Οι Ταινίες της ΣΙΝΕΦΙΛ Εβδομάδας

ΣΙΝΕΦΙΛ ΠΟΛΥ ΚΟΡΙΤΣΙΣΤΙΚΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟ ΠΑΤΤΥ (Patty Is Such A Girly Name). Αθλητικό Ψυχολογικό Δράμα Ενηλικίωσης του Γιώργου Γεωργόπουλου. Η Δάφνη, μια αθλήτρια του Τζούντο από την Ικαρία, είναι έτοιμη να απλώσει τα φτερά της και να ακολουθήσει τον Δάσκαλο Γιούρι στην μεγάλη πόλη και να κυνηγήσει το όνειρο των Ολυμπιακών αγώνων. Ο Γιούρι, που για λόγους άγνωστους, έχει εξαφανιστεί από τον κόσμο του Τζούντο τα τελευταία χρόνια, ψάχνοντας για μια καινούργια αρχή, βρίσκει στο πρόσωπό της λόγους να επιστρέψει, την ίδια στιγμή που η Δάφνη, μέσα από την προπόνηση και μια αναπάντεχη ερωτική σχέση, μεταβαίνει από την ξεγνοιασιά της εφηβείας στον δύσκολο κόσμο της ενηλικίωσης. 
 
Η τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του Γιώργου Γεωργόπουλου (Tungsten, Δε Θέλω να Γίνω Δυσάρεστος Αλλά Πρέπει να Μιλήσουμε για κάτι Πολύ Σοβαρό), κέρδισε πέντε βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (Ελλήνων Κριτικών, Κριτικής Επιτροπής Νέων, Βραβείο Finos Films, ΕΡΤ και Ιδρύματος Κωστόπουλου), ενθουσιάζοντας κοινό και κριτικούς. Έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ του Ταλίν, συμμετείχε στο νεανικό τμήμα του Cottbus Film Festival στην Γερμανία και θα είναι η Ταινία Λήξης του Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Βερολίνου. 
 
Βαθμολογία (3,5/5): Η πρώτη από τις πολύ καλές φετινές ελληνικές ταινίες που τους αξίζει μια εξαιρετική πορεία στις καρδιές των θεατών και στα ταμεία, είναι αυτή η υπέροχη ταινία ενηλικίωσης που είναι ταυτόχρονα, "βατή", "λαϊκή" και "σκεπτόμενη", αν όλα αυτά έχουν κάποια αξία για την μερίδα των θεατών που έχουν πάρει από φόβο τον ελληνικό κινηματογράφο. Απόλυτα πειστική σε όσα αναπαριστά, με τον Βαγγέλη Μουρίκη να μοιάζει γεννημένος για να παίξει τον ρόλο του Γιούρι (ενός ελληνικής καταγωγής προπονητή από χώρα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, που φημολογείται πως έχει "βεβαρημένο" παρελθόν), μπάζει τον θεατή στον μίζερο και ταυτόχρονα συναρπαστικό συνοικιακό (και Στην Άκρη της Πόλης - για να θυμηθούμε κάτι ανάλογο από το πρόσφατο παρελθόν του Ελληνικού Σινεμά), κόσμο των πολεμικών τεχνών.
 
Η Δάφνη (Πάττυ), αλλά και ο Γιούρι, από διαφορετικό πόστο ο καθένας, είναι μοναχικοί μαχητές, που προσπαθούν να κρατήσουν το κεφάλι τους έξω από τον κοινωνικό πολτό που είναι έτοιμος να τους καταπιεί, με την σχέση τους να περνάει από όλες τις πιθανές φάσεις, μιας αθλήτριας και ενός προπονητή, με τους κανόνες και τα συναισθήματα (πόσο μάλιστα δε, όταν αυτά είναι εφηβικά από την μεριά του κοριτσιού), να συγκρούονται μεταξύ τους. Υπέροχες ερμηνείες, αναγνωρίσιμοι και απρόβλεπτοι χαρακτήρες, γνώση του θέματος, σφιχτοδεμένη αφήγηση, εξαιρετικό μοντάζ, δεξιοτεχνική, πειθαρχημένη σκηνοθεσία, με αρκετές εικαστικές εκπλήξεις. Αν δει κάποιος "υποχρεωτικά", μόνο μία ελληνική ταινία φέτος, αξίζει να είναι αυτή.  
 
