Εκάβη, Μονόγραμμα και ένα βίντεο-αφιέρωμα στην κινηματογραφική της πορεία
DOC TV
8 Ιανουαρίου 2016
Η Άννα Συνοδινού φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και πρωτοεμφανίστηκε το 1948 στο έργο Σιρανό ντε Μπερζεράκ, που σκηνοθέτησε για το Εθνικό Θέατρο ο Δημήτρης Ροντήρης. Υπήρξε μόνιμο στέλεχος του Εθνικού από το 1956 έως το 1964 και διέπρεψε για τις ερμηνείες της πλάι στην Κατίνα Παξινού, στον Αλέξη Μινωτή και στον Θάνο Κωτσόπουλο. Το 1955 και το 1957 τιμήθηκε με το έπαθλο της Μαρίκας Κοτοπούλη. Ενδιάμεσα παντρεύτηκε τον πρωταθλητή του τριπλούν και έμπορο Γιώργο Μαρινάκη (1921-2009). Το 1965, η Άννα Συνοδινού ίδρυσε τον θίασο Ελληνική Σκηνή και αναζητώντας θεατρική στέγη εκμίσθωσε το παλαιό λατομείο του Λυκαβηττού και δημιούργησε το πασίγνωστο Θέατρο σε σχέδια του αρχιτέκτονα Τάκη Ζενέτου.
Με την επιβολή της δικτατορίας το 1967, διέκοψε τη θεατρική της δραστηριότητα. Το διάστημα αυτό εργάστηκε ως δακτυλογράφος στην εμπορική εταιρεία του συζύγου της. Το 1972 επανήλθε στο θέατρο με τον ρόλο της Ηλέκτρας στο Ηρώδειο και λίγο αργότερα ανασυγκρότησε την Ελληνική Σκηνή.
Μετά την πτώση της δικτατορίας εξελέγη βουλευτής Αθηνών με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και διετέλεσε υφυπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Κατά τη διάρκεια της πολιτικής της σταδιοδρομίας εισηγήθηκε νομοθετικές προτάσεις για την προστασία των γερόντων, της μητρότητας, των παιδιών και των ατόμων με ειδικές ανάγκες.
Τον Μάρτιο του 1990 παραιτήθηκε του βουλευτικού της αξιώματος. Τον ίδιο χρόνο επανήλθε στη θεατρική δραστηριότητα. Εκτός από το θέατρο, εμφανίσθηκε σε ξένες και ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες, τηλεοπτικές σειρές, καθώς και σε θεατρικές παραγωγές για την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Η Άννα Συνοδινοού είναι συγγραφέας του αυτοβιογραφικού Πρόσωπα και Προσωπεία (εκδ. Βλάση, 1998) και του βιβλίου θεατρικών αναμνήσεων Αίνος στους άξιους (Καστανιώτης, 1999).
Πηγή
εμφάνιση σχολίων