Λένε πως πριν μπει στη θάλασσα, τρέμει από φόβο το ποτάμι· Κοιτάζει πίσω σε ολόκληρο το ταξίδι, τις κορφές και τα βουνά, τον μακρύ και ανεμοδαρμένο δρόμο που διέσχισε ζούγκλες και πόλεις, και βλέπει μπροστά του έναν ωκεανό τόσο μεγάλο που το να μπαίνεις σε αυτό μπορεί να σημαίνει μόνο ότι θα εξαφανιστείς για πάντα.
Αλλά δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Το ποτάμι δεν μπορεί να επιστρέψει. Κανείς δεν μπορεί να γυρίσει πίσω. Η επιστροφή είναι αδύνατη στην ύπαρξη. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος, το ποτάμι δεν μπορεί να επιστρέψει.
Το ποτάμι πρέπει να αποδεχτεί τη φύση του και να μπει στον ωκεανό. Μόνο μπαίνοντας στον ωκεανό θα διαλυθεί ο φόβος. Γιατί μόνο τότε θα ξέρει το ποτάμι ότι δεν έχει να κάνει με την εξαφάνιση στον ωκεανό, αλλά με το να γίνει ωκεανός.
Ο Χαλίλ Γκιμπράν (6 Ιανουαρίου 1883 - 10 Απριλίου 1931) ή «ο άνθρωπος από τον Λίβανο», όπως είναι γνωστός στο παγκόσμιο κοινό, υπήρξε ποιητής, φιλόσοφος και εικαστικός καλλιτέχνης. Θεωρείται διάνοια της εποχής μας από τους αραβόφωνους λαούς που γνωρίζουν καλά τα γραπτά του. Ήταν μαθητής του γλύπτη Ογκίστ Ροντέν, ο οποίος συνέκρινε τα έργα του με αυτά του Ουίλιαμ Μπλέικ. Το πιο γνωστό του έργο θεωρείται Ο Προφήτης (1823).
Διαβάστε επίσης: Γκιμπράν: Ο τέλειος κόσμος