Ελλάδα, 2025. Πρεμιέρα: Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου. Παίζουν: Μορτ Κλωναράκη, Βαγγέλης Μουρίκης, Φιλίππα Κουτούπα, Γιούλα Μπούνταλη, Τάσος Νούσιας. Διάρκεια: 113' Διανομή: Tanweer. 
 

 
 
ΜΠΙΤΣΚΟΜΠΕΡ (Beachcomber). Λυρικό Ψυχολογικό Υπαρξιακό Δράμα του Αριστοτέλη Μαραγκού. Ο Ηλίας ονειρεύεται να πλεύσει στις ανοιχτές θάλασσες, κυνηγώντας τη σκιά της κληρονομιάς του ναυτικού πατέρα του. Οταν, σαν οφθαλμαπάτη, η μοίρα του εμφανίσει μπροστά του ένα καράβι από παλιοσίδερα, θα τον καλέσει να τη φτιάξει από την αρχή και να αποδείξει εάν η σκουριά της ζωής του μπορεί να αντέξει το ταξίδι. 
 
«Αυτοί που αγαπούν με πάθος τη θάλασσα, δε μπορούν να γίνουν ποτέ επαγγελματίες θαλασσινοί. Ποτέ δε μπόρεσαν να συνηθίσουν τη θάλασσα. Τους ζαλίζει. Βλέπεις μέσα στα μάτια τους κάτι το παράξενο. Και στα σκεβρωμένα τους πρόσωπα κάτι το αλλοπαρμένο. Αυτούς τους περιφρονούν και τους λένε ΜΠΙΤΣΚΟΜΠΕΡ» (Νίκος Καββαδίας). Βασισμένη στις επιστολές του Νίκου Καββαδία, μια ταινία για τα ταξίδια που δεν έγιναν ακόμη (και που πολύ πιθανόν να μην γίνουν ποτέ, παρά μόνο μέσα στο κεφάλι μας). Πρώτη ταινία μυθοπλασίας μεγάλου μήκους για τον Αριστοτέλη Μαραγκό. Αργυρός Αλέξανδρος Σκηνοθεσίας και Ειδικό Βραβείο Φωτογραφίας για τον Γιώργο Καρβέλα. Το σενάριο υπογράφουν ο σκηνοθέτης και η Χρυσούλα Κοροβέση. Συμμετοχή στο Φεστιβάλ Ανεξάρτητου Κινηματογράφου του Μπουένος Άιρες. 
 
Βαθμολογία (4/5): Η δεύτερη από τις καλύτερες φετινές ελληνικές ταινίες, είναι και η πιο αγαπημένη μας. Πρόκειται για ένα σκοτεινό, υπερβατικό, ρεαλιστικό και ποιητικό, φιλοσοφικό και υπαρξιακό δράμα πάνω στην αδυναμία του να ανταποκριθεί κανείς στην εικόνα του ιδεατού εαυτού του, ειδικά σε σχέση με το εξιδανικευμένο παρελθόν των προγόνων του. Απόλυτα σινεφίλ, δεν γίνεται ποτέ βαρύγδουπη ή ψευτοδιανοουμενίστικη. Ο μελαγχολικός και άπελπις πεσιμισμός της για τα ανθρώπινα, άγγιξε δικές μας χορδές. Συγκλονιστικός στον κεντρικό ρόλο ο σκηνοθέτης και ηθοποιός Χρήστος Πασσαλής (Κυνόδοντας, Μαύρο Λιβάδι, Χώρα Προέλευσης & Η Πόλη και η Πόλη, Ησυχία 6-9).
 
Προβολές: Σινέ Αρίων - Μυτιλήνη: Κυριακή 1 Μαρτίου - 21:15 (Επίσημη Πρεμιέρα με παρουσία Σκηνοθέτη - Παραγωγού) & Τετάρτη 4 Μαρτίου (21:15) ΑΣΤΟΡ - Αθήνα: Δευτέρα 2 Μαρτίου - 20:00 & 22:00 (Πρεμιέρα στην Αθήνα στις 22:00 παρουσία συντελεστών). Δευτέρα 9 Μαρτίου (Ώρα tbc) & Δευτέρα 16 Μαρτίου (Ώρα tbc) Διάνα Μαρούσι - Αθήνα: Τετάρτη 4 Μαρτίου - 22:20 (Q&A με Σκηνοθέτη) Ταινιοθήκη της Ελλάδος - Αθήνα: Κυριακή 8 Μαρτίου - 17:00 (Q&A παρουσία συντελεστών) & Σάββατο 14 Μαρτίου - 17:00 (Q&A παρουσία συντελεστών).
 
