Ο Έρωτας συμβαίνει μόνο όταν έχεις άμεση ανάγκη
αποσύνθεσης κι επανασυναρμολόγησης.
Προϋποθέτει ελαττωματικές προσωπικότητες.
Aδιαπραγμάτευτες ανασφάλειες
κι Aνοιχτά Mυαλά
Ένα δαιμόνιο Πάθος για μια αχαρτογράφητη Τόλμη
που ούτε καν πίστευες ότι διέθετες.
Αυτό το " σαν να μην υπάρχει αύριο"
ούτε λέξεις, ούτε σχήματα, ούτε λογική.
Μοιάζει με ατυχή στιγμή της σιγουριάς σου
που στα καλά καθούμενα βλέπεις να βγάζεις κλαδιά
ν΄ ανθίζεις, να μη μπορείς να συγκεντρωθείς
σαν αφηρημένο φυτό σε έρημο
να αφήνεσαι σε κάτι που ούτε το ξέρεις
κι ούτε το 'χες προβλέψει ποτέ
.
Ο Έρωτας είναι η ανεξήγητη πλευρά
στο προσωπικό μας εικονοστάσι,
μηδενίζει τη Πίστη, το χθες, τα όνειρα, τις προοπτικές
τα σχεδιαγράμματα και τους στόχους,
κυρίως τις ως τότε βεβαιότητές μας,
τις σχεδιασμένες προοπτικές μας
μια ανύποπτη στιγμή που οι δαίμονες της λογικής αποκοιμούνται
κι αλίμονο αν δεν αφεθείς
τότε ακριβώς ...
Γιατί αλλιώς γίνεται ένα σκληρό απωθημένο από μπετόν αρμέ
κι αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση καταβύθισης στην απώλεια
που περιέχεις απ' τη γέννα σου
Κάτι σαν φόβος μιας ωριμότητας που την τρομοκρατεί
η εφηβεία που παραμένει αλώβητη εντός σου,
έτοιμη να εκραγεί σαν μολότωφ συναισθήματος
με ανυπολόγιστες ματαιώσεις πραγματικότητας.
Μα ακόμη και τότε καλύτερα να αφεθείς στο νεότερο αφήγημα
στις νεότερες ανάγκες και ιαχές κι ας καταστραφείς
παρά να κρατηθείς από χειρολαβές ανούσιας λογικής
-άσε που δεν έχει ακόμη εφευρεθεί τέτοια χειρολαβή-
είναι που ίσως νιώσεις πως χάνεις το μισό νόημα της ζωής
αν σκεφτείς πως το άλλο μισό είναι ο θάνατός
που είναι αναπόφευκτος.
Αλλά μπορείς να βάλεις πλάτη στους νέους έρωτες των επόμενων
τόση σοφία που μάζεψες, τόση Τέχνη Επιβίωσης που γνώρισες
Ο Έρωτας δεν θέλει ανταπόκριση οπωσδήποτε
-στην περίπτωση αυτή υπάρχει ο «κίνδυνος» να γίνει Αγάπη-
κι η Αγάπη έχει πολλή γαλήνη για να είναι το ίδιο εκρηκτική κι ενδιαφέρουσα
Αυτό που θέλει είναι να μη τον περιμένεις,
να μην τον προσδοκάς
να μη σου λείπει
και να σου 'ρθει στο δόξα πατρί απροειδοποίητα
τότε μόνο έχει αξία
τότε μόνο είναι Έρωτας.
τότε μόνο μπορεί να το ονομάσεις και... «Ιδιωτική Δημοκρατία»
αυστηρών προσωπικών δεδομένων
Σε εποχές κοινωνικού εκφασισμού.
O Τέλλος Φίλης γεννήθηκε το 1960 στη Θεσσαλονίκη. Είναι ενεργό μέλος της «Γειτονιάς της Αλεξάνδρου Σβώλου», ιδρυτικό μέλος της πολιτιστικής δράσης «Η Ποίηση Γυμνή». Είναι υπεύθυνος της Ταινιοθήκης Θεσσαλονίκης, που υπάγεται στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Κείμενά του έχουν μεταφραστεί στα γερμανικά από τη Σοφία Γεωργαλλίδη και στα γαλλικά από τον Hervé Georgelin. Έχει δημοσιεύσει τις συλλογές: Αποσιωποιητική ηλικία (Bibliothèque, 2014), Ένας απλός υπάλληλος βιντεοκλάμπ (Εκδόσεις Εντευκτηρίου, 2015), Μια εβδομάδα που δεν κατάφερε να γίνει μεγάλη (Ρώμη, 2017), Το έσχατο έρμα (Πόλις, 2018), Νύχτα, νύχτα πολύ… (Πόλις, 2025).
Τέλλος Φίλης: Ο Ιρανικός κινηματογράφος και 10 επιλογές