Όμως δεν είναι όλα μέλι-γάλα και τραγούδι. Οι πρόβες συνήθως γίνονται αργά, καθώς τα περισσότερα μέλη της εργάζονται τις πρωινές ώρες. Οι διακοπές και βλάβες στην ηλεκτροδότηση είναι ρουτίνα, οπότε πολλές φορές οι μουσικοί σταματούν τις πρόβες και γίνονται για λίγο ηλεκτρολόγοι. Στις αρχές δεν υπήρχαν ούτε χρήματα για όργανα. Όλοι έβαζαν από την τσέπη τους για να αγοράσουν μεταχειρισμένα και
έκαναν αυτοσχέδιες πατέντες για να εξοικονομήσουν χρήματα από το σέρβις, όπως να χρησιμοποιούν καλώδια ποδηλάτου αντί για χορδές. Παρ’ όλα αυτά η αγάπη για τη μουσική τούς έκανε να συνεχίζουν μέχρι και σήμερα. Οι πρόβες της ορχήστρας συνήθως γίνονται στο σπίτι του μαέστρου και ιδρυτή Dangienda, το οποίο, αν και μεγάλο, αδυνατεί να τους χωρέσει όλους με αποτέλεσμα μέλη της χορωδίας να στέκονται έξω από τα ανοιχτά παράθυρα και ουσιαστικά να τραγουδούν απέξω. Πράγμα που όμως δε φαίνεται να τους πειράζει καθόλου.
Αρκεί που παίζουν μουσική.
Το 2010, ένα βραβευμένο γερμανικό ντοκιμαντέρ έφερε τη διεθνή προσοχή στην ομάδα -μαζί και πρόσθετη χρηματοδότηση και υποστήριξη. Το ντοκιμαντέρ ονομάζεται
“Kinshasa Symphony”, και εστιάζει στο εκπληκτικό ταλέντο των μουσικών και το αμείωτο πάθος που τους επιτρέπει να αψηφούν καθημερινά τις δυσκολίες. Σποραδικά, η ορχήστρα κάνει δωρεάν συναυλίες στην Κινσάσα, με στόχο να εμπνεύσει μια νέα γενιά μουσικών και να επιτρέψει σε περισσότερους ανθρώπους να ανακαλύψουν το έργο των κλασικών συνθετών, μιας και
για τους περισσότερους κατοίκους της πόλης, μουσική σημαίνει κάτι πάνω στο οποίο μπορείς να χορέψεις. Ο Diangienda οραματίζεται την ίδρυση ενός μουσικού σχολείου, όπου οι μικροί αλλά και μεγάλοι μαθητές θα ανακαλύψουν τη χαρά της κλασικής μουσικής και την ιδιότητά της να σε μεταφέρει αλλού, χωρίς καν να χρειαστεί να ξεκολλήσουν τα πόδια από το πάτωμα.
Στο Κογκό όμως, παράλληλα με τους μουσικούς δρόμους, εξαπλώνονται και οι συγκρούσεις. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ημερών, χιλιάδες πρόσφυγες εγκατέλειψαν μαζικά τη χώρα της Κεντρικής Αφρικής εξαιτίας των συγκρούσεων ανάμεσα σε αντάρτες και στρατό. Περισσότεροι από 390.000 άνθρωποι έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους από τον περασμένο Απρίλιο, ενώ ο ΟΗΕ προειδοποιεί ότι ο αριθμός αυτός θα μπορούσε να διπλασιαστεί μέσα στους επόμενους μήνες.Κι αν η μουσική ηρεμεί και εξημερώνει, ας ελπίσουμε πως θα συνεχίσει να υπάρχει και εκεί. Μαζί με ειρήνη.