«Πώς περιμένω να αλλάξει ο κόσμος, αν δεν αλλάξουμε πρώτα εμείς;». Στείλτε μας το δικό σας κείμενο στο [email protected]
ΝΑΝΣΥ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
16 Μαΐου 2013
Με ενοχλείς εσύ που κλαίγεσαι όπου σταθείς και όπου βρεθείς, ενώ έχεις αυτά που άλλοι θέλουν να κοιμούνται για να ονειρευτούν πως τα έχουν, που φέρεσαι εγωιστικά λες και στον κόσμο που ζεις κανείς άλλος δεν υπάρχει. Που σου λέω «σ’ αγαπάω» και δεν αντιδράς, λες και δε σου έχω μιλήσει ελληνικά, σαν να είμαι εξωγήινη. Και αντί να ανοίξεις την ψυχή σου και τις λέξεις αυτές να τις δεχτείς, τις φοβάσαι, τις κλειδώνεις απεξω, κρύβεις το κλειδί και μετά δε θυμάμαι ούτε εσύ ο ίδιος που το έβαλες. Και μετά παραπονιέσαι ότι όλα έχουν χαθεί. Λάθος. Εσύ έχεις χαθεί.
Με ενοχλεί που μιλάμε, αλλά δε λέμε τίποτα, που γινόμαστε ξένοι μέρα με τη μέρα, σαν χώρες που καν δε συνορεύουν. Που αντί να φυσάμε μακριά μας το κακό, το αφήνουμε να μας ρουφάει εκείνο και πνιγόμαστε σε μια κουταλιά δηλητήριο που στάζει από την ψυχή μας.
Μα ξέρεις τι με ενοχλεί πιο πολύ από όλα; Εγώ με ενοχλώ. Που μερικές φορές πράγματα που με ενοχλούν σε σένα, ξεχνιέμαι και τα κάνω και εγώ. Μα πώς περιμένω να αλλάξεις εσύ, αν δεν αλλάξω πρώτα εγώ; Πώς περιμένω να αλλάξει ο κόσμος, αν δεν αλλάξουμε πρώτα εμείς;
εμφάνιση σχολίων