Ελλάδα, 2025. Πρεμιέρα: Κυριακή, 1η Μαρτίου (δείτε πιο πάνω). Παίζουν: Χρήστος Πασσαλής, Αλίκη Ανδρειωμένου, Στάθης Κόκκορης, Σωτήρης Μπέλσης, Λευτέρης Πολυχρόνης, Ελένη Καραγεώργη, Γιούλα Μπούνταλη, Ιερώνυμος Καλετσάνος, Αχιλλέας Χαρίσκος, Ακύλλας Καραζήσης. Διάρκεια: 92'   
 

 
 
ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ (La Grazia/Grace). Ψυχολογικό Δράμα του Πάολο Σορεντίνο. Ο Μαριάνο Ντε Σάντις είναι ο Πρόεδρος της Ιταλίας, ένας άνθρωπος που βρίσκεται στις τελευταίες ημέρες της θητείας του και χαίρει γενικού σεβασμού για την ηθική ακεραιότητα και τη συγκρατημένη του στάση στην πολιτική. Χήρος, πιστός καθολικός και πρώην ανώτατος δικαστής, αντιμετωπίζει την εξουσία περισσότερο ως τελετουργικό καθήκον παρά ως πεδίο άσκησης ισχύος. Στο πλευρό του βρίσκεται η κόρη του, Ντοροτέα, νομικός και η ίδια, η οποία δυσφορεί με τη διαρκή του αναβλητικότητα και την αδυναμία του να πάρει ξεκάθαρες αποφάσεις. Καθώς οι μέρες κυλούν αργά, ο Μαριάνο καλείται να αποφασίσει για τρία κρίσιμα ζητήματα: την υπογραφή ενός νομοσχεδίου για τη νομιμοποίηση της ευθανασίας και δύο αιτήματα προεδρικής χάρης, που αφορούν εγκλήματα τα οποία έγιναν μέσα σε συνθήκες ανθρώπινης απόγνωσης. Επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Βενετίας. Βραβείο ερμηνείας στον Τόνι Σερβίλο. 
 
Βαθμολογία (3/5): Μετά από ένα μακροχρόνιο διάστημα από την τελευταία σπουδαία δουλειά του, τη «Μεγάλη Ομορφιά» (2013), ο Πάολο Σορεντίνο, επιστρέφει με μια πρωτότυπη και ολοκληρωμένη ιδέα, η οποία συνδέεται ποικιλοτρόπως με το υπόλοιπο έργο του. Μετά τα «Il Divo» και «Loro» που είχαν για ήρωές τους, τον Τζούλιο Αντρεότι (η πρώτη) και τον Μπερλουσκόνι (η δεύτερη, στις τρεις εκδοχές της), επιστρέφει με το πορτρέτο ενός άλλου πολιτικού - φανταστικού προσώπου αυτή τη φορά (από τον χώρο της Χριστιανοδημοκρατίας). 
 
Με την «Μεγάλη Ομορφιά» και τη «Νιότη» που την ακολούθησε, «Το Μεγαλείο» (που το σωστότερο θα ήταν να είχε μεταφραστεί ως «ΗΧάρη»), έχει σαν κοινό στοιχείο την νοσταλγική ανασκόπηση του παρελθόντος και ειδικά εδώ, την διαρκή ανάμνηση της - εδώ και 8 χρόνια - χαμένης συντρόφου του Προέδρου, ο οποίος ταυτόχρονα δεν μπορεί ακόμα να "χωνέψει", ότι τον είχε απατήσει πριν από 40 χρόνια. Η εμμονή του πάνω σε αυτή την απιστία είναι τόσο μεγάλη, που υποψιάζεται πως ο άγνωστός του εραστής της, πιθανότατα και να είναι και ο καλύτερός του φίλος, ο υπουργός δικαιοσύνης Ούγκο Ρομάνι, που από μέρους του ελπίζει να γίνει αυτός που θα διαδεχθεί τον Ντε Σάντις στην Προεδρία. 
 
