ΣΙΝΕΜΑ: Στο τέλος ΣΙΝΕΦΙΛ του δρόμου

ΣΙΝΕΦΙΛ Τον Ντέρεκ Σιανφράνς εμείς τον γνωρίσαμε πριν από δύο χρόνια με το εκπληκτικό “Blue Valentine”, τη δεύτερη ταινία του μυθοπλασίας. Η αλήθεια είναι ότι μέχρι τότε γνωρίζαμε πολύ λίγα γι’ αυτό το πρώην «παιδί θαύμα» του ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά. Ξεκίνησε να σκηνοθετεί στα 13 του και γύρισε την πρώτη επίσημη ταινία του, το “Brother Tied” στα 23 του, το 1998. Είχαν προηγηθεί δύο σπουδαστικές και ακολούθησαν 6 ντοκιμαντέρ για την τηλεόραση (μεταξύ των οποίων πολλά μουσικά για τους Cassandra Willson, Mos Def, Run DMC και Annie Lennox), αλλά και δύο μικρού μήκους, οι οποίες έχουν αποσπάσει συνολικά πλήθος βραβείων.

Σήμερα επιστρέφει και πάλι με τον, φίλο του από το 2006, Ράιαν Γκόσλινγκ, με άλλο ένα δυνατό κοινωνικό δράμα, αλλά και με στοιχεία αστυνομικής υφής αυτή τη φορά. Στην ουσία, πρόκειται για ένα τρίπτυχο, στο οποίο όλοι οι χαρακτήρες συνδέονται μεταξύ τους, αν και η κάθε μία από τις τρεις πτυχές αφορά -και έχει να κάνει- με διαφορετικά πρόσωπα. Η πρώτη, με έναν εξ ανάγκης ληστή τραπεζών, η δεύτερη, με τον αδιάφθορο αστυνόμο που τον έχει στο κατόπι και η τρίτη, με τις επιπτώσεις που έχουν οι πράξεις τους μελλοντικά, στη ζωή των δύο 15χρονων -πλέον- γιων τους.

Ο Γκόσλινγκ είναι ο Λουκ, ένας επαγγελματίας  μοτοσικλετιστής αγώνων (χαρακτήρας που θυμίζει έντονα εκείνον που είχε υποδυθεί στο αγαπημένο μας “Drive”), ο οποίος αναγκάζεται να γίνει ληστής τραπεζών για να βοηθήσει την πρώην φίλη του Ρομίνα (Εύα Μέντεζ) να μεγαλώσει τον γιο τους, την ύπαρξη του οποίου μέχρι τότε αγνοούσε. Ο Μπράντλεϊ Κούπερ («Οδηγός Αισιοδοξίας») είναι ο αστυνόμος Έϊβερι. Ένας υπηρέτης του νόμου, ο οποίος προσπαθεί να μείνει καθαρός σε ένα αστυνομικό σώμα βουτηγμένο στη διαφθορά. Ο αγώνας του θα είναι άνισος. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα. οι γιοι και των δύο πηγαίνουν στο ίδιο σχολείο. Θα τους ενώσει ο ατίθασος χαρακτήρας τους και θα τους χωρίσει η αποκάλυψη της ταυτότητας των πατεράδων τους.

Όπως συμβαίνει συνήθως στις ταινίες που είναι χωρισμένες σε ενότητες ή σε κεφάλαια, το αποτέλεσμα είναι άνισο. Με μία εντυπωσιακή αρχή κι ένα δυνατό τρίτο μέρος, το μεσαίο κομμάτι -με άλλη μια σπουδαία ερμηνεία από τον Κούπερ- μοιάζει κάπως αδύναμο. Πέρα απ’ αυτό όμως, η συνολική εντύπωση που αφήνει η ταινία είναι ιδιαίτερα αξιόλογη, οι ερμηνείες αισθαντικές, το μουσικό σκορ του Μάικ Πάτον ένα από τα καλύτερα της χρονιάς κι ο Σιανφράνς, σε ό,τι αφορά στη στήλη τουλάχιστον, παραμένει ένα από τα πιο «καυτά» νέα  ονόματα του αμερικανικού ανεξάρτητου ή μη, σινεμά.

info: «Στο Τέλος του Δρόμου»  (“The Place Beyond the Pines”) -Κοινωνικό Αστυνομικό Δράμα. Η.Π.Α. 2012. Πρεμιέρα: Πέμπτη 11 Απριλίου. Σκηνοθεσία: Ντέρεκ Σιανφράνς. Σενάριο: Ντέρεκ Σιανφράνς, Μπεν Κότσιο, Ντάριους Μέιρντερ. Μουσική: Μάικ Πάτον. Παίζουν: Ράιαν Γκόσλινγκ, Μπράντλεϊ  Κούπερ, Εύα Μέντεζ, Ρόουζ Μπέρνι, Ρέι Λιότα, Ντέιν ΝτεΧάν. Διανομή: Seven Films & Spentzos Film.

 

εμφάνιση σχολίων