Τα χρηματιστήρια πέφτουν αλλά η τέχνη ανεβαίνει
ΣΤΕΛΛΑ ΠΑΡΑΣΧΑ
17 Νοεμβρίου 2011
Με τη γραμμή του ορίζοντα περίπου στο μέσον της φωτογραφίας, έναν άδειο, λευκό-γκριζωπό ουρανό και ένα βαρετό Ρήνο στη μέση, να πλαισιώνεται από δυο έρημες πράσινες ακτές, το τοπίο έμοιαζε τουλάχιστον λειψό. Ίχνος ζωής ή έστω ζέσης για ζωή, ένα μινιμαλιστικό τίποτα, ένα ποτάμι ρυτιδιασμένο μόλις, άνευρο, χωρίς κανένας να χαίρεται στις όχθες του. Ο φωτογράφος, έσβησε επίτηδες ψηφιακά κάθε στοιχείο που προσπαθούσε να παρεισφρήσει σε αυτή την απόλυτη ισορροπία του τίποτα, σε αυτό το color blocking ουρανού, όχθης, ποταμού, απέναντι όχθης. Ως αλληγορία για τη ζωή το σχολίασε ο καλλιτέχνης, ενώ αυτοί που το μοσχοπούλησαν ως απεικόνιση της σχέσης μας με τη φύση, δηλαδή της απουσίας σχέσης.
εμφάνιση σχολίων