Δευτέρα Χωρίς Κρέας

ΚΟΣΜΟΣ

Υπάρχει ένα κίνημα που ονομάζεται Meatless Monday. Δεν είναι δημιούργημα σκληροπυρηνικών χορτοφάγων, ούτε απλώς μια συλλογή συνταγών, ούτε ιστοσελίδα προπαγάνδας ή στέγη διαφήμισης ζαρζαβατικών. Είναι μια πηγή οικολογίας, ενημέρωσης, εναλλακτικότητας και συναίσθησης πως το μέλλον του πλανήτη που ανήκει στα παιδιά μας είναι στα χέρια όλων μας.

Στο βίντεο, ο επί 30 χρόνια χορτοφάγος Paul McCartney εξηγεί πως επέλεξε την χορτοφαγία λόγω συμπόνιας, επειδή «δεν υπάρχει τίποτα πιο χαριτωμένο από το να βλέπεις προβατάκια που παίζουν στο λιβάδι». Ο Ο.Η.Ε. προειδοποιεί πως η διαδικασία σφαγής των ζώων που προορίζονται για κατανάλωση είναι υπεύθυνη για το 18% της κλιματικής αλλαγής. Και όλοι μαζί μας καλούν να βάλουμε το λιθαράκι μας στην αλλαγή, αφήνοντας το κοκκινιστό για αύριο.

Paul McCartney: «H ιδέα να μιλήσω για την Δευτέρα Χωρίς Κρέας, μού ήρθε όταν διάβασα μια αναφορά από τα Ηνωμένα Έθνη που κυκλοφόρησε το 2006, και ονομάζεται Livestock’s Long Shadow. Η αναφορά έλεγε πως το Livestocking είναι υπεύθυνο για το 18% του φαινομένου του θερμοκηπίου και την ραγδαία κλιματική αλλαγή.

Άρχισα να σκέφτομαι τι μπορεί να γίνει για αυτό. Έτσι άρχισα να γράφω γράμματα στις αρμόδιες αρχές και σε ανθρώπους που νόμιζα πως θα έχουν κάποια επιρροή σε νεότερους ανθρώπους και στον πληθυσμό γενικότερα. Αυτό που με ενδιέφερε ιδιαίτερα σε αυτή την αναφορά είναι το γεγονός πως δεν γράφτηκε από μια κοινωνία χορτοφάγων, έτσι ώστε οι άνθρωποι να γυρίσουν να μου πουν “Χορτοφάγος είσαι, τί άλλο θα έλεγες;”. Γράφτηκε από τα Ηνωμένα Έθνη.

Όταν άκουσα για την Δευτέρα Χωρίς Κρέας, η οποία ήδη υπήρχε και μεγάλωνε σε διάφορα μέρη του κόσμου, σκέφτηκα πως αυτό είναι τέλειο διότι δεν λέει στους ανθρώπους “Λοιπόν: θα γίνεται όλοι χορτοφάγοι”. Ίσως αυτό είναι δύσκολο για τους ανθρώπους να το κάνουν και ίσως να αντιδρούσαν πεισματικά αν ένιωθαν επιβολή. Αυτό που λέει είναι απλώς για μια ημέρα την εβδομάδα, να σκεφτούμε να μην φάμε κρέας.

Μερικές χώρες τρώνε κρέας κάθε μέρα και σε κάθε γεύμα. Οπότε σκέφτηκα πως αυτή ήταν μια υπέροχη καμπάνια στην οποία ήθελα να εμπλακώ. Ανακάλυψα πως υπάρχουν πολλοί άνθρωποι θέλουν να βοηθήσουν. Νομίζω πως όλοι γνωρίζουμε για την κλιματική αλλαγή και πως κάτι πρέπει να γίνει γι αυτό. Σίγουρα οι δάσκαλοι, οι πολιτικοί αλλά και τα παιδιά γνωρίζουν για αυτό διότι αυτός είναι ο κόσμος που θα κληρονομήσουν και δεν πιστεύω πως τους αρέσει η ιδέα πως εμείς, οι μεγάλοι, θα τον ανακατέψουμε και θα τον χαλάσουμε.

