email protected]

ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΟΥΔΕΛΗΣ
6 Νοεμβρίου 2013
«Η καρδιά μας χτυπάει δυνατά, το νιώθεις; Τα βλέμματά μας χάνονται μέσα στα μάτια του άλλου, το νιώθεις; Τα χέρια μας αγγίζουν τα πρόσωπά μας και η αίσθησή τους μένει ανεξίτηλη, το νιώθεις; Τα δάχτυλά μας πλέκονται στα μαλλιά μας, κλείνουμε τα μάτια μας και πετάμε ψηλά και μακριά μέχρι τον πλανήτη μας, το νιώθεις;

Τότε που σου έδειχνα τον ουρανό με τα αστέρια και μου είπες «πάρε με μαζί σου, θέλω να πετάξω μαζί σου», το νιώθεις; Τότε που είπες «φοβάμαι» και σου είπα «μη φοβάσαι τίποτα, απλά ακολούθα με», το νιώθεις; Τότε που φιληθήκαμε στα σοκάκια της Πλάκας κάτω από την Πανσέληνο, στη μέση του δρόμου, αδιαφορώντας για το ταξί που είχε σταματήσει και για το χαμόγελο του ζευγαριού των τουριστών που μας κοιτούσε, το νιώθεις;

Τα λόγια και τα δάκρυα που ανταλλάξαμε ξημερώματα στην παραλία, μόνοι μας, βλέποντας το κόκκινο φεγγάρι να ξεπροβάλλει από τη θάλασσα, το νιώθεις; Τότε που ήμασταν μακριά, σε πήρα τηλέφωνο για να σου πω ότι ζωή χωρίς έρωτα είναι βαρετή ζωή, δεν πρέπει να είναι έτσι ο κόσμος, το νιώθεις;

Τότε που είπαμε για πρώτη φορά «σε αγαπάω» και λαμπύρισαν τα μάτια μας από δάκρυα, το νιώθεις; Τότε που με αγκάλιασες σφιχτά και μου είπες με πάθος ότι η ζωή χωρίς εμένα είναι άδεια, μαζί μου για όλα ή τίποτα, το νιώθεις;

Τότε που γυρνώντας αργά τη νύχτα έπαιζε το αγαπημένο μου τραγούδι στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου, το δυνάμωσα, έβγαλα το χέρι μου έξω για ν’ αγγίξω την ελευθερία, την ευτυχία και μου χαμογελούσες, το νιώθεις; Τότε που μου μίλησες για ανασφάλειες, φοβίες, για την ανεργία, αλλά μιλούσες γι’ αυτά με πάθος, καταλαβαίνεις ότι δε σε φοβίζουν, ότι είσαι δυνατή, το νιώθεις;

Τότε που το πρώτο μας φιλί ήταν σαν ηλεκτρικό ρεύμα, το νιώθεις; Τότε που μου είπες «είναι η αγάπη, μωρό μου, ψυχή και σώμα» και φιληθήκαμε, το νιώθεις; Τότε που σου είπα «ή με δουλεύεις κάργα ή με θέλεις τρελά», το νιώθεις; Τότε που σου είπα ότι θέλω να φωνάξω δυνατά για τον έρωτα, το νιώθεις;

Τότε που με ρώτησες τι θέλεις από εμένα και σου απάντησα «Αγάπα με μόνο», το νιώθεις; Τότε που συνειδητοποιήσαμε ότι είμαστε πολύ δυνατοί, ότι τίποτα δε μπορεί να μας σταματήσει, ότι θα τσαλακωθούμε μέχρι το τέλος γιατί έτσι θέλουμε, το νιώθεις; Είναι όλες οι στιγμές τελικά, το νιώθεις;

Είναι τώρα που γράφω αυτό το κείμενο στο χαρτί, με κοιτάζεις, με το δάχτυλό σου σχηματίζεις στον αέρα τη λέξη «σ’ αγαπάω» και σου χαμογελάω, χωρίς λόγια μόνο με τα μάτια, το νιώθεις; Είναι όλα και άλλα τόσα ακόμη. Γιατί εμείς ξέρουμε.

Γιατί κάθε στιγμή είναι μοναδική, από την πιο απλή ως την πιο σπουδαία. Είναι η καρδιά που μιλάει, τα μάτια μας το δείχνουν, τα λόγια δε φθάνουν, είναι σταγόνες στον ωκεανό του έρωτα. Και είναι μόνο ο έρωτας και η αγάπη που τα προκαλεί αυτά, το νιώθεις;

Ναι. Υπάρχουν. Πίστεψέ το όσο μπορείς περισσότερο, μη σταματήσεις ποτέ. Είναι μοναδικά. Αλλά απάντησέ μου δυνατά. Το Νιώθεις;
 
TAGS:
εμφάνιση σχολίων