Στα νησιά του Αιγαίου, όπου το νερό είναι σπάνιο και το χώμα ευάλωτο, οι ξερολιθιές επιστρέφουν για να θυμίσουν πως η ανθεκτικότητα δεν είναι καινούργια λέξη, είναι κληρονομιά.
Οι μικροί λίθινοι αναβαθμοί λειτουργούν σαν φυσικοί σπόγγοι: συγκρατούν το νερό της βροχής, μειώνουν τη διάβρωση του εδάφους, εμπλουτίζουν τους υπόγειους υδροφορείς και παρατείνουν τη διάρκεια ροής στα ρέματα.
Η αναβίωση αυτή δεν είναι μόνο οικολογικά ορθή· είναι και πολιτιστικά αναγκαία
Είναι, με άλλα λόγια, μια λύση βασισμένη στη φύση και στην ανθρώπινη εμπειρία αιώνων. Η πρακτική αυτή, βαθιά ριζωμένη στην παραδοσιακή αρχιτεκτονική των νησιών, συνδυάζει την επιστήμη με τη μνήμη.
Επαναφέρει στο προσκήνιο τη σχέση του ανθρώπου με το τοπίο και αναδεικνύει τη γνώση των τοπικών κοινοτήτων ως πολύτιμο κομμάτι της ανθεκτικότητας των νησιών απέναντι στην κλιματική κρίση. Η αναβίωση αυτή δεν είναι μόνο οικολογικά ορθή· είναι και πολιτιστικά αναγκαία.