Έτσι πολλοί είπαν “Ναι, είναι ενδιαφέρον και δεν φαίνεται και τόσο δύσκολο”. Στη συνέχεια άρχισαν κιόλας να το απολαμβάνουν. “Ήταν εύκολο! Έφαγα πίτσα, λαχανικά, ζυμαρικά…”

Είναι σαν παζλ. Μερικοί αναρωτιόντουσαν “Πως μπορώ να υπάρξω χωρίς κρέας μια μέρα; Τι θα φάω; Δεν έχω ιδέα τι να μαγειρέψω”. Έτσι φτιάξαμε αυτό το site με εύκολες και νόστιμες συνταγές. Τους άρεσε τόσο, που πολλοί μου είπαν “είναι τελικά τόσο εύκολο και νόστιμο που θα το έκανα έτσι κι αλλιώς”.

Οι νέοι επίσης αγάπησαν την ιδέα διότι είναι ένας τρόπος να σώσουν το μέλλον τους, τον πλανήτη. Μας ενδιαφέρει πολύ να εξαπλώσουμε την ιδέα στα σχολεία. Έτσι δημιουργήσαμε μαθητικά workshops ενώ εισάγαμε το πρόγραμμα και σε κουζίνες σχολείων. Η ανταπόκριση ήταν θετική. Οι μαθητές το απολαμβάνουν, οι γονείς δεν διαμαρτύρονται. Δημιουργεί μια μέρα την εβδομάδα κάτι νέο, μια νέα ενδιαφέρουσα γεύση. Μα το ποιο σημαντικό είναι πως τα παιδιά έχουν συναίσθηση πως κάνουν κάτι καλό για το μέλλον τους.

Έμαθα μια ιστορία: σε κάποιο σχολείο, μια Δευτέρα Χωρίς Κρέας, ένας δάσκαλος έτρωγε ένα σάντουιτς με μπέικον. Ένα παιδί του την είπε: “Εμ, συγγνώμη κύριε, αλλά τρώτε μπέικον”.

Μια μόνο ημέρα μη κατανάλωσης κρέατος, θα μειώσει κατά εκατομμύρια τα ζώα που σφαγιάζονται προς κατανάλωση. Αν προσθέσουμε τα ζώα που μαζεύονται κάθε μέρα, μήνα, χρόνο, το αποτέλεσμα είναι τεράστιο.

Η ιατρική επίσης λέει διαρκώς για το κακό που προκαλεί η υπερκατανάλωση κρέατος. Οπότε καλύτερα να μην είμαστε τόσο ερωτευμένοι με την κατανάλωσή του. Οπότε λίγο το ένα, λίγο το άλλο, θα βοηθήσουν τους ανθρώπους αλλά και τον πλανήτη. Είμαι χορτοφάγος για πάνω από 30 χρόνια. Αν με ρωτήσετε τί με ώθησε να γίνω, θα σας πω πως ήταν η συμπόνια. Βρισκόμουν σε μια φάρμα με πρόβατα και τα παρακολουθούσα να παίζουν. Και δεν υπάρχει τίποτα πιο χαριτωμένο από αυτό. Μέχρι που ανακάλυψα πως είχαμε αρνί για δείπνο.

Σε έναν κόσμο σαν το δικό μας όπου υπάρχει τόση βία και τόσος πόλεμος, έχουμε λίγη συμπόνια. Που είναι το κακό σε αυτό; Η αναφορά των Η.Ε. με έκανε να σκεφτώ και κάπως αλλιώς. Το αν νιώθεις συμπόνια απέναντι στα ζώα είναι προσωπικό θέμα. Το αν θα τρως κρέας επίσης. Το αν θα σωθεί ο πλανήτης όμως δεν είναι και τόσο προσωπικό. Είναι συλλογική ευθύνη το να κάνουμε κάτι για τους συνανθρώπους μας, τα παιδιά μας και το μέλλον τους. Τον κόσμο που θα κληρονομήσουν.

Οπότε αν συμφωνείτε, και αν το δοκιμάσετε, και αν σας αρέσει τελικά, τότε εξαπλώστε το. Και αν το κάνουν πολλοί άνθρωποι, τότε θα κάνει μεγάλη διαφορά».

εμφάνιση σχολίων