0
2
σχόλια
521
λέξεις
CULTURE
«Δεν χρειάζεται να είμαστε τέλειοι για να αξίζουμε· ούτε να αλλάξουμε για να αγαπηθούμε». Από την Μελίτα Κάραλη
 
DOCTV.GR
 
19 Μαΐου 2026

Στο βιβλίο της Έλενας Καρανικόλα ή Missy Merida, παρακολουθούμε το ταξίδι ενός παιδιού που παλεύει με τις λέξεις, μέχρι που ένας μυστηριώδης μάγος του χαρίζει αυτό που επιθυμεί: τον κάνει ενήλικα σε μια στιγμή! Η Missy Merida είναι αυτοδίδακτη ζωγράφος και συγγραφέας και μας εξηγεί τι έμαθε γράφοντας το βιβλίο της Γιαγιάλο, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Memento.

Γράφοντας το παραμύθι «Ο Γιαγιάλος», ένιωσα ότι μπήκα στον κόσμο ενός παιδιού που προσπαθεί να καταλάβει τον εαυτό του και τη θέση του ανάμεσα στους άλλους. Μέσα από τον Θάνο, συνειδητοποίησα πόσο εύθραυστη μπορεί να είναι η παιδική αυτοπεποίθηση, ειδικά όταν ένα παιδί νιώθει ότι διαφέρει.

Η δυσκολία του να προφέρει σωστά μια λέξη δεν είναι απλώς ένα γλωσσικό εμπόδιο· γίνεται αφορμή να νιώσει ότι δεν είναι «αρκετός». Αυτό με έκανε να καταλάβω πόσο σημαντικό είναι να δείχνουμε κατανόηση και αποδοχή, αντί για πίεση ή κοροϊδία.

Παράλληλα, γράφοντας την ιστορία, έμαθα ότι τα παιδιά συχνά πιστεύουν πως η λύση στα προβλήματά τους βρίσκεται στο να μεγαλώσουν. Ο Θάνος θεωρεί πως όταν γίνει «μεγάλος», όλα θα μπουν στη θέση τους: θα μιλά σωστά, δεν θα φοβάται και θα ξέρει τα πάντα. Όμως, μέσα από τη μαγική του εμπειρία, γίνεται φανερό ότι η ενηλικίωση δεν είναι μια τέλεια κατάσταση, αλλά μια διαφορετική φάση ζωής με τις δικές της δυσκολίες και απώλειες. Αυτή η συνειδητοποίηση με έκανε να εκτιμήσω βαθύτερα την αξία της παιδικής ηλικίας, που συχνά θεωρούμε δεδομένη.

Ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο που κατάλαβα είναι ο ρόλος της φαντασίας. Ο μάγος και το τσίρκο δεν είναι απλώς φανταστικά στοιχεία· συμβολίζουν έναν κόσμο αποδοχής, όπου το διαφορετικό δεν είναι πρόβλημα αλλά προτέρημα. Το τσίρκο λειτουργεί σαν μια μικρογραφία της κοινωνίας όπως θα έπρεπε να είναι: ένας χώρος όπου όλοι έχουν θέση, ανεξάρτητα από τις ιδιαιτερότητές τους. Αυτό μου έδειξε ότι η φαντασία μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά να επεξεργαστούν δύσκολα συναισθήματα και να βρουν νόημα σε όσα βιώνουν.

Επιπλέον, μέσα από την πορεία του Θάνου, συνειδητοποίησα ότι η επιθυμία να αλλάξουμε κάτι στον εαυτό μας μπορεί να μας κάνει να μην εκτιμάμε αυτό που ήδη έχουμε. Ο Θάνος ήθελε τόσο πολύ να γίνει «μεγάλος», που δεν αντιλαμβανόταν την αξία του να είναι παιδί. Όταν όμως το απέκτησε, κατάλαβε ότι έχασε κάτι ανεκτίμητο: την ανεμελιά, το παιχνίδι, τη χαρά της ανακάλυψης. Αυτό με έκανε να σκεφτώ ότι πολλές φορές κυνηγάμε κάτι που νομίζουμε πως θα μας ολοκληρώσει, χωρίς να βλέπουμε ότι η πληρότητα υπάρχει ήδη στη ζωή μας.

Τέλος, γράφοντας αυτό το παραμύθι, έμαθα ότι η αποδοχή του εαυτού μας είναι ίσως το πιο σημαντικό μάθημα. Δεν χρειάζεται να είμαστε τέλειοι για να αξίζουμε· ούτε να αλλάξουμε για να αγαπηθούμε. Ο Θάνος, στο τέλος, δεν μαθαίνει απλώς να λέει σωστά τη λέξη «μεγάλος». Μαθαίνει κάτι πολύ πιο ουσιαστικό: ότι μπορεί να είναι χαρούμενος όπως είναι, στο δικό του χρόνο, με τις δικές του δυσκολίες και τις δικές του δυνατότητες. Και αυτό είναι ένα μήνυμα που αφορά όχι μόνο τα παιδιά, αλλά και τους μεγάλους. Έμπνευση μου και πηγή της ιστορίας μου ο αδερφός μου που όταν τον ρωτούσαν τι θα γίνει όταν μεγαλώσει απαντούσε Γιαγιαλος.
 

εμφάνιση σχολίων