Το σενάριο, αν και σχηματικό, είναι καλογραμμένο με συγκεκριμένα τσιτάτα να επαναλαμβάνονται από διαφορετικούς χαρακτήρες σε διαφορετικές περιστάσεις, χωρίς ποτέ να γίνονται πομπώδη, ενώ - χωρίς να το εγκαταλείπει - ο Σορεντίνο συγκρατεί κάπως το μεγαλοπρεπές ύφος του και τις σουρεαλιστικές πινελιές που μας είχαν εντυπωσιάσει στη «Μεγάλη Ομορφιά», αλλά προσωπικά μιλώντας, μας είχαν "πετάξει έξω" από ό,τι ακολούθησε από εκείνη τη ταινία και μετά. Ο χαρακτήρας του Προέδρου, χωρίς να είναι "άψογος", είναι αρκετά αγιογραφημένος για πολιτικό, αν και στην ουσία πρόκειται περισσότερο για ένα σύμβολο, παρά για ένα ρεαλιστικό πρόσωπο, ενώ στο τέλος δεν αποφεύγονται και κάποια ψήγματα διδακτισμού. Το εικαστικό, ηχητικό και σημειολογικό, είναι τα μεγαλύτερα ατού της ταινίας, μαζί με το σαρκαστικό χιούμορ (ο Πάπας είναι Αφρικανός με ντρέντλοκς και σκουλαρίκι) και τις ερμηνείες, ειδικά του Τόνι Σερβίλο και της Αννα Φερζέτι στον ρόλο της κόρης του.
 
Ιταλία, 2025. Πρεμιέρα: Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου. Παίζουν: Τόνι Σερβίλο, Αννα Φερζέτι, Μάσιμο Βεντουριέλο, Μίλβια Μαριλιάνο, Ορλάντο Τσίνκουε, Ρούφιν Ντο Ζεϊενουίν. Διάρκεια; 133' Διανομή: Rosebud 21.
 

 
 
ΠΑΙΖΕΙ ΑΚΟΜΑ (Is This Thing On?). Ρομαντική Δραματική Κομεντί του Μπράντλεϊ Κούπερ. Καθώς ο γάμος τους διαλύεται, ο Άλεξ αντιμετωπίζει τη μέση ηλικία και το διαζύγιο, αναζητώντας νέο σκοπό στη σκηνή της stand-up κωμωδίας της Νέας Υόρκης. Εν τω μεταξύ, η σύζυγός του, Τες, σκέφτεται να επιστρέψει στη δουλειά, ως προπονήτρια του μπάσκετ στο οποίο υπήρξε κάποτε βραβευμένη αθλήτρια, έχοντας να αντιμετωπίσει τα καινούργια δεδομένα, σε σχέση με την διαχείριση της ανατροφής των παιδιών τους.
 
Βαθμολογία (2/5): Δραματική κομεντί στο ύφος της διαχρονικής, εβραϊκής καταγωγής, αυτοσαρκαστικής, χιουμοριστικής σχολής, stand-up σκηνής της Νέας Υόρκης που περιλαμβάνει κωμικούς ηθοποιούς και σκηνοθέτες διαχρονικά, από τον Γούντι Αλεν μέχρι τον Νόα Μπάουμπαχ. Διαθέτει χιούμορ και ωραίες ερμηνείες, χωρίς να είναι πρωτότυπη ή απόλυτα ολοκληρωμένη. Πατάει πάνω σε καλύτερες ταινίες του παρελθόντος και αφορά τον τρόπο με τον οποίο μια σχέση μπορεί να ξεβαλτώσει, όταν τα δύο μέρη - χωρίζοντας και κάνοντας αυτό που επιθυμουν χωρίς το "βάρος" του άλλου - καταφέρνουν να επανεκινήσουν το ερωτικό ενδιαφέρον τους, ο ένας για τον άλλον. Συμβαίνει όντως, αλλά μάλλον σπάνια, καθώς ακούγεται και μοιάζει πολύ καλό για να είναι αληθινό (ειδικά σε μια άκρως ανταγωνιστική κοινωνία όπως αυτή των ΗΠΑ). Οι λάτρεις των εν λόγω ηθοποιών θα την απολαύσουν δεόντως. 
 
ΗΠΑ, 2025. Πρεμιέρα: Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου. Παίζουν: Γουίλ Αρνετ, Λόρα Ντερν, Αντρα Ντέι, Μπράντλεϊ Κούπερ. Διάρκεια: 121' Διανομή: Feelgood Entertainment.
 

