(ο κόσμος πλησιάζει στο τέλος του)
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΑΛΑΝΗΣ
28 Σεπτεμβρίου 2011
ΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΠΡΟΧΩΡΟΥΝ ΣΕ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ κάνοντας ταυτόχρονα χαρακίρι αφού συρρικνώνουν οικειοθελώς την αγοραστική δύναμη των καταναλωτών των προϊόντων τους. Πρόκειται για μια δίνη αυτοκαταστροφής, μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία, μια αυτοτροφοδοτούμενη κρίση που έχει μοναδικό σκοπό την πλήρη εξαθλίωση των πάντων.
ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΑ όταν οικονομολόγοι της Wall Street αναγνωρίζουν ότι … ο Μαρξ είχε δίκιο. Σε μία συνέντευξη που έδωσε στην εφημερίδα Wall Street Journal πριν λίγες εβδομάδες ο «γκουρού της καταστροφής» Νουριέλ Ρουμπίνι, ο άνθρωπος που είχε προβλέψει την οικονομική κρίση, παραδέχεται ακριβώς αυτό: ότι ο Μάρξ είχε δίκιο όταν έγραφε ότι «ο καπιταλισμός μπορεί να καταστρέψει τον ίδιο του τον εαυτό».
ΣΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ για το τι θα έπρεπε να κάνουν οι επιχειρήσεις για να εκκινήσουν ξανά την οικονομία, που όπως όλα δείχνουν έχει σταματήσει σαν πεισματάρης γάιδαρος ο Ρουμπίνι απάντησε:
«ΔΥΣTYΧΩΣ ΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ. Στην πραγματικότητα δεν βοηθούν καθόλου. Ο κίνδυνος τις έκανε περισσότερο νευρικές. Υπάρχει τίμημα όταν τηρείς στάση αναμονής. Υποστηρίζουν ότι κάνουν περικοπές γιατί υπάρχει πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα και δεν προσλαμβάνουν εργαζόμενους, επειδή δεν υπάρχει επαρκής τελική ζήτηση, αλλά δημιουργείται ένα παράδοξο. Εάν δεν γίνονται προσλήψεις εργαζομένων δεν υπάρχει αρκετό εισόδημα, ούτε και επαρκής καταναλωτική εμπιστοσύνη και επομένως ούτε και επαρκής τελική ζήτηση. Κατά τα τελευταία δύο ή τρία χρόνια, είχαμε πραγματικά μια επιδείνωση επειδή είχαμε μια μαζική αναδιανομή του εισοδήματος από την εργασία στο κεφάλαιο, από τους μισθούς στα κέρδη, και η ανισότητα του εισοδήματος αυξήθηκε. Όμως η τάση των νοικοκυριών για κατανάλωση είναι μεγαλύτερη της αντίστοιχης μιας εταιρίας. Έτσι, η αναδιανομή του εισοδήματος και του πλούτου επιδεινώνει το πρόβλημα της ανεπαρκούς συνολικής ζήτησης. Ο Καρλ Μαρξ είχε δίκιο. Κάποια στιγμή ο καπιταλισμός μπορεί να καταστρέψει τον ίδιο του τον εαυτό. Δεν μπορείς να εξακολουθείς να μεταφέρεις εισόδημα από την εργασία στο κεφάλαιο χωρίς να έχεις πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα και σε περιβάλλον έλλειψης συνολικής ζήτησης. Αυτό έχει συμβεί. Νομίζαμε ότι οι αγορές αυτορυθμίζονται. Δεν το κάνουν. Οι εταιρίες για να επιβιώσουν και να ευημερήσουν μπορούν να πιέσουν το κόστος εργασίας όλο και περισσότερο προς τα κάτω, αλλά το κόστος εργασίας είναι το εισόδημα και η κατανάλωση κάποιου άλλου. Για το λόγο αυτό πρόκειται για αυτοκαταστροφική διαδικασία».
ΑΣ ΕΛΠΙΣΟΥΜΕ ότι ο Ρουμπίνι έχει δίκιο κι ότι μαζί με τον κόσμο θα τελειώσει και ο καπιταλισμός.
εμφάνιση σχολίων