ΣΙΝΕΜΑ: Το Όχι ΣΙΝΕΦΙΛ της Χιλής

ΣΙΝΕΦΙΛ Βρισκόμαστε στο 1988, και ο στρατηγός Πινοσέτ ετοιμάζεται για το δημοψήφισμα που θα καθορίσει την προεδρία του στη Χιλή. Η αντιπολίτευση, παρά το λίγο χρόνο που διαθέτει μέχρι να ανοίξουν οι κάλπες, αναθέτει σ’ έναν παράτολμο νέο, στέλεχος διαφημιστικής εταιρείας, την καμπάνια της, “ΝΟ”. Εκείνος θα επιστρατεύσει τους πιο δυνατούς όρους του μάρκετινγκ, και με τη βοήθεια των ακτιβιστών της αντιπολίτευσης, θα καταστρώσουν ένα σχέδιο προκειμένου να κερδίσουν τις εκλογές εναντίον του Πινοσέτ και να απελευθερώσουν τη χώρα τους.

Ο Πάμπλο Λαρέν μετά τα “Tony Manero” και “Post Mortem” ολοκληρώνει την τριλογία του για τη δικτατορία στη Χιλή, ένα θέμα που ακόμη τον βασανίζει, γιατί όπως έχει δηλώσει: «Όταν κατάλαβα τι συνέβαινε στη χώρα μου, ήμουν γύρω στα 16. Ένιωθα ότι είχα χάσει κάτι που πολλοί άνθρωποι είχαν βιώσει, το οποίο ονομάζεται φόβος και πόνος. Δεν ήθελα να το βιώσω, απλά να το καταλάβω, να μην το πω, αλλά να το εκθέσω».

Προκειμένου τα πλάνα του να ταιριάξουν αρμονικά με τα πλάνα αρχείου και τα ντοκουμέντα των ’80s, επέλεξε να γυρίσει την ταινία με την κάμερα U-matic της Sony -η οποία πρωτοεμφανίστηκε στην αγορά το 1971, έγραφε αναλογικά σε βιντεοκασέτα και μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ‘80 είχε σχεδόν αντικαταστήσει τις κάμερες των 16mm-, δίνοντάς μας τελικά όχι απλά την αίσθηση της εποχής, αλλά την πραγματικότητα των γεγονότων.

Η ταινία είναι υποψήφια για το Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας, ενώ έχει ήδη βραβευτεί σε πολλά φεστιβάλ, όπως στις Κάννες (Βραβείο C.I.C.A.E, Δεκαπενθήμερο Σκηνοθετών) και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με το βραβείο κοινού.


Info: “No” -Δραματική. Πρεμιέρα 31 Ιανουαρίου. Σκηνοθεσία: Πάμπλο Λαρέν. Παίζουν: Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ, Αλφρέντο Κάστρο, Αντόνια Ζέγκερς. Διανομή: StraDa Films

εμφάνιση σχολίων