ΣΙΝΕΜΑ: Μετά το ΣΙΝΕΦΙΛ Μάη

ΣΙΝΕΦΙΛ Ο Ολιβιέ Ασαγιάς δεν υπήρξε ποτέ ιδιαίτερα γνωστός στο ελληνικό κοινό, αν και ασχολείται με το σινεμά με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τα τελευταία σαράντα χρόνια. Νεαρός κριτικός στα περίφημα Cahiers du Cinema, πέρασε στη συγγραφή σεναρίων όπως το “Rendez-vous” (1985) για τον Αντρέ Τεσινέ και στη συνέχεια στη σκηνοθεσία με το “Desorde” (ένα ανορθόδοξο δραματικό μιούζικαλ) το 1986.

Στην Ευρώπη το όνομά του ακούστηκε περισσότερο δέκα χρόνια αργότερα με το “Irma Vep” (αναγραμματισμός του Vampire -καμιά σχέση με το γνωστό θεατρικό του Τσαρλς Λάντλαμ), στο οποίο έπαιζε η Μάγκι Τσαν που θα γινόταν πασίγνωστη τέσσερα χρόνια αργότερα με την «Ερωτική Επιθυμία» του Γουόκ Καρ-Βάι. Η αλήθεια είναι ότι ο Ασαγιάς, την εποχή της ενασχόλησής του με την κριτική, ήταν ο πρώτος που είχε ψυχανεμιστεί την επερχόμενη θύελλα του ασιατικού κινηματογράφου. Η Τσαν από το '98 και για τα επόμενα δυόμισι χρόνια υπήρξε η επίσημη αγαπημένη του, ενώ έπαιξε και σε άλλες ταινίες του, όπως το “Clean” του 2004, την πρώτη ταινία του που είχε κυκλοφορήσει και στην Ελλάδα. Η επόμενη που έφτασε ως τα μέρη μας ήταν το «Στιγμές Αγάπης» το 2008, ενώ η ταινία που του χάρισε την παγκόσμια αναγνώριση ήταν το γυρισμένο για την τηλεόραση Carlos, ένα συγκλονιστικό σίριαλ για τη ζωή του γνωστού τρομοκράτη, που το είδαμε κι εμείς στην κινηματογραφική του εκδοχή των 165 λεπτών.

Το «Μετά το Μάη» έχει ως θέμα την ενηλικίωση ενός νεαρού που, έχοντας τελειώσει το σχολείο, σκέφτεται να ακολουθήσει κινηματογραφικές σπουδές, αλλά παράλληλα εμπλέκεται ενεργά στις πολιτικές κινητοποιήσεις που ακολούθησαν τα πρώτα χρόνια μετά το Μάη του '68 στο Παρίσι. Μέσα από την ιστορία του σκιαγραφεί μια ιστορική εποχή της νεότερης ιστορίας, η οποία, αν και δεν άλλαξε τον κόσμο με τον τρόπο που ήθελε (όπως και τα κινήματα κατά της παγκοσμιοποίησης του εμπορίου και της Αραβικής Άνοιξης, αλλά και τα πρόσφατα των αγανακτισμένων, του 99% και των διάφορων occupy της Αμερικής), αφύπνισε το «πόπολο» σε εποχές επίπλαστης ευμάρειας και σκιώδους Δημοκρατίας. Χρησιμοποιεί, δε, πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία -έχει γράψει κι ένα βιβλίο για εκείνη την εποχή, το Μια Εφηβεία Μετά το Μάη, ενώ έχουμε δει στην κρατική τηλεόραση άλλη μία λαμπρή ταινία του πάνω στο ίδιο θέμα, το “L’ Eau Froide” του 1994.

Η ανασύσταση της εποχής (1971) είναι εκπληκτική, η ματιά ενίοτε κριτική αλλά και ειρωνική, συναισθηματική αλλά όχι δραματική, πολιτική αλλά όχι πολιτικοποιημένη, κοινωνική αλλά και προσωπική, ουσιαστική και κινηματογραφικά συναρπαστική. Τοποθετεί τους ήρωές του στη δίνη του έρωτα και της επανάστασης και μας συνεπαίρνει με την καθαρότητα του βλέμματός του, χωρίς φορμαλιστικά παιχνίδια ή δεξιοτεχνικά τερτίπια. Ίσως η κατάλληλη ταινία στην πιο κατάλληλη εποχή.


Info: «Μετά το Μάη» (Apres Mai) -Δραματική. Σκηνοθεσία-Σενάριο: Ολιβιέ Ασαγιάς. Παίζουν: Κλεμάν Μεταγιέ, Λολά Κρετόν, Φελίξ Αρμάν, Καρόλ Κομπ. Ακούγονται τραγούδια των: Σιντ Μπάρετ, Νικ Ντρέικ, Μπούκερ Τ, Φιλ Οκς και άλλων. Γαλλία 2012. Διανομή: One from the heart.

εμφάνιση σχολίων