ΓΚΑΛΕΡΙ: Τα πορτρέτα VISUALISM των Ανθρώπων

VISUALISM Πατήστε στις φωτό για να τις δείτε σε μεγάλη διάσταση


Τα Πορτρέτα της Κρίσης δημοσιεύθηκαν στην μεγαλύτερη εφημερίδα του πλανήτη, τη στιγμή της μεγαλύτερης τρικυμίας στην ιστορία της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Ο αδύναμος κρίκος της ευρωζώνης και το υπερμεγέθες χρέος αποτελούν ιστορία όσο και οι ιστορίες των Ανθρώπων της. Το ρεπορτάζ με φόντο είτε το ήμερο περιβάλλον της Ύδρας είτε την αστική ζούγκλα καθρεφτίζουν την πραγματικότητα του καθένα και όλων μας ταυτόχρονα.

Χριστίνα Οικονόμου. Ιδιοκτήτρια εστιατορίου, Ύδρα.
«Είμαι λυπημένη από την κατάσταση αυτή ως επί το πλείστον επειδή έχω αναμνήσεις να μεγαλώνω σε μια κοινωνία με ισχυρές ηθικές πεποιθήσεις και αξίες. Πιστεύω ότι αυτό έχει χαθεί με τα χρόνια, μέσα από το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα που έχουμε. Οι πολιτικοί όλα αυτά τα χρόνια έχουν δώσει θέσεις εργασίας για να κερδίσουν ψήφους και ο δημόσιος τομέας διογκώθηκε εξαιτίας αυτού του γεγονότος. Έχουμε μάθει να έρχονται τα πράγματα εύκολα και έχουμε γίνει τεμπέληδες ως έθνος».

Ακίνδυνος Δαρδάνος. Ορθόδοξος παπάς, Ύδρα.
«Αυτό που με απασχολεί περισσότερο είναι το μέλλον των παιδιών και η ανεργία. Έχω πέντε παιδιά και τρία από αυτά σπουδάζουν. Φοβάμαι ότι δεν έχουν προοπτικές».

Γιάννης Μπελεγρής. Δήμαρχος, Ύδρα.
«Δεν μπορούμε να κάνουμε σχέδια για το μέλλον, γιατί ζούμε σε μια κατάσταση ανησυχίας για περισσότερα από πέντε χρόνια. Μια πολιτική σύγκρουση θα κάνει τους τουρίστες να διστάζουν να έρθουν στη χώρα μας και αυτό θα κάνει ακόμα πιο δύσκολη την κατάστασή μας».

Παντελής Λεμπέσης. Ελεγκτής κυκλοφορίας λιμανιού, Ύδρα.
«Για τον ελληνικό λαό αυτή η κρίση ήρθε σαν κεραυνός από το πουθενά. Αυτό δεν δημιουργήθηκε από εμάς, αλλά από τους ίδιους τους πολιτικούς. Ξέρουν γιατί πέσαμε οικονομικά και τα πράγματα που θα έπρεπε να είχαν κάνει εδώ και χρόνια, τώρα προσπαθούν να τα κάνουν από τη μια μέρα στην άλλη».

Μιχαήλ Κουγιουλής. Finance executive, Αθήνα.
«Ενώ η μετανάστευση θα δώσει λύση σε ανθρώπους που διαθέτουν δεξιότητες με διεθνή ζήτηση, τι θα συμβεί σε αυτούς που μένουν πίσω (συμπεριλαμβανομένων των γονιών μου);»

Κώστας. Πωλητής ειδών τεχνολογίας, Αθήνα.
«Ακόμη και μέσα σε αυτή την κρίση θέλαμε να παντρευτούμε και φυσικά θέλουμε να κάνουμε παιδί το συντομότερο, γιατί η ζωή συνεχίζεται ακόμη και στον πόλεμο».

Άννα Ντουφεξή. Ιχθυοπώλης, Αθήνα.
«Εάν βγούμε από το ευρώ, θα είμαστε μια απομονωμένη χώρα και ακόμη πιο αδύναμη από ό,τι τώρα. Φοβάμαι ότι δεν θα είμαι σε θέση να δώσω στα παιδιά μου τα βασικά. Ακόμη και τώρα η κόρη μου καταλαβαίνει ότι δεν μπορεί να αγοράζει επιπλέον πράγματα. Παίζει με τα παιχνίδια που ήδη έχει και τώρα που έκλεισαν τα σχολεία, έρχεται μαζί μου στη δουλειά διότι δεν υπάρχουν χρήματα για μπέιμπι σίτερ».

Γιάννης Κόνσολας. Πανδοχέας, Αθήνα.
«Ειλικρινά δεν μου λείπουν τα προηγούμενα "παχύτερα" χρόνια τόσο πολύ, με έμφαση στην ευνοιοκρατία και στον καταναλωτισμό. Τα πράγματα είναι πολύ πιο ενδιαφέροντα τώρα. Ο μεγαλύτερος φόβος μου για το μέλλον είναι ότι η μοίρα των Ευρωπαίων πολιτών θα συνεχίσει να διαμορφώνεται από οικονομικές και πολιτικές δυνάμεις που δεν έχουν κανένα απολύτως ενδιαφέρον για την ευημερία μας».

Νίνα Νταβή. Φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, τμήμα Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, Αθήνα.
«Πιστεύω ότι δεν πρέπει να ανησυχούμε μόνο για τον φόβο της εξόδου από το ευρώ. Αλλά εκεί που θα πρέπει να επικεντρωθούμε είναι στο πώς οι πολιτικές λιτότητας πρέπει να αλλάξουν».

εμφάνιση σχολίων