Η Λουκία, η γάτα που για 17 χρόνια αποτέλεσε ένα από τα πιο οικεία και αγαπημένα μέλη του προσωπικού στον αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης της Αθήνας. Η είδηση του θανάτου της συγκίνησε εργαζόμενους και Αθηναίους, που τη γνώριζαν όχι απλώς ως ένα ζώο του χώρου, αλλά ως μια σταθερή, τρυφερή παρουσία ανάμεσα στα μνημεία.
Η Λουκία μεγάλωσε και έζησε ολόκληρη τη ζωή της γύρω από το Αρχαίο Θέατρο του Διονύσου, εκεί όπου καθημερινά συναντούσε βλέμματα, χάδια και μικρές τελετουργίες φροντίδας.
Οι φύλακες του χώρου είχαν πάντα μεριμνήσει να υπάρχει ένα μπολάκι με νερό και φαγητό, ενώ οι επισκέπτες από κάθε γωνιά του κόσμου τη φωτογράφιζαν και τη θυμούνται ως ένα ζωντανό κομμάτι της εμπειρίας τους.
Όπως περιγράφει η αρχαιολόγος και ξεναγός Βασιλική Ζαπατίνα, η Λουκία υπήρξε «μια μικρή αλλά ξεχωριστή φύλακας» του χώρου. Χωρίς στολή ή επίσημο ρόλο, κατάφερε να ενσωματωθεί στο τοπίο με έναν τρόπο σχεδόν συμβολικό: ως μια ήρεμη δύναμη που συνέδεε το παρόν με το παρελθόν, την καθημερινότητα με την ιστορία.
Τα απογεύματα, όταν ο χώρος άδειαζε και οι θόρυβοι υποχωρούσαν, η Λουκία αποσυρόταν στις γνώριμες γωνιές της, πάνω στις ζεστές πέτρες των μνημείων. «Η Λουκία με την παρουσία της έγινε ένα μικρό αλλά αγαπημένο κομμάτι της καθημερινότητας του μνημείου»