CULTURE ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ: Τ.Σ. Έλιοτ

CULTURE O Τόμας Στερνς Έλιοτ ήταν Αμερικανός ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και κριτικός λογοτεχνίας. Θεωρείται ηγετική φυσιογνωμία του μοντερνιστικού κινήματος στην ποίηση και ένας από τους σημαντικότερους ποιητές του 20ού αιώνα. Το 1948 βραβεύτηκε με το Νόμπελ λογοτεχνίας.

Ο Έλιοτ εξέφρασε σε μικρή ηλικία την κλίση του προς τη συγγραφή, όταν στα χρόνια του δημοτικού, φοιτώντας στην Ακαδημία Σμιθ του Σαιντ Λιούις, εξέδιδε μόνος του ένα περιοδικό ποικίλης ύλης με τίτλο The Fireside. Μελετηρός και πολυσχιδής, ασχολήθηκε με διάφορα είδη σπουδών. Κατά το πρώτο έτος σπουδών στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, επέλεξε μαθήματα συνταγματικού δικαίου, ελληνικής και αγγλικής φιλολογίας, μεσαιωνικής ιστορίας και γερμανικής γραμματικής. Ακολούθησε μεταπτυχιακό στην αγγλική φιλολογία, διδακτορικό στη φιλοσοφία, ενώ παράλληλα μελετούσε σανσκριτικά, γαλλική λογοτεχνία και ινδική φιλολογία και φιλοσοφία.

Στα σημαντικότερα ποιητικά έργα του Έλιοτ ανήκει η Έρημη Χώρα, που δημοσιεύτηκε το 1922 στο περιοδικό Criterion, δέχθηκε πολλαπλές ερμηνείες και κέρδισε πολλούς φίλους αλλά και εχθρούς. Οι υπερασπιστές του το ερμήνευσαν περισσότερο ως ένα είδος κοινωνικού σχολίου πάνω στην «παρακμή της εποχής», ενώ για τους αρνητές του υπήρξε απλά ένα ακατανόητο λογοτεχνικό παιχνίδι. Ο Έζρα Πάουντ, που θεωρείται επίσης ένας απ’ τους πιο σημαντικούς ποιητές του αγγλοαμερικανικού μοντερνισμού, χαρακτήρισε το έργο ως μία «δικαίωση του κινήματος του μοντέρνου πειράματος».

Ο Έλιοτ ασχολήθηκε και με τη συγγραφή θεατρικών έργων. Το Φονικό στην Εκκλησιά, το οποίο παρουσιάστηκε στον καθεδρικό ναό του Καντέρμπουρι το 1935, είχε τόσο μεγάλη απήχηση που ο Έλιοτ κλήθηκε να γράψει αργότερα και άλλα ιστορικά και θρησκευτικά έργα. Ο ίδιος, έχοντας μια συνεχή εσωτερική αγωνία για το αν θα συνεχίσει να είναι εφευρετικός, αρνήθηκε την επανάληψη, θεωρώντας πως ένας ποιητής οφείλει να αποστρέφεται τις δημιουργίες του παρελθόντος του. Η ανασφάλειά του γύρω από το κάτα πόσο θα κατόρθωνε να παραμείνει αντάξιος του συγγραφικού του ταλέντου ήταν μια μόνιμη ανησυχία, που γιγαντώθηκε μετά τη βράβευσή του με Νόμπελ -την οποία ακολούθησαν πολυάριθμες απονομές τιμητικών τίτλων.

O Έλιοτ συνέβαλε επίσης στον τομέα της κριτικής, επηρεάζοντας τη Νέα Σχολή. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους κριτικούς λογοτεχνίας του 20ού αιώνα.

εμφάνιση σχολίων