Ο προφορικός λόγος βρίσκεται σε υποχώρηση, σύμφωνα με νέα έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Μιζούρι–Κάνσας Σίτι και το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι, από το 2005 έως το 2019, ο αριθμός των λέξεων που έλεγε καθημερινά ο μέσος άνθρωπος μειωνόταν κατά περίπου 338 λέξεις κάθε χρόνο. Η διαφορά αυτή αντιστοιχεί σε περισσότερες από 120.000 λιγότερες λέξεις ετησίως σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά.
«Οι μικρές αλλαγές στην καθημερινή συμπεριφορά συσσωρεύονται με την πάροδο του χρόνου», λέει η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, δρ Βαλέρια Πφάιφερ, επίκουρη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο.
«Η σταδιακή μείωση των καθημερινών συνομιλιών μπορεί να μην είναι αισθητή από τη μια μέρα στην άλλη. Σε βάθος χρόνου, όμως, μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο συνδεόμαστε με τους άλλους».
Συνολικά, οι ερευνητές υπολόγισαν ότι μεταξύ 2005 και 2019 η καθημερινή ομιλία μειώθηκε κατά περίπου 28%
«Αν οι άνθρωποι συνομιλούν λιγότερο, ενδέχεται να στερούνται τόσο τα άμεσα συναισθηματικά οφέλη της κοινωνικής επαφής όσο και τα μακροπρόθεσμα οφέλη από τη διατήρηση ισχυρών σχέσεων». Η Πφάιφερ και ο συνάδελφός της, καθηγητής ψυχολογίας Ματίας Μελ, κατέληξαν στα συμπεράσματά τους αναλύοντας δεδομένα από 22 μελέτες που πραγματοποιήθηκαν σε διάστημα 14 ετών. Συνολικά, εξετάστηκαν ηχογραφήσεις από την καθημερινότητα περισσότερων από 2.000 ανθρώπων, ηλικίας 10 έως 94 ετών.
Οι συμμετέχοντες καταγράφονταν καθώς έκαναν τις συνηθισμένες δραστηριότητές τους, επιτρέποντας στους ερευνητές να μελετήσουν την ομιλία τους σε φυσικές συνθήκες.
Η μελέτη δεν μπόρεσε να προσδιορίσει με βεβαιότητα τις αιτίες της μείωσης. Ωστόσο, η περίοδος που εξετάστηκε συμπίπτει με την εξάπλωση των γραπτών μηνυμάτων, του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Ένα μέρος των συνομιλιών μπορεί, επομένως, να έχει μεταφερθεί από τον προφορικό στον γραπτό λόγο.
Παραμένει ανοιχτό το ερώτημα αν οι ψηφιακές συνομιλίες προσφέρουν τα ίδια κοινωνικά οφέλη με την άμεση επικοινωνία.
Η μείωση ήταν εντονότερη στους συμμετέχοντες ηλικίας έως 25 ετών, αν και αφορούσε όλες τις ηλικιακές ομάδες. Η μεγαλύτερη εξοικείωση των νεότερων με την τεχνολογία ενδέχεται να αποτελεί έναν από τους παράγοντες, χωρίς όμως να εξηγεί από μόνη της την τάση.
Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν ακόμη ποιες θα είναι οι συνολικές συνέπειες της αυξανόμενης εξάρτησής μας από τα γραπτά μηνύματα και τα emoji, αντί για τη φωνή, τον ρυθμό μιας συνομιλίας και τα συναισθηματικά σήματα που μεταφέρει η ζωντανή επικοινωνία.
«Οι άνθρωποι βασίζονται στον προφορικό λόγο εδώ και περισσότερα από 200.000 χρόνια. Δεν γνωρίζουμε ακόμη αν η στροφή προς την ψηφιακή επικοινωνία έχει κοινωνικό κόστος», σημειώνει η Πφάιφερ.
Οι ερευνητές υπογραμμίζουν την ανάγκη να κατανοήσουμε καλύτερα πώς η προφορική και η γραπτή επικοινωνία επηρεάζουν τη μοναξιά, άρα επίσης την υγεία και την ευημερία μας.
Διαβάστε επίσης: Μιλάμε όλο και λιγότερο