0
7
σχόλια
205
λέξεις
Α' ΠΡΟΣΩΠΟ

Μια βόλτα στο κοιμητήριο των Αθηνών

PETRITO ZEZUS
14 Σεπτεμβρίου 2011
Περπατώντας στο Α’ Νεκροταφείο κάποιες στιγμές μοιάζει σαν να μην βρίσκεσαι σε κοιμητήριο. Αγάλματα, άγγελοι, μνημεία μεγάλα και μικρά, σταυροί σε διάφορα σχήματα, πεύκα και πευκοβελόνες, κόσμος πολύς.

Προχωρούμε με τον φίλο μου τον Ν. χωρίς κάποιο πλάνο, επιθυμώντας μόνο να βρούμε την Κοιμωμένη του Χαλεπά που βρίσκεται σε όλους τους τουριστικούς οδηγούς της Αθήνας.

Παίρνουμε στενά στην τύχη, άλλα προς τα πάνω και άλλα προς τα κάτω, λαβύρινθοι, που οδηγούν πίσω, μπρος, κάπου. Από τον τάφο της Ρένας Βλαχοπούλου, βρισκόμαστε στον επιβλητικότατο τελευταίο οίκο του Αδαμάντιου Κοραή. Είναι όλοι εδώ. Και δεν είναι.


Δεν έχω κάποιον δικό μου εδώ να επισκεφθώ. Έτσι αυτό που με συγκινεί πιο πολύ είναι οι χορταριασμένοι τάφοι που ξεχάστηκαν από την ανθρωπότητα. Και τα τσιγάρα που αφήνουν οι επισκέπτες σε εκείνους που «έφυγαν» πρόσφατα.

Και τα γλυπτά. Θρηνούν. Άγνωστο ποιον –δεν έχει άλλωστε και τόση σημασία. Λίγο πριν την έξοδο εντοπίζουμε την Κοιμωμένη. «Είθε να κοιμάσαι πάντα γαλήνια όμορφη Κόρη…» Αν το καλοσκεφτείς, τελικά αυτή είναι ο δικός μου άνθρωπος που ήρθα να δω.


Ο Petrito Zezus είναι visual artist και Docer. Συνεργάζεται με την εφημερίδα Ελευθεροτυπία («Καταφύγιο Θηραμάτων») και τα ξένα έντυπα Spunk, I Love Fake. Οι εικόνες του έχουν δημοσιευθεί στο Violence Colors Notebook της Fabrica.

εμφάνιση σχολίων