 
 
ΤΟ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ (The Anything). Μουσική Κομεντί του Γιώργου Αθανασίου. Δύο φίλοι και μουσικοί ταξιδεύουν σε ένα απομονωμένο χωριό στα βουνά της Αρκαδίας. Σκοπός τους είναι να ηχογραφήσουν έναν αυτοσχεδιαστικό δίσκο. Μέσα από μουσικές απόπειρες, κουβέντες και περιπλανησεις, διαπραγματεύονται την επιθυμία τους για επαφή και σύνδεση, καθώς ο φόβος, η ζωή και ο θάνατος εκτυλίσσονται μέσα στην έννοια του οτιδήποτε. 
 
Βαθμολογία (3/5): Walking and Talking παρεΐστικη δημιουργία, στην οποία δυό μουσικοί, ένας Έλληνας και ένας Βρετανός (ο Κρις Σκοτ που συμμετέχει και στο «Novak» του Χάρη Λαγκούση, που ελπίζουμε να βρει διανομή αργότερα, αλλά και ένας τρίτος μουσικός, ο σκηνοθέτης Γιώργος Αθανασίου, γνωστού μας από το «Τα Άνθη στα Άνθη», που συνυπογράφει μαζί τους το σενάριο), περπατούν εις το δάσος και συζητούν περί μουσικής και περί οτιδήποτε επιστητού ή μη. Συμπαθές mumblecore, δεν αφορά το κοινό που δεν αγαπά τον αυτοσχεδιασμό, την "ανυπαρξία" πλοκής και την ομορφιά των μικρών απλών, στιγμών και  καταστάσεων. Η ατμόσφαιρα του βουνού και του δάσους λειτουργεί θωπευτικά και μυστηριακά. 
 
Προγραμματισμένες προβολές του «Οτιδήποτε» στο Cinobo Πατησίων: Παρασκευή 27/2, Δευτέρα 2/3 και Δευτέρα 9/3 στις 19.30.
 
Ελλάδα, 2025. Πρεμιέρα: Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου. Παίζουν: Κρις Σκοτ, Μάριος Βίττης. Διάρκεια: 92' 
 

 
 
ΟΛΕΣ ΟΙ ΚΥΡΙΑΚΕΣ (Los Domingos). Δραματική ταινία σε σκηνοθεσία Αλάουδα Ρουίθ ντε Αθούα.  Όταν η 17χρονη Αϊνάρα ανακοινώνει ότι θέλει να γίνει μοναχή, η μεσοαστική οικογένειά της έρχεται αντιμέτωπη με μια βαθιά αναστάτωση. Πρόκειται για μια γνήσια επιθυμία ή έχει επηρεαστεί από το θρησκευτικό προσωπικό του σχολείου της; Ή μήπως αυτή η απόφαση που αλλάζει τη ζωή της οφείλεται στην αδιαφορία του πατέρα της και στην απουσία της μητέρας της; Καθώς οι φίλοι της αρχίζουν να ανακαλύπτουν τις χαρές και τις αναταράξεις της εφηβείας -τον έρωτα, τις εξόδους, τις νέες ελευθερίες- η Αϊνάρα νιώθει ολοένα και πιο διχασμένη ανάμεσα στο να ακολουθήσει έναν συμβατικό δρόμο ή να αγκαλιάσει κάτι εντελώς διαφορετικό. Στο βάθος της ψυχής της, νιώθει μια απρόσμενη έλξη προς τον στοχαστικό, μοναχικό βίο του μοναστηριού.
 
Μια ιστορία για την οικογένεια και τα ρήγματά της – τις χαραμάδες από τις οποίες ξεπροβάλλουν η μισαλλοδοξία, ο εγωισμός και η έλλειψη σεβασμού απέναντι στις αποφάσεις των άλλων, όσο παράξενες κι αν φαίνονται. Ένα χρονικό μιας οικογενειακής κρίσης, όπου ανιψιά και θεία αναδεικνύονται ταυτόχρονα σε πρωταγωνίστριες και ανταγωνίστριες σε μια πλοκή στην οποία κανείς δεν είναι τελικά τόσο άγιος όσο δείχνει. 
 
Η ταινία της Αλάουδα Ρουίθ ντε Αθούα έγινε ήδη μεγάλη εισπρακτική επιτυχία στην Ισπανία, έχοντας κερδίσει το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν, ενώ είναι υποψήφια για 13 Βραβεία Γκόγια.
 
