Πίσω από το ΚΟΣΜΟΣ σκηνικό βίας στην Ουκρανία

ΚΟΣΜΟΣ Ένα ψηφιδωτό από φτώχεια, κατάχρηση εξουσίας, ακραίους φασίστες, συμφέροντα, oλιγάρχες και διαφορές μεταξύ ανατολικής και δυτικής Ουκρανίας ανάβουν το φυτίλι.

«Ο,τι γράφεται και λέγεται για τις διαδηλώσεις στους δρόμους του Κιέβου δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Όπως και στην Αίγυπτο, έτσι και στην περίπτωση της Ουκρανίας, ο λαός προσπαθεί να απαλλαγεί από έναν δημοκρατικά εκλεγμένο πρόεδρο», γράφει η βρετανική εφημερίδα Guardian.

Αυτή τη στιγμή στην καρδιά της κρίσης βρίσκονται οι φασίστες, οι ολιγάρχες, η φτώχεια των πολιτών, η κατάχρηση εξουσίας του Γιανουκόβιτς. Και οι «ψαλιδισμένες» από το Κρεμλίνο γεωπολιτικές βλέψεις της Δύσης, δηλαδή της Ευρωπαΐκής Ενωσης. Πολλοί από εκείνους που βρίσκονται στον σκληρό πυρήνα των διαδηλωτών είναι ακροδεξιοί εθνικιστές.

«Οι Ουκρανοί πολίτες είναι διχασμένοι σχετικά με το ενδεχόμενο ένωσής τους με την ΕΕ και η διαμάχη αφορά στα δύο άκρα της χώρας: το ρωσόφωνο τμήμα της Ουκρανίας και το εθνικιστικό και ουκρανόφωνο δυτικό», γράφει η βρετανική εφημερίδα.

Από την άλλη, ο πρόεδρος Γιανουκόβιτς άρχισε να συγκεντρώνει την εξουσία και τον πλούτο στα χέρια των παιδιών του και των βασικών συνεργατών του. Οι ολιγάρχες της χώρας δεν ανέχονται πλέον να τον βλέπουν να τους αρπάζει τα προνόμια. Κερδισμένοι από την κατάσταση είναι νεαροί επιχειρηματίες (κυρίως φίλοι του γιου του Γιανουκόβιτς), οι οποίοι τοποθετούνται σε όλα τα sos χαρτοφυλάκια, στο υπουργείο Εσωτερικών και σε θέσεις κλειδιά στα δικαστήρια και στην εφορία.

«Το νέο κύμα των διαδηλώσεων χρηματοδοτείται από ολιγάρχες», υποστηρίζει ο Βλαντίμιρ Καράσιοφ, διευθυντής του Ινστιτούτου Παγκόσμιας Στρατηγικής του Κιέβου. Παραδοσιακοί ολιγάρχες όπως ο, πλουσιότερος Ουκρανός, Ρινάτ Αχμέτοφ άρχισαν να αντιδρούν και να χρηματοδοτούν τις εξεγέρσεις. Ο Αχμέτοφ δεν επιθυμεί την τελωνειακή ένωση με τη Ρωσία καθώς έχει στην ιδιοκτησία του πολλές βιομηχανίες μετάλλων στην Ευρώπη, επομένως οι εξαγωγές προς την ΕΕ είναι ζωτικής σημασίας γι’ αυτόν.

Οι τρόποι αποφυγής του εμφυλίου θα είναι μόνο εκ των έσω: ο σχηματισμός μιας κυβέρνησης συνασπισμού, ένα δημοψήφισμα για την ΕΕ, η μετάβαση από ένα αυστηρά προεδρικό σε ένα πιο κοινοβουλευτικό σύστημα και μεγαλύτερη αυτονομία των ουκρανικών περιφερειών», γράφει ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Seumas Milne στον Guardian.

εμφάνιση σχολίων