Η Πάρος χαρακτηριζόταν παραδοσιακά από εύφορες περιοχές και Αυτάρκεια, πριν ο τουρισμός της υπερανάπτυξης τα «απαλλοτριώσει» όλα. Από την Μελίτα Κάραλη
«Ελιές, αμπέλια, μποστάνια, αγροκτήματα, ζωντανά, Φίδες, κέδροι μελίσσια, πουλιά, χελώνες, σκαντζόχοιροι, αγριοκούνελα, λαγοί.... Πανέμορφες περιοχές με μονοπάτια και ξερολιθιές, μέρη που δεν είχαν αλλοιωθεί από τον τουρισμό, έγιναν αποκαΐδια. Για κάποιους είναι απλά χαμηλή βλάστηση, για εμάς είναι ο τόπος στον οποίο ζούμε, τα μέρη που περπατούσαμε...» λέει ο Παριανός Γιώργος Παπανικολάου.DOCTV.GR
5 Αυγούστου 2026
Ναι, η φωτιά στην Πάρο, δεν έκαψε απλώς μια έκταση. Έκαψε ένα από τα πολύτιμα, πράσινα, ανέγγιχτα μέρη.
Έκαψε ζώα, βοσκοτόπια, μελίσσια. Έκαψε δηλαδή την κτηνοτροφία και την μελισσοκομία.
Έκαψε τα ενδημικά, σπάνια είδη της χλωρίδας, έναν ολόκληρο εύθραυστο Κυκλαδίτικο βιότοπο.
Έκαψε το παραδοσιακό τοπίο που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της κουλτούρας, της καθημερινότητας και της επιβίωσης.
Έκαψε σπίτια, ιστορίες ανθρώπων και μνήμης.
Τώρα απειλείται να αλλάξει η χρήση της περιοχής και να χαθεί ό,τι απέμενε από τον πρωτογενή τομέα της Πάρου, ενός τόπου που χαρακτηριζόταν παραδοσιακά από εύφορες περιοχές και Αυτάρκεια, πριν ο τουρισμός της υπερανάπτυξης τα «απαλλοτριώσει» όλα.
εμφάνιση σχολίων