Η νέα ταινία της Κάθριν Μπίγκελοου είναι υποψήφια για πέντε 'Oσκαρ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΑΚΗΣ ΛΑΚΤΑΡΙΔΗΣ
21 Φεβρουαρίου 2013
Έχοντας για άλλη μια φορά στο σενάριο τον γνωστό πολεμικό ανταποκριτή Μαρκ Μπόαλ (δικό του ήταν και το σενάριο του προ διετίας “The Hurt Locker”, που τους χάρισε τα Όσκαρ καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας και σεναρίου), είπαν να επαναλάβουν τη συνταγή της επιτυχίας. Θέμα της ταινίας θα ήταν το αναποτελεσματικό κυνήγι για την ανεύρεση και την εξόντωση του Οσάμα μπιν Λάντεν, όμως η εν τω μεταξύ δολοφονία του τους άλλαξε τα σχέδια με συνοπτικές διαδικασίες στη μέση των γυρισμάτων.
Η ταινία ξεκινάει με το ντοκουμέντο της κλήσης μίας γυναίκας, παγιδευμένης μέσα στους φλεγόμενους δίδυμους πύργους. Στη συνέχεια, ανάμεσα σε βασανιστήρια (και του εικονικού πνιγμού συμπεριλαμβανόμενου) και την απαρίθμηση με τη σωστή σειρά όλων των επιθέσεων που αποδόθηκαν στην Αλ Κάιντα, 150 λεπτά αργότερα, ο στόχος εντοπίζεται και εξοντώνεται. Εν τω μεταξύ, οι ερευνητές της C.I.A., Μάγια (Τζέσικα Τσάστεϊν) Νταν (Τζέισον Κλαρκ) και Τζέσικα (Τζένιφερ Ελ), αλωνίζουν την υφήλιο, από τις «μυστικές τοποθεσίες» βασανιστηρίων στο Γκτανσκ της Πολωνίας μέχρι τα αντίσκηνα στο Αφγανιστάν. Όταν σ’ ένα από αυτά τα τελευταία σκοτώνονται η Τζέσικα και έξι άλλοι πράκτορες μετά από βομβιστική επίθεση το 2009, η Μάγια διπλασιάζει τις προσπάθειές της και δύο χρόνια αργότερα δικαιώνεται, παρ’ όλη την αμφισβήτηση των ανδρών συναδέλφων της.
Όπως θα περίμενε κανείς, η ταινία δίχασε πριν καν προβληθεί. Ακόμη και οι Ρεπουμπλικάνοι τα έβαλαν μαζί της, γιατί την είδαν ως προπαγάνδα υπέρ της επανεκλογής του Ομπάμα, και καθυστέρησαν την προβολή της για μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου. Μετά την προβολή, άρχισε να κερδίζει τα διάφορα βραβεία των αμερικανικών ενώσεων κριτικών -και ταυτόχρονα δέχτηκε επιθέσεις τόσο από τους πιο προοδευτικούς όσο και από τους διανοούμενους για την «ουδέτερη» έως απολογητική στάση της απέναντι στην τακτική των βασανισμών, στους οποίους τελικά αποδίδεται η επιτυχία της δεκάχρονης προσπάθειας της «υπηρεσίας». Πολλοί σημείωσαν ότι είναι πολύ νωρίς για να εκτιμηθεί αντικειμενικά ένα τέτοιο ιστορικό συμβάν, ενώ οι δημιουργοί της ταινίας τόνισαν ότι «δεν πήραν θέση», παρακινώντας έτσι τους θεατές να θέσουν μόνοι τους τα ερωτήματά τους. Γυρισμένη με την αμεσότητα ενός ντοκιμαντέρ, πώς μπορεί άραγε μια τέτοια ταινία να δηλώνει «απολιτική» και ταυτόχρονα «βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα»;
Αξίζει πραγματικά να ψάξει κανείς και να διαβάσει τις διάφορες απόψεις γνωστών και μη κριτικών για την ταινία. Σχεδόν κανείς δεν αμφισβητεί τη δεξιοτεχνία της Μπίγκελοου και των συνεργατών της (εκτός ίσως από τους χάρτινους χαρακτήρες). Ο Μάικλ Άτκινσον του Sight and Sound, μάλιστα, το κατατάσσει ως την κορωνίδα της «Ασύμμετρης» Πολεμικής Ταινίας του 21ου αιώνα, που μοιάζει περισσότερο με videogame του τύπου Call of Duty, με τη γνωστή αίσθηση του first-person-shooter. Δεν είναι ν’ απορεί λοιπόν κανείς που η ταινία είναι υποψήφια για πέντε Όσκαρ (μεταξύ των οποίων αυτά της Καλύτερης Ταινίας, του Καλύτερου Πρωτότυπου Σνεαρίου και του Α’ Γυναικείου Ρόλου για την Τζέσικα Τσάστεϊν). Και για όσους ίσως αναρωτιούνται, το “Zero Dark Thirty” στη στρατιωτική αργκό σημαίνει «μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα».
Info: "Zero Dark Thirty" -Δραματική, Ιστορική. Πρεμιέρα: Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου. Σκηνοθεσία: Κάθριν Μπίγκελοου. Παίζουν: Τζέσικα Τσάστεϊν, Έντγκαρ Ραμίρεζ, Μαρκ Στρονγκ, Κρις Πρατ, Κάιλ Τσάντλερ, Τζόελ Έντγκερντον, Τζένιφερ Ελ, Τζέισον Κλαρκ. Διανομή: Audio Visual
εμφάνιση σχολίων