Κάθε φορά που CULTURE κλείνει ένα βιβλιοπωλείο

CULTURE Αν προσπαθήσω να βρω σε ποιο μέρος του κόσμου όλου αισθάνομαι πιο ασφαλής έξω από το σπίτι μου, αυτό είναι ένα βιβλιοπωλείο. Όχι γιατί εκεί πουλάνε βιβλία, αλλά γιατί εκεί τα ερωτηματικά απαντώνται δείχνοντάς σου ένα ράφι· ό,τι τρομακτικό ή ακατανόητο γίνεται έξω στο πεζοδρόμιο, στους πέρα δρόμους, στον ουρανό ή μέσα μου, συζητιέται σε κάποιο ράφι.
 
Μιλάω βέβαια για αληθινά βιβλιοπωλεία. Είναι απλό: εκεί όπου πουλάνε μόνο βιβλία, και ξέρουν ό,τι χρειάζεται για τα βιβλία. Όπου δυο-τρεις δικές μας φράσεις αρκούν για να συνεννοηθούμε σε μια κοινή γλώσσα. Μιλάω για Πρεσβείες που εκπροσωπούν την μια κοινή, διεθνή, πνευματική μας χώρα.
 
Δεν είναι νοσταλγία. Όταν πενθούμε την απώλεια ενός αληθινού βιβλιοπωλείου δεν πενθούμε την απώλεια μιας βολικής συνήθειας ή ενός ακόμα καταναλωτικού προϊόντος. Τα βιβλία δεν είναι ένα ακόμα καταναλωτικό προϊόν, κι εκείνοι που τα πουλούν δεν είναι έμποροι μιας ακόμα εμπορικής επιχείρησης. Τα βιβλία είναι οι μοχλοί των συνειδήσεών μας. Και κάθε φορά που κλείνει ένα βιβλιοπωλείο, χάνεται για πάντα μια ακόμα απάντηση.
 
Η Καρολίνα Μέρμηγκα είναι δικηγόρος και συγγραφέας. Έχει εκδώσει δύο συλλογές διηγημάτων ("Ερωτευμένες", Εστία 2005 και "Σήμερα δεν θα πεθάνω", Μελάνι), δύο μυθιστόρηματα ("Συγγενής", Μελάνι και "Ο Έλληνας γιατρός", Μελάνι) και έχει μεταφράσει τα βιβλία "Το "Επαχθες" Χρέος της Ελλάδας" του J. Manolopoulos, Μελάνι , "Η δεύτερη ευκαιρία του Χένρυ Τζέημς", Μελάνι και "Η μικρή κομμουνίστρια που δεν χαμογελούσε ποτέ", Μελάνι. 
 
Ακολουθήστε μας στο Instagram και στο Facebook για να βλέπετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν
 

εμφάνιση σχολίων