Ισπανία, 2025. Πρεμιέρα: Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου. Παίζουν: Μπλάνκα Σορόα, Πατρίσια Λοπέζ Αρναΐζ, Μιγκέλ Γκαρσές, Χουάν Μινουχίν. Διάρκεια: 116' Διανομή: Weird Wave. 
 

 
 
SCREAM 7 Ταινία Τρόμου του Κέβιν Γουίλιαμσον. Ένας νέος Ghostface εμφανίζεται στην πόλη όπου η Σίντνεϊ Πρέσκοτ έχει χτίσει τη νέα της ζωή. Θα πρέπει να αντιμετωπίσει τους πιο σκοτεινούς της φόβους, όταν συνειδητοποιεί πως η κόρη της είναι ο επόμενος στόχος. To επιτυχημένο horror franchise επιστρέφει μαζί με την Νέβι Κάμπελ στον εμβληματικό ρόλο της Σίντεϊ από τις πέντε πρώτες ταινίες. 
 
Εδώ την σκηνοθεσία αναλαμβάνει ο Κέβιν Γουίλιαμσον, σεναριογράφος των δύο πρώτων ταινιών, καθώς και του τέταρτου sequel του 2011. 
 
ΗΠΑ, 2026. Πρεμιέρα: Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου. Παίζουν: Νιβ Κάμπελ, Κόρτνεϊ Κοξ, Μέισον Γκούντινγκ, Γιασμίν Σαβόι-Μπράουν, Ιζαμπέλ Μέι, ΜακΚένα Γκρέις. Διάρκεια: 114' Διανομή: Feelgood Entertainment. 
 

 
 
EPiC: ELVIS PRESLEY IN CONCERT. Μουσικό Ντοκιμαντέρ του Μπαζ Λούρμαν. Ένα ντοκιμαντέρ για τον Βασιλιά του rock n' roll, με σπάνιο υλικό από ηχογραφήσεις, πρόβες και τα σόου του στο Λας Βέγκας, σε σκηνοθεσία του Μπαζ Λούρμαν, τέσσερα χρόνια μετά την βιογραφική ταινία «Elvis» που σκηνοθέτησε με πρωταγωνιστή τον Όστιν Μπάτλερ. Το ντοκιμαντέρ έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ του Τορόντο, όπου έλαβε εξαιρετικές κριτικές. 
 
Αυστραλία, ΗΠΑ, 2026. Πρεμιέρα: Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου. Διάρκεια: 90' Διανομή: Tanweer. 
 

 
 
ΟΛΟΙ ΟΙ ΡΕΜΠΕΤΕΣ ΤΟΥ ΝΤΟΥΝΙΑ. Μουσικό Ντοκιμαντέρ του Δημήτρη Τράγγαλου. Η ορχήστρα "The Famous SOAS Rebetiko Band" έχει έδρα το Λονδίνο. Οι μουσικοί της ορχήστρας κατάγονται από διαφορετικές χώρες αλλά έχουν ένα κοινό στοιχείο. Όλοι τους αγαπούν με πάθος το ρεμπέτικο τραγούδι. Αυτό το τραγούδι διαδίδουν με τις συναυλίες τους, όχι μόνο στην Αγγλία, αλλά και σε άλλες πόλεις της Ευρώπης, στις οποίες εμφανίζονται. Ο σκηνοθέτης Δημήτρης Τράγγαλος καταγράφει συναυλίες, συνέδρια για το ρεμπέτικο, ομιλίες, μουσικές βραδιές και θέατρο σκιών από την Κωνσταντινούπολη και τον Πειραιά έως την Ύδρα και το Λονδίνο. Ακολούθησε αρκετές φορές αυτή την ορχήστρα, στην Κωνσταντινούπολη, τον Πειραιά, την Ύδρα και το Λονδίνο και με την κάμερα του κατέγραψε σκηνές από τις συναυλίες. Από το υλικό που κατέγραψε προέκυψε, μετά το μοντάζ, η ταινία. 
 
Ελλάδα, 2020. Πρεμιέρα: Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου. Σενάριο-Φωτογραφία-Μοντάζ: Δημήτης Τράγγαλος. Διάρκεια: 77' Διανομή: New Star.
 

 

εμφάνιση σχολίων